ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ Μαύρη τρύπα

Η ανθρωπότητα έχει οικειοποιηθεί τις μικρές πόλεις της Ιταλίας που έζησαν την
Αναγέννηση, πόλεις σαν τη Γένοβα, όπου πριν από αιώνες οι ιδέες της
Δημοκρατίας, με περίεργους χιτώνες, κυκλοφορούσαν ριψοκίνδυνα ανάμεσα σε
πάνοπλους, φρουρούμενους ηγεμόνες. Από τότε οι αγώνες των ανθρώπων κι η σοφία
που αποκτούσαν νομίζαμε ότι άλλαξαν τα πράγματα. Προχώρησε η Δημοκρατία,
θριάμβευσε, εδραιώθηκε, βάθυνε, άλλαξε τη φύση του ανθρώπου, ελπίζαμε. Και
τώρα, στο άνοιγμα της σφαίρας που σκότωσε τον νεαρό Κάρλο Τζουλιάνι,
στροβιλίζονται και χάνονται με ιλιγγιώδη ταχύτητα οι ελπίδες αυτές, σαν
γαλαξίες σε μαύρη τρύπα του διαστήματος, εξαφανίζονται οι αυταπάτες. Η
Δημοκρατία, η πρόοδος, η συνεργασία, η μεγάλη αλλαγή, η ανθρώπινη χειραφέτηση.
Τίποτ’ άλλο δεν βρήκανε όλ’ αυτά να επενδυθούν από ασπίδες αστυνόμων και όπλα
με σφαίρες, καμία άλλη μέθοδο προστασίας, από δάχτυλα που τραβάνε τη σκανδάλη.
Τόσων δημοκρατιών ηγέτες, με τέτοια πείρα και ιστορία, δεν είχαν διαφορετική
άποψη. Τι κρίμα. Τα κοστούμια τους λεκιάζονται εσαεί, με το αίμα ενός
δυστυχισμένου νεαρού, ενός τύπου που δεν είχε στον ήλιο μοίρα. Μεγάλη
κοινωνική άνοδος για πρώην ζητιάνο, που ίσως προτιμούσε να ‘ναι ζωντανός, από
την τόση δόξα, απ’ το να είναι σύμβολο αυτού του ξεγυμνώματος των πιο
πολιτισμένων μορφών εξουσίας, ίσως προτιμούσε να περάσει μερικές μέρες έντασης
απλώς, ή να συναντήσει κάτι που θα καλυτέρευε τη ζωή του. Κι όπως την
παγκοσμιοποίηση τίποτα δεν τη σταματά, το σύμβολο αντανακλά σε όλον τον κόσμο.
Ο κυνισμός δείχνει τα δόντια του σαρκαστικά. Δεν προχώρησαν τόσους αιώνες οι
Γενουάτες, ούτε κι όλοι οι υπόλοιποι. Η ανθρωπότητα, ως λαίδη Μάκβεθ, ξεπλένει
τα χέρια της και δεν τα βλέπει να καθαρίζουν.