[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Καθαρές λύσεις ή όλοι μαζί; Επαναβεβαίωση Σημίτη στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ ή
επανεκλογή του υπό όρους με αλλαγή της πολιτικής και με νέες πλειοψηφίες στην
Κεντρική Επιτροπή και το Εκτελεστικό Γραφείο του ΠΑΣΟΚ; Την ώρα που όλη η
Ελλάδα, με τη νωχελικότητα που επιβάλλουν οι ρυθμοί του καλοκαιριού,
αναρωτιέται αν θα μπορέσει ο κ. Σημίτης να αντιστρέψει το πολιτικό κλίμα, όλες
οι εσωκομματικές ομάδες στο ΠΑΣΟΚ μοιάζουν να είναι εγκλωβισμένες σε διλήμματα
αμλετικού τύπου. Ο κ. Σημίτης θα ήθελε πολύ να μπορούσε να κάνει μια επίδειξη
ισχύος στο Συνέδριο, ώστε να μπορέσει στη συνέχεια να ανακτήσει την
εμπιστοσύνη της κοινής γνώμης. Έχει ωστόσο προ πολλού καταλάβει τα όρια της
δύναμής του μέσα στο ΠΑΣΟΚ. Χωρίς εσωκομματικές συμμαχίες δεν είναι πια σε
θέση να κυβερνήσει. Η εσωκομματική αντιπολίτευση από την πλευρά της θα ήθελε
πολύ να επιβάλει νέα πρόσωπα και πολιτικές στο Συνέδριο. Και αυτή ωστόσο
καταλαβαίνει ότι με έναν πρωθυπουργό υπό κηδεμονία, η ήττα στις προσεχείς
εκλογές είναι αναπόφευκτη. Η ίδια η λογική αυτών των διλημμάτων οδηγεί σε
κάποιας μορφής συμβιβασμό. Ένας εσωκομματικός συμβιβασμός όμως δεν λειτουργεί
απαραιτήτως θετικά για μια εκλογική αναμέτρηση. Για να μην υπάρχει παρεξήγηση:
η δύναμη του κ. Σημίτη στις δύο τελευταίες αναμετρήσεις ήταν το ότι κατάφερε
να προβάλει ένα καθαρά μεταρρυθμιστικό πρόσωπο, χωρίς να χάσει την υποστήριξη
των στρωμάτων τών «μη προνομιούχων» που αποτελούσαν και αποτελούν την καρδιά
του ΠΑΣΟΚ. Ο συγκερασμός αυτός όμως μοιάζει σήμερα ανέφικτος. Μετά και το
Ασφαλιστικό, η μεταρρυθμιστική πολιτική του κ. Σημίτη δείχνει να έχει
αποξενώσει τελείως τους παραδοσιακούς ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ, την ίδια στιγμή
που οι ­ όποιοι ­ υποστηρικτές των μεταρρυθμίσεων αμφισβητούν πλέον την
ικανότητά του να κυβερνήσει αποτελεσματικά. Η επιστροφή στην αντιδεξιά
ρητορεία που πολλοί εισηγούνται και η τόνωση του κοινωνικού ΠΑΣΟΚ, μοιάζουν
σχεδιασμένα για να διευκολύνουν την επανάκαμψη παραδοσιακών ψηφοφόρων. Χωρίς
μεταρρυθμιστική αιχμή όμως, μια τέτοια πολιτική θα φαίνεται γι’ αυτό που
είναι: μια αμήχανη δηλαδή επιστροφή στο παρελθόν. Και σ’ αυτό το δίλημμα, ο κ.
Σημίτης δεν έχει καν αρχίσει να απαντά…