ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Ο καπετάν Γιάννης

Ο κόσμος όλος ένα μεσημέρι. Κλέβω ήλιο κάτω από τ’ αρμυρίκια, διακριτικά όσο
μπορώ, τόσο που αν τα μαγιό είχαν τσέπη θα φύλαγα κι άλλο γι’ αργότερα, μετά
τη δύση. Μα, πού ήταν η Σέριφος τόσο καιρό; Σε όλα τα καλοκαίρια, στις
θάλασσες, σε ό,τι δεν θα διαπραγματευτούμε ποτέ, όποιο δώρο και να μας κάνουν.
Πρώτη θέση στο σόου της Μαντόνα, κι άλλη Ολυμπιάδα μετά το Πεκίνο
(αστειεύομαι!) ­ τη ροζ κάντιλακ (δεν αστειεύομαι καθόλου!).

Απόλυτη μεσημεριάτικη συμφωνία. Ώς και τα τζιτζίκια κάνουν δεύτερη φωνή. 4 με
5, Πρώτο Πρόγραμμα, την ώρα που ο καπετάν Γιάννης βγάζει πορεία στις θάλασσες
με τις μουσικές, μαζεύει τραγούδια σαν κοχύλια, όστρακα με ιστορίες και από
τις δύο όχθες του ωκεανού.

Ακούω «τζάμι». Από τη μια το κύμα στην άκρη, από την άλλη τη ρέγγε της
Τζαμάικας, εκείνο το καλοκαίρι των Allman Brothers, την Πάτσι Κλάιν και τον
Έμινεμ. «Ακούω» μεσημέρια στη Μύκονο και στη Λευκάδα, κάτω στα Χανιά, ψηλά
στον Αίνο και 4 με 5 στα Κατάπολα ­ κανείς άλλος όσο ο Γιάννης Πετρίδης, δεν
έβαλε στο ραδιόφωνο τόσο πολύ καλοκαίρι, ό,τι μήνα και να δείχνουν τα
ημερολόγια.

Άκου να δεις τι παίζει τώρα! Ψάχνουν οι άλλοι καπεταναίοι, με χορηγούς και
γενναιόδωρους σπόνσορες, με όργανα ακριβείας και μαγικές συνταγές να βρουν
τους χάρτες του καπετάν Γιάννη ­ ρωτούν τα τζιτζίκια πώς και δέχθηκαν να
κάνουν δεύτερη φωνή ­ μάταιος κόπος. Γιατί, αν δεν πιστεύεις στο ταξίδι, πού
θες να πας; Και πού θέλεις τώρα να βρεις τις ιστορίες του στα Μπέιγουοτς των
συχνοτήτων; Το ένα τραγούδι κάνει βουτιά μετά το άλλο και μετά εγώ ­ πήγε 5 η
ώρα στο νησί. Τα καλύτερα μπάνια, λοιπόν, είναι τα απογευματινά, το λένε όλοι
αυτό, και οι ειδικοί ακόμη.