Αλλάζεις πολιτική; Απόδειξη…

Με τον νου τους στην ομιλία του Πρωθυπουργού κατά τη σύνοδο της Κεντρικής
Επιτροπής, στις 31 Αυγούστου, ξεκινούν τα κορυφαία στελέχη του ΠΑΣΟΚ τα μπάνια
τους και αναχώρησαν (ή αναχωρούν) για τις παραλίες κατά την υπόδειξη του κ. Κ.
Σημίτη.

Όλες οι πλευρές της κυβερνητικής παράταξης περιμένουν να ακούσουν από τον
Πρωθυπουργό, με σαφή πλέον τρόπο και συγκεκριμένες αναφορές, πώς θα
εξειδικευθεί η εγκατάλειψη της παλαιότερης θέσης του κ. Κ. Σημίτη ότι τίποτα
δεν αλλάζει στην κυβερνητική πολιτική.

Μια «στροφή» που ορισμένοι εκ των κορυφαίων, όπως λένε, τη διέκριναν ως
πρόθεση στις ομιλίες του κ. Κ. Σημίτη στη Λιβαδειά και την Πάρο.

Άλλοι όμως, οι οποίοι συνυπολογίζουν και τις κατ’ ιδίαν συνομιλίες που είχαν
με τον Πρωθυπουργό, διατηρούν μεγάλες επιφυλάξεις «για το τι πράγματι
εννοούσε».

Αυτοκριτική

Είναι αλήθεια ότι ο κ. Κ. Σημίτης κατά τις δύο τελευταίες ομιλίες του άφησε,
κατ’ αρχήν, περιθώρια να ερμηνευθεί μία αναφορά του ως αυτοκριτική για λάθη
του παρελθόντος. Όπως, επίσης, είναι γενικά παραδεκτό ότι ήταν αρκετά σαφής
όταν μίλησε για ικανότητα διόρθωσης λαθών, για επανεξέταση κατευθύνσεων, για
βελτίωση πολιτικής, για ενίσχυση αποτελεσματικότητας…

Μόνο που ­ και αυτή είναι μία πρώτη ένσταση κορυφαίων στελεχών που διατηρούν
επιφυλάξεις ­ οι αναφορές αυτές του κ. Κ. Σημίτη δεν αφορούσαν την…
κυβέρνηση, αλλά… το ΠΑΣΟΚ.

Βέβαια, μπορεί κανείς να πει πως είναι το ίδιο πράγμα ή ότι όταν βελτιώνεται
το κόμμα βελτιώνεται και η κυβέρνηση. «Αυτό μπορεί να ισχύει γενικά, αλλά με
τον σημερινό Πρωθυπουργό, ο οποίος τίποτα δεν λέει στην τύχη, κανείς δεν
ξέρει…», είναι ο (αυτονόητος;) αντίλογος της άλλης πλευράς. Τον οποίο
αντίλογο ενισχύει η πλευρά αυτή με την επισήμανση ότι η (όποια) αυτοκριτική
Σημίτη εμφανίστηκε εμμέσως, είτε ως προσδοκία είτε ως αβεβαιότητα ή και φόβο
του λαού μπροστά στο καινούργιο ­ και όχι ως ευθεία ανάληψη ευθυνών για τυχόν
κυβερνητικά λάθη.

«Λάθος χειρισμοί»

Από τους συνεργάτες του Πρωθυπουργού υποστηρίζουν ότι όσοι έχουν τέτοιες
επιφυλάξεις «απλώς… κάνουν την τρίχα – τριχιά». Και σπεύδουν να εξηγήσουν
ότι οι αναφορές του Πρωθυπουργού σαφώς και αφορούν σε επανεξέταση κάποιων
πολιτικών της κυβέρνησης, «χωρίς, όμως, όπως τονίζουν, συνολική αναθεώρηση του
σαφούς πλαισίου που έχει εγκριθεί με τη λαϊκή εντολή και στο οποίο κινούμεθα».

Ως παράδειγμα επανεξέτασης πολιτικής στις επαφές του ο κ. Κ. Σημίτης φέρει την
υπόθεση του Ασφαλιστικού, αν και μιλάει μόνο για«λάθος χειρισμούς».

Πέραν αυτού ουδέν, λένε συνομιλητές του ­ ούτε για την υπόθεση των ταυτοτήτων
αφήνει περιθώρια για (αυτο)κριτική, έστω και σ’ αυτή την περίπτωση… απλώς
των χειρισμών.

Μάλιστα, πολλές φορές ο Πρωθυπουργός «βγαίνει μπροστά» και ζητεί από τους
συνομιλητές του να του πουν συγκεκριμένα «τι θα έκαναν» αυτοί στην α’ ή τη β’
περίπτωση. Πάντως, παρά την εμμονή στο ότι η πολιτική συνεχίζεται «με
σταθερότητα και συνέπεια», οι συνομιλητές τού κ. Κ. Σημίτη λένε ότι έχουν
διακρίνει πως πλέον δεν αναφέρει το επικείμενο Συνέδριο ως ευκαιρία
επαναβεβαίωσης της κυβερνητικής πορείας, αλλά ως βήμα συζήτησης του μέλλοντος
και των προοπτικών της χώρας. «Άλλωστε, ποτέ ο κ. Κ. Σημίτης δεν είχε μιλήσει
για Συνέδριο επαναβεβαίωσης απλώς της πολιτικής μας», λέει στενός συνεργάτης
του κ. Κ. Σημίτη.

Απαντήσεις

Είτε έτσι είτε αλλιώς, πάντως, κατά την πλειονότητα των κορυφαίων στελεχών του
ΠΑΣΟΚ «όλα πρέπει να γίνουν με πολύ σαφή τρόπο, αρχής γενομένης από τη σύνοδο
της Κεντρικής Επιτροπής». Θα πρέπει, λένε, να υπάρξουν απαντήσεις:

* Τι θα πει επανεξέταση κατευθύνσεων; Και προς ποια πλευρά;

* Τι θα πει διόρθωση λαθών; Ποιων και με ποιο τρόπο;

* Με ποιες διαδικασίες θα αποκλεισθούν (ή θα περιορισθούν) τέτοια λάθη
στο μέλλον;

* Τι θα πει «νέο κοινωνικό κράτος;» Θα έχει μέτρα αναδιανομής του
εισοδήματος υπέρ αυτών που επιβαρύνθηκαν από την πορεία προς την ΟΝΕ;

* Πώς θα μοιραστεί πιο δίκαια το πλεόνασμα από τον προσδοκώμενο
αυξημένο ρυθμό ανάπτυξης;

* Πώς θα ενισχυθεί η περιφέρεια; Αρκεί η ποσοτική αναφορά ότι το 80%
των πόρων του Γ’ Κοινοτικού Πλαισίου Στήριξης θα πάει στην επαρχία;

* Αρκούν οι υποσχέσεις για συγκριτικά μεγαλύτερη αύξηση (8%, αντί 6%
του μέσου όρου) των δαπανών για την υγεία, παιδεία και απασχόληση; Πώς αυτά τα
πρόσθετα κονδύλια «θα ακουμπήσουν» τον απλό άνθρωπο;

Προϋποθέσεις

Όπως είναι φυσικό, τυχόν απαντήσεις που θα ικανοποιούν την πλειονότητα των
κορυφαίων στελεχών θα «αφοπλίσουν», εν πολλοίς, τα επιχειρήματά τους και, όπως
λένε, θα δημιουργήσουν προϋποθέσεις για ένα νέο πλαίσιο στο οποίο μπορεί να
κινηθεί το Συνέδριο.

Πολύ περισσότερο που όλοι έχουν πει, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, ότι δεν
τίθεται θέμα ηγεσίας.

Ακόμα και οι «σκληροί» της λεγόμενης εσωκομματικής αντιπολίτευσης δεν θα έχουν
λόγο σε αυτήν την περίπτωση να σηκώσουν, όσο θα ήθελαν, τους τόνους. Που
βεβαίως θα είναι πολύ υψηλοί ­ και όχι μόνον από τους «σκληρούς»… ­ αν
επικρατήσουν λογικές «ξεκαθαρίσματος λογαριασμών» και επαναφοράς διλημμάτων.

Το ραντεβού, λοιπόν, στη Σύνοδο της Κεντρικής Επιτροπής, στις 31 Αυγούστου και
1 Σεπτεμβρίου, έχει τη σημασία του. Μπορεί ο κ. Κ. Σημίτης να μην ανοίξει εκεί
όλα τα χαρτιά του, αλλά «δείγμα γραφής» θα δώσει.

Όπως φυσικά θα δώσει ­ και πιο καθαρό ­ δείγμα και στην ομιλία του στη ΔΕΘ.