Περί Γραμματικής

Γραμματικές παρατηρήσεις από τον κ. Αθ. Αθανασόπουλο, από την Ακράτα:

«Στα “ΝΕΑ” της 16-17 Ιουνίου δημοσιεύεται επιστολή αναγνώστη σας, στην οποία
ελέγχει “διαπρεπή δικηγόρο”, βουλευτές, πολιτικούς και άλλους εμφανιζόμενους
στα τηλεοπτικά κανάλια, ως χρησιμοποιούντας εσφαλμένα τον τύπο “προσδοκά”, ενώ
όπως υποστηρίζει ο ορθός τύπος είναι “προσδοκεί” από ρήμα “προσδοκέω-ώ”. Όμως,
ο επιστολογράφος, αν συμβουλευόταν ένα λεξικό (κατά σειράν αρχαιότητας:
Liddell-Scott, Σταματάκου, Φυτράκη-Τεγόπουλου, Μπαμπινιώτη κ.ά.), θα
διαπίστωνε ότι το ρήμα “προσδοκέω-ώ” στη σημερινή μας γλώσσα είναι ανύπαρκτο,
αντίθετα προς το “προσδοκάω-ώ”, που σωστά χρησιμοποιούν οι ανωτέρω ελεγχόμενοι
και έχει την έννοια: περιμένω, αναμένω, ελπίζω. Επομένως, ορθά είπε ο
διαπρεπής δικηγόρος, κατά τον επιστολογράφο: Η κυβέρνηση προσδοκά να κάμει
τούτο = αναμένει, ελπίζει (βλέπε και το γνωστό: προσδοκώ ανάστασιν νεκρών).

Όσον αφορά τα συνηρημένα ρήματα, που προχωρεί, φαίνεται ότι του διαφεύγει ότι
η γλώσσα στην εξέλιξή της υφίσταται μεταβολές στο τυπολογικό της, έτσι που το
πολεμέω-ώ έγινε πολεμάω, το πονέω-ώ πονάω κ.λπ.».