Λιμάνι και σωσίβιο για την Αριστερά η Γένοβα

«Η Αριστερά… πάει Γένοβα» ή «… σωσίβιο για την Αριστερά η Γένοβα»; Ποια
από τις δύο εκτιμήσεις είναι «μέσα στα πράγματα»; Και, κυρίως, τι ακριβώς
συμβαίνει στους κόλπους της ελληνικής Αριστεράς; Ποιος αποφάσισε και, κυρίως,
τι αποφάσισε;

Όπως κι αν έχει η υπόθεση, το βέβαιο είναι ότι τα πλοία Ελλάδας – Ιταλίας δεν
είχαν ποτέ τόση… ζήτηση για το ΚΚΕ, τον ΣΥΝ, το ΔΗΚΚΙ, αλλά και πολλές άλλες
ομάδες της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς. Ακόμα και τα χρόνια που οι φοιτητές
στην Ιταλία ήταν χιλιάδες, στις δύσκολες εποχές, Πάσχα και καλοκαίρι, έβρισκες
ευκολότερα θέση απ’ ό,τι το πετυχαίνεις αυτόν τον καιρό για τη συνάντηση των
μεγάλων οικονομικών δυνάμεων του κόσμου, την ερχόμενη εβδομάδα, στη Γένοβα της
Ιταλίας.

Προς τι και γιατί λοιπόν αυτός ο… κατακλυσμός; Μήπως η κινητοποίηση αυτή ­
από την πλευρά ελληνικών αριστερών δυνάμεων ­ έχει και απώτερους εκλογικούς
στόχους;

Ασφαλώς ­ κι αυτό είναι βέβαιο ­ για την ελληνική Αριστερά η Γένοβα δίνει μία
ευκαιρία, για ορισμένους ακόμα κι ένα σωσίβιο.

Το ΚΚΕ πάντως το έχει ξεκαθαρίσει από καιρό. Η γενική γραμματέας του, Αλέκα
Παπαρήγα, έχει επισημάνει ότι αυτές οι πρωτοβουλίες είναι θετικές, αν μάλιστα
μπορέσουν και οργανωθούν και καθοδηγηθούν σωστά, διαφορετικά μπορεί και να
εκφυλισθούν.

Λίγον καιρό μάλιστα μετά τη συνάντηση, που διοργάνωσε το ΚΚΕ, κομμουνιστικών
και εργατικών κομμάτων από 60 χώρες του κόσμου, «η Γένοβα έρχεται στην ώρα
της». Για να δοκιμασθεί αν και πώς μπορεί να προωθηθεί μία συνεργασία σε
διεθνές επίπεδο «κατά της λεγόμενης παγκοσμιοποίησης».

Έτσι, στην πρωτοπορία αυτής της κινητοποίησης ­ από την πλευρά του
Κομμουνιστικού Κόμματος ­ έχει μπει η ΚΝΕ, η οποία έχει ήδη προχωρήσει σε
συνεννοήσεις με άλλες νεολαιίστικες οργανώσεις της Ευρώπης. Παράλληλα, οι
δυνάμεις του ΚΚΕ που δραστηριοποιούνται σε ειρηνιστικές οργανώσεις (ΕΕΔΤΕ,
κ.ά.) επιχειρούν κι αυτές να συγκεντρώσουν κόσμο στη Γένοβα.

Το κόμμα όμως που φάνηκε να αξιοποιεί ιδιαίτερα τη Γένοβα, με άμεση
ενοποιητική επίδραση στα εσωτερικά του αλλά και και έμμεση «αντανάκλαση» στην
εκλογική του απήχηση, είναι ο ΣΥΝ. Περίπου σαν «δώρο εξ ουρανού» φάνηκε για
τους πρωτεργάτες του αυτή η συγκέντρωση την άλλη εβδομάδα.

Αυτό που δεν πέτυχαν στην Αθήνα οι κ.κ. Μ. Παπαγιαννάκης (ευρωβουλευτής του
ΣΥΝ) και Π. Λαφαζάνης (βουλευτής του ΣΥΝ), να περπατήσουν για παράδειγμα μαζί
στη διαδήλωση κατά της επίσκεψης του Μπιλ Κλίντον στην Ελλάδα, θα το πετύχουν
στη… μακρινή Γένοβα.

Αλλά αυτή δεν είναι η μόνη… έκπληξη για τον ΣΥΝ. Στην όλη αντιπροσωπεία θα
ηγείται ο πρόεδρος του κόμματος, Νίκος Κωνσταντόπουλος.

Όσο για το ΔΗΚΚΙ, η Γένοβα προσφέρει κάτι παραπάνω. Του δίνει την ευκαιρία να
κάνει μία εμφάνιση και μάλιστα με δυνάμεις απ’ όλο τον κόσμο, στην Ιταλία, σε
μία ιστορική πόλη, αυτήν με τη μεγαλύτερη (από το ’44) παρτιζάνικη παράδοση,
ανάλογη σε παράδοση με τη Ρέτζιο Εμίλια της Μπολόνιας.