[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Ο Πέτρος, ο Γιόχαν κι ο Φραντς γνωρίστηκαν στα φοιτητικά τους χρόνια στο
Χάρβαρντ… Από την πρώτη στιγμή ένιωσαν την αύρα της κοινής τους πορείας…
Και ακόμη, παρά τις διαφορετικές τους πατρίδες, σύντομα ανακάλυψαν ότι η
καταγωγή τους ήταν κοινή! Ότι η πατρίδα ήταν απλώς μια τυπική σφραγίδα στα
διαβατήριά τους…

Βλέπετε, μεγάλωσαν στα καλύτερα (σχεδόν εσωτερικά) σχολεία των χωρών τους(τα
οποία ουδεμία διαφορά έχουν όπου κι αν λειτουργούν), έκαναν συχνά ταξίδια ενώ
οι γονείς τους αν και ζούσαν σε διαφορετικές χώρες είχαν εντούτοις έναν
πανομοιότυπο τρόπο ζωής… Επιχειρηματίες που μετέφεραν εταιρείες σε άλλες
χώρες (πάμφτωχες με άφθονο εργατικό δυναμικό), που αγόραζαν το ίδιο λογισμικό
(συνήθως από την Ινδία) και ένιωθαν στα αεροδρόμια πιο άνετα από το οικοδομικό
τετράγωνο του σπιτιού τους…

Τα παιδιά πολύ γρήγορα απέκτησαν μια εντελώς καινούργια αίσθηση του χώρου. Ο
πλανήτης με τα ταξίδια του πατέρα και των ίδιων, αλλά και με τις σύγχρονες
ψηφιακές μεθόδους στο σχολείο, ήταν πια μικρός και συγκεκριμένος.

Στο Χάρβαρντ θα ανακαλύψουν και μια καινούργια αίσθηση του χρόνου: Πρώτον ότι
οι μονάδες μέτρησής του δεν επαρκούν και δεύτερον ότι (σύμφωνα με τον νόμο του
Μουρ) δεν είναι παρά ένα στοίχημα που εκφράζεται με τον υπερδιπλασιασμό τις
«ισχύος» των μικροτσίπς. Ο Πέτρος, ο Γιόχαν κι ο Φραντς ανέπτυξαν έτσι μια
κοινή συνείδηση τόσο της θέσης τους όσο και της πορείας αυτού του Κόσμου.
(Μέλη της ολιγάριθμης νέας Υπερτάξης που προσδιορίζουν τόσο οι θεωρητικοί μιας
νέας αριστεράς στην Αμερική όσο και οι θεωρητικοί του Μ.Ι.Τ;).

Και με αυτή την Παιδεία ένιωσαν τουλάχιστον ξένοι όταν είδαν συνομηλίκους τους
από πολλές μεριές του πλανήτη να προσπαθούν να φρενάρουν τους ρυθμούς
εξάπλωσης της δικής τους (υπερ)κουλτούρας…

Ήταν άλλωστε συνηθισμένο αστείο στο Πανεπιστήμιο ο Αφρικανός φελάχος με το
φορητό PC. Ο Πέτρος, ο Γιόχαν κι ο Φραντς έκαναν εύκολα ένα λάθος και ακόμη
χρωστούν μία απάντηση: Το λάθος τους είναι ότι προσπάθησαν να καταδικάσουν την
αντίδραση καταδικάζοντας ταυτόχρονα και το δικαίωμα του «άλλου» (του
διαφορετικού) στην αντίδραση.

Η απάντηση που δεν δόθηκε είναι στην ερώτηση του μεγάλου βιολιστή Γιεχούντι
Μενουχίν: «Πότε θα μας επιτρέψουν όλες αυτές οι νέες τεχνολογίες να μάθουμε
νέα από τα άφωνα εκατομμύρια αυτής της Γης;».