Η κλεμμένη αθωότητα

Ένα βιβλίο που έγραψε το «τρομερό παιδί» της γαλλικής λογοτεχνίας και
κυκλοφόρησε την περασμένη Παρασκευή στη Γαλλία, έδωσε την αφορμή να ανοίξει
και πάλι το σκοτεινό κεφάλαιο του σεξουαλικού τουρισμού. Και να αναζητηθούν
τρόποι καταπολέμησής του.

Παιδική πορνεία: εντείνονται σε παγκόσμιο επίπεδο οι προσπάθειες καταπολέμησής της

Τον περασμένο Μάρτιο, δύο νεαρές Ταϊλανδές 13 και 14 ετών εντοπίστηκαν σε έναν
επαρχιακό οίκο ανοχής. Η ιστορία τους είναι κλασική: έναν μήνα νωρίτερα, είχαν
δεχθεί να δουλέψουν ως υπηρέτριες έναντι μηνιαίας αμοιβής που ξεπερνούσε τις
100.000 δρχ. Στην πραγματικότητα εξαναγκάστηκαν να γίνουν πόρνες, με πολύ
μικρότερη βέβαια αμοιβή. Οι περισσότεροι πελάτες τους είναι ντόπιοι. Σε αυτή
τη χώρα άλλωστε, όπως στις περισσότερες χώρες της Ασίας, η βιομηχανία του σεξ
ανθεί. Έστω κι αν θερίζει το AIDS…

Σε έκθεσή του που δόθηκε στη δημοσιότητα πριν από τρία χρόνια, το Διεθνές
Γραφείο Εργασίας επισημαίνει ότι οι συνθήκες εργασίας για τις πόρνες στους
οίκους ανοχής της Ασίας είναι άθλιες και ότι οι βιασμοί, οι ξυλοδαρμοί, ο
εγκλεισμός και η στέρηση τροφής και νερού αποτελούν καθημερινό φαινόμενο.
Κάπως καλύτερα περνούν οι κοπέλες που εργάζονται στον τομέα που αποτελεί
επέκταση της πορνείας: τον «σεξουαλικό τουρισμό». Το βέβαιο όμως είναι ότι στα
μπαρ της Πατάγια και στα ξενοδοχεία της Καραϊβικής, τα νεαρά κορίτσια που
εκπορνεύονται δεν το κάνουν επειδή τα ήθη στις χώρες αυτές είναι πιο ελεύθερα.
Στην καλύτερη περίπτωση, καταφεύγουν σε αυτό από οικονομική ανάγκη. Στη
χειρότερη, που μάλλον είναι και η συχνότερη, είναι θύματα καλά οργανωμένων
κυκλωμάτων που αγόρασαν ή έκλεψαν τα κορίτσια, και στη συνέχεια τα παρέδωσαν
στις ορέξεις των τουριστών από τον Βορρά.

Σε αυτή τη σύγχρονη μορφή δουλείας αναφέρεται το νέο βιβλίο του Μισέλ Ουελμπέκ
με τίτλο «Plateforme» (εκδ. Flammarion), που έχει προκαλέσει σάλο καθώς ο
συγγραφέας κατηγορείται ότι υπερασπίζεται τον σεξουαλικό τουρισμό. Ο Φιλίπ
Γκλοαγκέν, διευθυντής της σειράς ταξιδιωτικών οδηγών Routard, τους οποίους ο
Ουελμπέκ χλευάζει στο βιβλίο, τον κατηγορεί ότι με το να μην κάνει διάκριση
ανάμεσα στην ευρωπαϊκή πορνεία και την πορνεία που ασκείται στη Νοτιοανατολική
Ασία, ουσιαστικά ενθαρρύνει την παιδεραστία και τη δουλεία. Ο εκδότης του
βιβλίου όμως, ο Ραφαέλ Σορέν, απαντά ότι το βιβλίο ενοχλεί επειδή παρουσιάζει
με διασκεδαστικό όσο και τρομακτικό τρόπο την πορνογραφική νεοαποικιοκρατία.
Όσο για το κοινό, εξέφρασε ήδη την ετυμηγορία του: το βιβλίο έκανε τρεις
επανεκδόσεις πριν ακόμη κυκλοφορήσει (!), φτάνοντας ήδη σε ένα τιράζ 130.000
αντιτύπων… Πέρα από τον θόρυβο γύρω από το βιβλίο, όμως, ο σεξουαλικός
τουρισμός εξακολουθεί να αποτελεί μια ζοφερή πραγματικότητα που πρέπει να
καταπολεμηθεί. Στις 27 Αυγούστου 1996, υπό το φως του σκανδάλου παιδεραστίας
που είχε ξεσπάσει στο Βέλγιο, άρχισε στη Στοκχόλμη το πρώτο διεθνές συνέδριο
κατά της εκμετάλλευσης των παιδιών για εμπορικούς σκοπούς. Στο συνέδριο αυτό
έλαβαν μέρος 122 κράτη υπό την αιγίδα της διεθνούς οργάνωσης End Child
Prostitution in Asian Tourism (Τέλος στην Παιδική Πορνεία στον Ασιατικό
Τουρισμό). Την εποχή εκείνη, ο ΟΗΕ υπολόγιζε ότι ένα εκατομμύριο παιδιά σε όλο
τον κόσμο είναι θύματα σεξουαλικής εκμετάλλευσης.

Το συνέδριο της Στοκχόλμης κατέληξε σε μια διακήρυξη, μέσω της οποίας κάθε
κράτος δεσμεύεται «να ποινικοποιήσει τη σεξουαλική εκμετάλλευση παιδιών για
εμπορικούς σκοπούς, τιμωρώντας όσους παίρνουν μέρος σε αυτήν είτε στη χώρα
τους είτε στο εξωτερικό, και φροντίζοντας παράλληλα να μην τιμωρούνται τα
παιδιά που είναι τα θύματα αυτής της πρακτικής». Στη συνέχεια, πολλές
αεροπορικές εταιρείες και ταξιδιωτικά γραφεία δεσμεύθηκαν να καταπολεμήσουν
την παιδική πορνεία. Ορισμένες εταιρείες, μάλιστα, προειδοποιούν τους επιβάτες
που πηγαίνουν σε προορισμούς «υψηλού κινδύνου» ότι όποιος συλληφθεί για
σεξουαλική εκμετάλλευση παιδιών θα διωχθεί είτε στη χώρα του αδικήματος είτε
στην πατρίδα του.

Στην Ευρώπη

Στη Γαλλία έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια δύο δίκες για τον σεξουαλικό
τουρισμό. Η μία κατέληξε στην επιβολή ποινών κάθειρξης 5 ως 15 ετών, ενώ ο
κατηγορούμενος στη δεύτερη, που είχε πληρώσει μια 11χρονη Ταϊλανδή για μια
πεολειξία, καταδικάστηκε σε κάθειρξη 7 ετών και πρόστιμο 2,5 εκατομμυρίων δρχ.

Πριν από τέσσερα χρόνια, η Ευρωπαϊκή Ένωση υιοθέτησε το πρόγραμμα «Δάφνη» που
χρηματοδοτεί όσες οργανώσεις μάχονται κατά της σεξουαλικής εκμετάλλευσης
παιδιών. Υπάρχουν όμως πολλά που πρέπει ακόμη να γίνουν, ιδιαίτερα στις
εμπλεκόμενες χώρες. Ορισμένες χώρες, όπως η Ταϊλάνδη, οι Φιλιππίνες, η Σρι
Λάνκα και η Κούβα, έχουν υιοθετήσει μια αυστηρότερη νομοθεσία. Το πρόβλημα
είναι ότι οι ταξιδιώτες του σεξ στρέφονται τώρα σε άλλους προορισμούς: την
Καμπότζη, τη Βιρμανία, τη Δομινικανή Δημοκρατία.