Αυστηρότερη νομοθεσία για τους εμπόρους ναρκωτικών

Μάχη δόθηκε χθες το πρωί ανάμεσα στο ΠΑΣΟΚ και στη Ν.Δ. στη Βουλή για το ποια
είναι η καλύτερη μέθοδος σύλληψης και τιμωρίας των εμπόρων ναρκωτικών.

«Δεν είναι αδόκιμος ο όρος “εμπορία”, ούτε είναι άγνωστος στον ποινικό
κώδικα», είπε ο υπουργός Δικαιοσύνης, Μιχάλης Σταθόπουλος, απαντώντας στις
επικρίσεις της Ν.Δ. ότι με αυτόν τον τρόπο θα γλιτώνουν οι έμποροι που θα
συλλαμβάνονται απλώς να κατέχουν ναρκωτικά. «Δεν είμαστε υποχρεωμένοι να
ακολουθούμε προηγούμενους νόμους και όρους, ούτε δεσμεύεται ο νομοθέτης από
τον επιστήμονα. Η εμπορική πράξη καθορίζεται σαφώς από το εμπορικό δίκαιο, με
επιδίωξη κέρδους».

«Επικοινωνιακό εντυπωσιασμό μέσα σε συνθήκες κρίσης που σοβεί στο κυβερνών
κόμμα», χαρακτήρισε το σχετικό νομοσχέδιο ­ που περιλαμβάνει και τον όρο
«εμπορία» ­ του υπουργείου Δικαιοσύνης η εισηγήτρια της Νέας Δημοκρατίας,
Κατερίνα Παπακώστα, βασιζόμενη στο επιχείρημα ότι ο όρος «έμποροι ναρκωτικών»
είναι νομοτεχνικά αδόκιμος.

Ανάλογα ήταν τα επιχειρήματα που ακούσθηκαν και από βουλευτές της Ν.Δ., Άννα
Ψαρούδα – Μπενάκη, Αλέξανδρος Λυκουρέζος και Χρήστος Μαρκογιαννάκης. Το
νομοσχέδιο προβλέπει αυστηρότερες διατάξεις σχετικά με την αποφυλάκιση και τη
χορήγηση τακτικής άδειας στους φυλακισθέντες εμπόρους ναρκωτικών. Για τους
εμπόρους ναρκωτικών που θα συλληφθούν έπειτα από την ψήφισή του προβλέπεται
ότι θα μπορούν να απολυθούν, μονάχα εφόσον εκτίσουν τα τέσσερα πέμπτα της
ποινής τους (έχοντας εκτίσει σε πραγματικό χρόνο τουλάχιστον τα δύο τρίτα της
ποινής) ή, σε περίπτωση ισόβιας κάθειρξης, έπειτα από τουλάχιστον είκοσι έτη.
Τακτικές άδειες χορηγούνται δε, εφόσον ο κρατούμενος έχει εκτίσει τα δύο
πέμπτα της ποινής του και η κράτηση έχει διαρκέσει τουλάχιστον ένα έτος.
Ειδικά για τους καταδικασθέντες σε ισόβια, οι τακτικές άδειες θα χορηγούνται
μετά την παρέλευση δέκα ετών.

Ο κ. Αντώνης Σκυλλάκος (ΚΚΕ), τάχθηκε σαφώς υπέρ των διατάξεων, αν και τις
θεώρησε «αποσπασματικές». Αλλά και η εισηγήτρια του ΣΥΝ, Μαρία Δαμανάκη,
υπερψήφισε τις εν λόγω διατάξεις, παρότι και η ίδια σχολίασε πως «είναι
δευτερεύουσας σημασίας και διαδικαστικού χαρακτήρα, χωρίς ουσιαστική επίπτωση
στην αντιμετώπιση του προβλήματος».