Πρόσωπα Η «Μητέρα του Λαού»

Μεγκαουάτι Σουκαρνοπούτρι. Πολλά θα εξαρτηθούν από το σχήμα της κυβέρνησής της

«Ημουγκή σύμβουλος που οδηγούσε τον τυφλό πρόεδρο»: το ανέκδοτο το οποίο την
κυνηγούσε εδώ και χρόνια στην Τζακάρτα. Είναι φιλόδοξη, δημοφιλής, αλλά
ντροπαλή. Πιο γνωστή για τη… σιωπή της. Γι’ άλλους σύνεση, γι’ άλλους
αδυναμία. Την απάντηση θα τη δώσει η ίδια.

Είναι η κόρη τού «Πατέρα της ανεξαρτησίας» της Ινδονησίας (πρώην Ολλανδικές
Ανατολικές Ινδίες) από την Ολλανδία, του πρώτου προέδρου της χώρας. Η
Μεγκαουάτι Σουκαρνοπούτρι έχασε την ευκαιρία το 1999, όταν ο άλλοτε φίλος της
Αμπντουραχμάν Ουαχίντ απέσπασε την υποστήριξη μιας συμμαχίας πολιτικών
κομμάτων που αντιτίθεντο στο ενδεχόμενο να αναλάβει την προεδρία της
μεγαλύτερης μουσουλμανικής χώρας του κόσμου μία γυναίκα. Σήμερα, δύο χρόνια
αργότερα, πολλοί από αυτούς άλλαξαν στάση. Η Σουκαρνοπούτρι χαίρει της εύνοιας
πολιτικών, εκατομμυρίων υποστηρικτών και, ίσως το πιο σημαντικό απ’ όλα, του
στρατού.

Ανέλαβε την ηγεσία της Ινδονησίας, αφού το Κοινοβούλιο απέπεμψε τον προκάτοχό
της Ουαχίντ για ανεπάρκεια. Το έργο που έχει να επιτελέσει δεν είναι καθόλου
εύκολο. Καλείται να κυβερνήσει το αχανές ασιατικό κράτος έπειτα από τέσσερα
χρόνια αναταραχής και πολιτικής αστάθειας, που έσπρωξαν τον πληθυσμό βαθύτερα
στη φτώχεια και τρομοκράτησαν τους πλουσιότερους από τους γείτονές του.
Παράλληλα, θα πρέπει να ηρεμήσει τους φανατικούς οπαδούς του προκατόχου της ­
και έχει πολλούς ­ κυρίως στην επαρχία της Ανατολικής Ιάβας, ώστε να πετύχει
κοινωνική συναίνεση. Ελέγχει το μεγαλύτερο κόμμα του Κοινοβουλίου, όχι όμως
και την πλειοψηφία. Μέχρι στιγμής, όμως, δεν έχει ξεκαθαριστεί αν και κατά
πόσον η εκτίμηση που απολαμβάνει από πολιτικούς και πολίτες επηρεάζεται από το
όνομα του χαρισματικού ­ για πολλούς ­ πατέρα της Σουκάρνο, πόσο από την
αντιπάθεια που προκάλεσε ο Ουαχίντ και πόσο αυτή απορρέει από την εμπιστοσύνη
στις πολιτικές δυνατότητές της να πετύχει εκεί που ο τελευταίος απέτυχε.

Και δεν μπορεί να αγνοηθεί το γεγονός ότι ως σημαντικό μέλος της ομάδας του
Ουαχίντ, ως αντιπρόεδρος, ενδεχομένως να φέρει και η ίδια κάποιο μερίδιο
ευθύνης για τη σημερινή κατάσταση.

Πολλά θα εξαρτηθούν από το σχήμα της κυβέρνησής της. Στη λίστα των προκλήσεων
κορυφαία προβάλλει η διάσωση της οικονομίας, που κλυδωνίζεται ακόμη από την
ασιατική κρίση του ’99, καθώς και η πάταξη της διαφθοράς που έχει διεισδύσει
σε πολλούς τομείς διαχείρισης της εξουσίας. Δεύτερον, η αντιμετώπιση της
αποσχιστικής τάσης στο Άτσεχ, μιας από τις πλουσιότερες επαρχίες της χώρας,
όπου η πολεμική αναμέτρηση με τον ινδονησιακό στρατό συνεχίζει να αφήνει
θύματα.

Ελπίδα που εκκρεμεί μεταξύ των Ινδονησίων, να ενώσει τη χώρα, όπως έκανε ο
πατέρας της πριν από μισό αιώνα και πλέον.