Ελπιδοφόρο μήνυμα

Τα γεγονότα στη Γένοβα μετά τις εκδηλώσεις στο Σιάτλ, την Ουάσιγκτον, την
Πράγα είναι θλιβερά αλλά και αποκαλυπτικά. Η απαγόρευση εισόδου πολιτών στην
Ιταλία, ο διεθνής χαφιεδισμός, η μετατροπή της Γένοβας σε στρατιωτικό φρούριο,
η χρήση όπλων με αποτέλεσμα έναν νεκρό και εκατοντάδες τραυματίες τίναξαν στον
αέρα τις διακηρύξεις για δημοκρατική Ευρώπη και Ευρώπη των λαών. Γνωρίζαμε από
βία. Αλλά εδώ χρησιμοποίησαν όπλα ενάντια σε άοπλους διαδηλωτές!!!

Τα γεγονότα αυτά επιβεβαιώνουν τη θέση ότι ο ιμπεριαλισμός δεν σημαίνει απλώς
έλλειμμα δημοκρατίας(!) αλλά πρώτα και κύρια βία. Ο ιμπεριαλισμός δεν μπορεί
να αναπτυχθεί χωρίς τη χρήση βίας ενάντια στους λαούς και χωρίς συγκρούσεις
ανάμεσα στις καπιταλιστικές χώρες.

Μπορεί κανείς, βέβαια, να πει ότι οι αγωνιστικές εκδηλώσεις στη Γένοβα έγιναν
ενάντια στην παγκοσμιοποίηση που είναι μια αντικειμενική διαδικασία. Κατ’
αρχάς ο όρος παγκοσμιοποίηση είναι συνώνυμος του ιμπεριαλισμού (Roland,
Atmann, «Globalization ant Europe», σελ. 1, εκδ. Pinters). Πέρα απ’ αυτό, τα
συνθήματα των εκδηλώσεων αυτών στρέφονταν ενάντια στη δράση των πολυεθνικών
εταιρειών, ενάντια στους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς, Παγκόσμιος Οργανισμός
Εμπορίου (ΠΟΕ), Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ), ενάντια στην καταλήστευση
των λαών και των αναπτυσσόμενων χωρών. Θυμίζουμε μερικά απ’ τα συνθήματα: «Ο
ΠΟΕ σκοτώνει, σκοτώστε τον ΠΟΕ», «Κλείστε το ΔΝΤ, τη σχολή δολοφόνων». Τα
συνθήματα αυτά, λοιπόν, δείχνουν ότι οι αγωνιστικές εκδηλώσεις γίνονται
ενάντια στον ιμπεριαλισμό.

Αναμφισβήτητα, σήμερα, αντίπαλο δέος στον ιμπεριαλισμό είναι το εργατικό, το
λαϊκό κίνημα. Οι αγωνιστικές εκδηλώσεις με αποκορύφωμα τη Γένοβα δείχνουν ότι
οι εκδηλώσεις αυτές έχουν διεθνή χαρακτήρα. Συμμετέχουν διαδηλωτές από
διάφορες χώρες. Έχουν ένταση και βάθος. Μπορούν οι εκδηλώσεις αυτές να γίνουν
καταλύτης για την ανάπτυξη του εθνικού κινήματος ενάντια στον ιμπεριαλισμό.
Κατά συνέπεια, χρειάζεται διεθνής συντονισμός της πάλης των λαών.

Αυτό, έτσι ή αλλιώς, επιβάλλει συντονισμό της δράσης των κομμουνιστών. Είναι
βέβαια γνωστές οι δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα κομμουνιστικά κόμματα, αλλά
ο χαρακτήρας του εργατικού κινήματος είναι διεθνής και δεν μπορεί να
αναπτυχθεί μόνο σε μια χώρα. «Στη Γαλλία δεν λύνεται (το πρόβλημα του εργάτη),
στη Γαλλία διακηρύσσεται. Το πρόβλημα αυτό δεν λύνεται πουθενά μέσα στα εθνικά
τείχη» (Κ. Μαρξ). Ο συντονισμός πρέπει να αποτελέσει τον πυρήνα του κινήματος
ενάντια στην παγκοσμιοποίηση. Άλλωστε δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι διεθνείς
έχουν συγκροτήσει όλες οι παρατάξεις, από τα σοσιαλδημοκρατικά μέχρι τα
χριστιανοδημοκρατικά και τα φασιστικά κόμματα. Μόνο τα κομμουνιστικά κόμματα
που έχουν ως βασικό χαρακτηριστικό τον διεθνισμό δεν έχουν διεθνή. Πρέπει αυτό
το αίτημα των καιρών να γίνει πραγματικότητα.

Αυτό θα βοηθήσει να αποκρουστούν αποτελεσματικότερα οι επιθέσεις του
ιμπεριαλισμού και θα συμβάλει στην τελική συντριβή του. Μην ακούτε τα
παπαγαλάκια που λένε ότι η νέα τάξη πραγμάτων είναι ανίκητη. Έτσι έλεγαν και
το ’67 για τη δικτατορία. Αλλά τελικά γιορτάσαμε αυτές τις μέρες την 27η
επέτειο της κατάρρευσής της!

Εν πάση περιπτώσει, τα γεγονότα της Γένοβας με τους εκατοντάδες χιλιάδες
διαδηλωτές, τη μαχητικότητα και την αγωνιστικότητα αποτελούν ένα ακόμη
ελπιδοφόρο μήνυμα για την ανάπτυξη της πάλης των λαών τόσο σε εθνικό όσο και
σε διεθνές επίπεδο.