[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Ο 30χρονος Αλβανός απελάθηκε πριν από μερικά χρόνια με συνοπτικές διαδικασίες
από χωριό της Θήβας επειδή ο τσοπάνος-εργοδότης του τον κατήγγειλε ότι…
βίαζε τις προβατίνες “κατά τη διάρκεια της βοσκής”!

Πριν από μερικούς μήνες ένας άλλος Αλβανός απελάθηκε από χωριό της Λαμίας
διότι είχε σχέσεις με παντρεμένη ­ Ελληνίδα ­ στο σπίτι της οποίας εργαζόταν!

Και για τις δύο ιστορίες υπήρξαν τέσσερα “ρεπορτάζ”. Τα δύο σε (ευτυχώς
ελάχιστα) ελληνικά μέσα ενημέρωσης και τα άλλα δύο σε αλβανικά. Τα ρεπορτάζ
θύμιζαν τα μαθητικά βιβλία ιστορίας των δύο χωρών… Η άκριτη αποδοχή της
αλήθειας του ισχυρού από την ελληνική πλευρά (ναι, ακόμη και στις εμφανέστατες
γελοιότητες των δύο υποθέσεων) και η επίσης άκριτη και συνολική αντιπαράθεση
με την “ιστορικότητα των ελληνικών φρικαλεοτήτων στην Αλβανία από την εποχή
του… Πύρρου” από τα αλβανικά μέσα ενημέρωσης.

Τα χρόνια πέρασαν και φθάσαμε έτσι ­ πρόσφατα ­ σε μία από τις σημαντικές
στιγμές της νεώτερης ιστορίας μας: Ετοιμαζόμαστε πλέον να ζήσουμε (κατά το
δυνατόν) ισότιμα με τουλάχιστον 400.000 ανθρώπους από περισσότερες από 30
χώρες απ’ όλα τα σημεία του πλανήτη.

Η ελληνική κοινωνία του “αλυτρωτισμού” και της “Μεγάλης Ιδέας” καλείται επί
της ουσίας να ξεπεράσει αυτά τα ιδεολογήματα που κυριάρχησαν για περισσότερα
από 150 χρόνια ώστε να μπορέσει να ενσωματώσει ανθρώπους από διαφορετικούς
πολιτισμούς.

Αλλά φαίνεται πως οι δυσκολίες είναι ακόμη μεγαλύτερες. Περίπου έπειτα από 20
χρόνια συμβίωσης (οι πρώτοι μετανάστες, οι Πολωνοί, ήρθαν στις αρχές του ’80)
νιώθουμε ακόμη σαν να βρισκόμαστε σ’ ένα μεγάλο σούπερ μάρκετ, όπου
απορρίπτουμε ή επιλέγουμε ανθρώπους ανάλογα με τη χώρα προέλευσης ή το
θρήσκευμα… (Είναι γνωστές οι “πλάκες” στα σύνορα εις βάρος μουσουλμάνων που
αναγκάστηκαν να φάνε χοιρινό για “να δούνε ότι… δεν θα πάθουν τίποτα”!). Την
ίδια στιγμή στην Αλβανία η εικόνα για τους Έλληνες δεν είναι και η πιο
κολακευτική… Το σήμερα παραμένει ακόμη δέσμιο της “μοναδικής αλήθειας” της
κάθε πλευράς και οι λύσεις στα προβλήματα καθορίζονται αποκλειστικά από το
δίκαιο του ισχυροτέρου. (Ούτε στο ποδόσφαιρο δεν έχουν δικαίωμα να μας
κερδίζουν, αλλά υπερηφανευόμαστε για τους Έλληνες στη Γερμανία που είναι στο
πλευρό της Εθνικής μας Ομάδας)…

Συνήθως για να λειτουργήσει μια σχέση, τις υποχωρήσεις πρέπει να τις κάνει ο
ισχυρότερος. Η άλλη επιλογή του είναι η εξόντωση του ασθενέστερου… Αλλά
σχέση με έναν δεν νοείται, έτσι δεν είναι;