ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ Ένα στοίχημα που θέλει πολύ να κερδίσει

Όταν ο Γιώργος Παπανδρέου βρέθηκε αντιμέτωπος με τα άλλα μέλη του Εκτελεστικού
Γραφείου του ΠΑΣΟΚ, προτείνοντας την εκλογή όλων των οργάνων του Κινήματος από
τη βάση, εν ριπή οφθαλμού σύμβουλοί του, στελέχη του κόμματος και κυβερνητικοί
παράγοντες χωρίστηκαν σε δύο στρατόπεδα. Το ένα, υποστήριζε ότι «ο Γιώργος
έκανε την πρώτη του γκάφα» ­ με τους πλέον ελευθερόστομους να χρησιμοποιούν
τον όρο… «πατάτα». Το άλλο, έλεγε ότι «ήταν μια κίνηση που του βγήκε ­
εμφανίστηκε να απευθύνεται στην κοινωνία όταν οι άλλοι ασχολούνται με την
ίντριγκα».

Η πραγματικότητα, όμως, δεν είναι απλώς κάπου στη μέση ­ είναι διαφορετικής
λογικής. Και λέει ότι ο κ. Παπανδρέου, μετά τις απανωτές πρωτιές στα γκάλοπ
και τις επιτυχίες στην εξωτερική πολιτική, αποφάσισε να αρχίσει να αναλαμβάνει
ένα στοίχημα: Να αποκτήσει «πολιτική ταυτότητα στελέχους πρώτης γραμμής» και
να παρεμβαίνει και στα ζητήματα του κόμματος, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι το
«χαρτί» του της εξωτερικής πολιτικής περνά σε δεύτερη μοίρα.

Είναι γι’ αυτό που ο ίδιος ο υπουργός δεν έχει καμιά δεύτερη σκέψη για την
παρέμβασή του στο Εκτελεστικό Γραφείο ­ αντιθέτως, προτίθεται να την προωθήσει
και επαναλάβει παντού, περιλαμβανομένου του συνεδρίου, όπου θα ζητήσει το θέμα
του καταστατικού να λυθεί σε «θεματικό συνέδριο» εντός του 2002.

«Έχει πλέον απελευθερωθεί», είναι η χαρακτηριστική έκφραση ανθρώπου που είναι
δίπλα του σε όλες τις δραστηριότητές του. Και διευκρινίζει πως στο επόμενο
διάστημα ο κ. Παπανδρέου και τις επαφές του με βουλευτές, μέλη της Κεντρικής
Επιτροπής και στελέχη θα συνεχίσει, και στην επαρχία θα πάει στο πλαίσιο της
προσυνεδριακής του δράσης. Παράλληλα, στο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, δεν θα θέσει
μόνο το ζήτημα της εκλογής των οργάνων από τη βάση, αλλά θα επιδιώξει και
συζήτηση για την εξωτερική πολιτική.

Τα έλεγε

Συνεργάτης του υπουργού Εξωτερικών, με προσωπική σύνδεση μαζί του,
υπεραμύνεται της τακτικής και στρατηγικής του κ. Παπανδρέου. «Είναι ειλικρινής
­ τα ίδια πράγματα έλεγε και πριν από δέκα χρόνια. Και, μάλιστα, δεν δίσταζε
να τα λέει στον πατέρα του ­ γιατί να μην τα πει στο Εκτελεστικό, όταν το
άνοιγμα του κόμματος στην κοινωνία αποτελεί πάγιο στόχο του;». Ο ίδιος,
ωστόσο, διευκρινίζει ότι «ο Γιώργος θα προωθήσει τη θέση του μονάχα στον βαθμό
που από αυτό δεν θα κινδυνεύει να “ενοχληθεί” η συνοχή του κόμματος και,
κυρίως, ο Πρωθυπουργός».

Η στάση του κ. Σημίτη επί της νέας στρατηγικής του κ. Παπανδρέου έχει επίσης
ενδιαφέρον. Ενώ, λόγω της επιμονής του υπουργού Εξωτερικών, υποχρεώθηκε να
παραιτηθεί από την επιδίωξή του για αύξηση των μελών του Εκτελεστικού ­
γεγονός που σημαίνει ότι θα έχει ένα όργανο που δεν θα ελέγχει ­ δεν φέρεται
δυσαρεστημένος από τις πρωτοβουλίες του κ. Παπανδρέου.

Ακολουθεί

Όπως λένε συνεργάτες του κ. Σημίτη, «ο πρόεδρος, ούτως ή άλλως, δεν δίδει
ιδιαίτερη σημασία στα οργανωτικά ­ τον απασχολεί η πολιτική». Δεν ήθελε,
ωστόσο, να φανεί ότι «ανοίγει θέμα διαδοχής». Και αναγνωρίζει ότι ο κ.
Παπανδρέου είχε πάντα αυτές τις θέσεις, όπως αναγνωρίζει και ότι… ακολουθεί
τη στρατηγική Σημίτη: Σε ώρα, δηλαδή, κομματικής κρίσης ή παρακμής, προβάλλει
στην «κόντρα» με το κατεστημένο του κόμματος το «άνοιγμα στην κοινωνία».

Στο ίδιο πνεύμα, συνεργάτης του κ. Σημίτη σε θέματα κόμματος, ομολογεί πολύ
πιο ωμά ότι «και μόνο από το ότι είχε όλους τους άλλους απέναντι του, ο
Γιώργος κέρδισε».

Όλα καλά, λοιπόν; Ο κ. Παπανδρέου οδεύει ακάθεκτος προς τη διαδοχή
απευθυνόμενος στην κοινωνία; Όχι ακριβώς ­ διότι υπάρχει και ο αντίλογος.

Ο οποίος εν προκειμένω προέρχεται από όλα ανεξαιρέτως τα κορυφαία στελέχη της
Χαριλάου Τρικούπη. Και τα οποία, πέραν της μάλλον εύκολης κατηγορίας ότι «ο
Γιώργος προτείνει κάτι που νομίζει ότι βολεύει τον ίδιο», λένε και κάποια άλλα
πράγματα:

Όπως ότι επιχειρεί να είναι φιλικός προς τη βάση του κόμματος, όντας όμως
δημαγωγικός. Ότι ενώ σπεύδει να έχει προτάσεις για το καταστατικό, δεν έχει
πάρει καμιά θέση για τις «Θέσεις» ή για τα ζητήματα τρέχουσας πολιτικής, πέραν
της εξωτερικής ­ αντιθέτως, συμφωνεί με όλους, ακόμη κι αν έχουν εντελώς
αντιτιθέμενες απόψεις.

Ότι κόπτεται για την αναζωογόνηση του κόμματος αλλά οι προτάσεις του δεν
προβλέπουν κανένα ρόλο για τις οργανώσεις σε θέματα πολιτικής. Ότι επιδιώκει
να «χαϊδέψει αυτιά» αλλά κάτι τέτοιο έκανε κι ο Αβραμόπουλος και… έφαγε τα
μούτρα του.

Οι ίδιοι θεωρούν πως μέχρι στιγμής «τον Γιώργο δεν τον άγγιζε κανείς», τώρα,
όμως, που βρέθηκε να διαφωνεί με τους συντρόφους του, είναι άγνωστο πώς θα τον
αντιμετωπίσουν.

Και η… κατακλείδα: Στα μέσα της δεκαετίας του ’80, όταν ο κ. Παπανδρέου ήταν
περήφανος που εισήγαγε την τεχνολογία του… FAX στις οργανώσεις του κόμματος
και έλεγε περίπου τα ίδια για την άμεση εκλογή των οργάνων, ο Γιώργος
Γεννηματάς του είχε απαντήσει: «Δεν θέλουμε ένα κάλπη-κο κόμμα»…