Ξαφνική περιπέτεια

Την αιφνίδια περιπέτεια, που έζησε έξω από τα γραφεία του Δήμου Αθηναίων
στη Λιοσίων, όταν αστυνομικός προσπαθούσε να απωθήσει μετανάστες οι οποίοι
περίμεναν στην ουρά, αφηγείται η κ. Εύα Μελά, ζωγράφος και χαράκτρια:

«Τυχαία βρέθηκα μπροστά, συνοδεύοντας μια φίλη. Πλησιάζω και με ηρεμία του
επισημαίνω ότι είναι ανεπίτρεπτη αυτή η συμπεριφορά, ότι δεν μπορεί να χτυπάει
με τα κλομπ τον κόσμο. Εισπράττω ένα “κάνε δουλειά σου”. Και ύστερα από 3
λεπτά, αρχίζει πάλι οργισμένος να τους χτυπάει στα πόδια φωνάζοντας “πίσω,
πίσω ζώα”, “ζώα”.

Οι αλλοδαποί συμμορφώνονται αναγκαστικά. Γεμάτη ντροπή για τη στάση της
Αστυνομίας της χώρας μου πλησιάζω και του ζητώ τα στοιχεία του για να τον
αναφέρω στους ανωτέρούς του. Στο ήρεμο αίτημά μου να μου δώσει τα στοιχεία του
με σέρνει βίαια από το μπράτσο και φωνάζει “πάρτε την κρατούμενη, μας
απειλεί”. Δεν αντιστέκομαι. Βρίσκομαι ­ μετά το βίαιο σπρώξιμό του από το
οποίο μου βγήκε το παπούτσι ­ για 20 λεπτά φρουρούμενη σε μια γωνία, μέσα στο
ισόγειο γραφείο του ΟΓΑ! Μου επιβάλλουν να κλείσω το κινητό με την απειλή ότι
θα μου το πάρουν. Με περιπολικό με μεταφέρουν στο Τμήμα. Μια απλή εξακρίβωση
στοιχείων και ύστερα από ένα μισάωρο με αφήνουν να φύγω, μια και δεν μπορούν
να μου προσάψουν κατηγορία. Στο αίτημά μου να καταγγείλω εγγράφως ή προφορικώς
τη συμπεριφορά της ΕΛ.ΑΣ. προς τους αλλοδαπούς, παίρνω την απάντηση: “Αν
επιμένετε να δώσετε τόση έκταση στο γεγονός, τότε θα σας κρατήσουμε κανονικά
εδώ, ώρες, όσες μας δίνει ο νόμος για να γίνει πλήρως η εξακρίβωση στοιχείων”.
Ούτε έγγραφη δήλωση δέχθηκαν. Φεύγω… Γιατί έχω την τύχη να μην είμαι
μετανάστης . Γιατί έχω την τύχη να μιλάω ελληνικά και να καταλαβαίνω τι μου
λένε».