Διακοπές του γλυκού νερού

Την ώρα που εκατομμύρια άνθρωποι θα τρέχουν και θα στριμώχνονται για μια
θέση στις χιλιάδες και αληθινά ατέλειωτες παραλίες της χώρας μας, θα υπάρχουν
μερικοί που θα απολαμβάνουν χαλαρές διακοπές δίπλα στο νερό, συνήθως υπό
σκιάν, χωρίς φασαρία και συνωστισμό. Τώρα εάν το νερό είναι γλυκό και όχι
αλμυρό, νομίζετε ότι παίζει μεγάλο ρόλο;

Από την άλλη δεν είμαστε όλοι λάτρεις της θάλασσας. Προσωπικά έχω γνωρίσει
αρκετούς που δεν λαχταρούν να βρεθούν σε μια αμμουδιά, ούτε να ξεροψηθούν στον
ήλιο. Επιπλέον υπάρχουν και οι «οπαδοί» των βουνών, των ορεινών διαδρομών,
τώρα το καλοκαίρι που οι ψηλές κορυφές και τα δύσκολα περάσματα είναι φιλόξενα
και βατά. Ποιος σας είπε όμως ότι αν αποφασίσετε να κάνετε διακοπές σε
υψόμετρο αποκλείεται να κάνετε και μπάνιο. Ακόμα και στα 2000 μέτρα ύψος ­ αν
για παράδειγμα επιλέξετε τον Γράμμο ­ θα μπορέσετε να βουτήξετε στα ιερά νερά
μιας Δρακόλιμνης. Δεν νομίζετε ότι η εμπειρία αυτή αξίζει τον κόπο;

Μπορεί να ακούγεται λίγο κοροϊδευτικός ο τίτλος «Διακοπές του γλυκού
νερού», αλλά δεν είναι καθόλου έτσι. Η γοητεία και των έξι περιοχών που σας
παρουσιάζουμε είναι δεδομένη και αυτή την εποχή ακόμα μεγαλύτερη. Μόνο τώρα θα
μπορέσετε να κάνετε μπάνιο διασχίζοντας το φαράγγι της Νέδας, μόνο τώρα ο
Άραχθος γίνεται παιχνιδιάρης, αλλά και ο Βενέτικος (άλλο εκπληκτικό περπάτημα
στο φαράγγι του) και ο Βοϊδομάτης και ο Αχελώος. Μη θεωρείτε, λοιπόν, ότι όλοι
οι δρόμοι το καλοκαίρι οδηγούν στη θάλασσα. Υπάρχουν και κάποιοι το ίδιο
δροσεροί, να τους πιεις κυριολεκτικά στο ποτήρι!

Είστε γελασμένοι εάν νομίζετε πως η Σαμοθράκη είναι νησί! Είναι ένα ορεινό
μέρος με άφθονα τρεχούμενα νερά που βρέχεται γύρω-γύρω από θάλασσα. Βλέπει
κανείς τα πλατάνια να απλώνουν τις ρίζες τους στο αλμυρό νερό και αναρωτιέται
πώς είναι δυνατόν κάτι τέτοιο!

Το πιο απολαυστικό μπάνιο που θα κάνετε στη Σαμοθράκη δεν θα είναι δίπλα στη
θάλασσα. Θα είναι στις «βάθρες», στις μικρές λίμνες που σχηματίζουν οι
ατέλειωτοι καταρράκτες.

Και όσο θα σκαρφαλώνετε, τόσο ομορφότερες θα είναι οι λίμνες, τόσο πιο ωραία
θα περνάτε. Οι περισσότεροι στη Σαμοθράκη δοκιμάζουν τον μεγάλο καταρράκτη στο
ρέμα του Φονιά και οι πιο τολμηροί φθάνουν στην 3η-4η βάθρα. Άλλοι δοκιμάζουν
την κλασική διαδρομή στη «Γριά Βάθρα» και άλλοι ψάχνονται στο ρέμα του
Ξηροποτάμου. Εκείνοι που χρειάζονται πλήρη απομόνωση θα πάρουν το καραβάκι και
θα κατέβουν στον Βάτο. Θα μπουν μέσα στη ρεματιά και θα αρχίσουν να κολυμπούν
στις διαδοχικές βάθρες. Η μία είναι ομορφότερη από την άλλη, αλλά χρειάζεται
και πολλή προσοχή στις αναρριχήσεις που δεν είναι εύκολες.

Δεν είναι ένας ποταμός που μπορείς έτσι εύκολα να προσπεράσεις. Χωμένος
ανάμεσα στο στενό φαράγγι που σχηματίζουν τα βουνά της Παραμυθιάς και του
Σουλίου, ο Αχέροντας βγαίνει ξαλαφρωμένος κοντά στο χωριό Γλυκή διαμορφώνοντας
ένα τοπίο που ο χαρακτηρισμός «όμορφο» το αδικεί. Ο αρχαίος μύθος για τη λίμνη
Αχερουσία (που αποξηράνθηκε), ακόμα έχει πολλά να πει στους επισκέπτες της
περιοχής όλες τις εποχές του χρόνου. Άλλωστε, εδώ στην είσοδο του φαραγγιού
ήταν οι πύλες του Άδη και τις ψυχές των νεκρών κουβαλούσε ο Ερμής πάνω στη
ράχη του ποταμού. Πέρα όμως από την ομορφιά του τοπίου, οι διακοπές δίπλα στον
Αχέροντα έχουν να προσφέρουν πολλές συγκινήσεις.

Το αρχαίο νεκρομαντείο της Εφύρας βρίσκεται κοντά στο χωριό Μεσοπόταμο, ενώ σε
μικρή απόσταση βρίσκονται τα χωριά του Σουλίου, το Κούγκι και το Ζάλογγο. Ο
πύργος της Σαμονίβας και η Σκάλα της Τζαβέλλαινας θέλουν περπάτημα και τα
ερείπια του Αβαρίκου, της Κιάφας, η αρχαία Κασσώπη και η αρχαία Νικόπολη
δείχνουν με τον καλύτερο τρόπο τον πολιτιστικό και ιστορικό πλούτο της
περιοχής.

Αυτό το καλοκαίρι το νερό της τεχνητής λίμνης το διεκδικούν πολλοί, αλλά και
οι τουρίστες μαζί!

Είναι τέτοια η τουριστική ανάπτυξη-υποδομή στην περιοχή που επιτρέπει και
θερινό τουρισμό και μπάνιο και δροσιστικό καγιάκ, ποδήλατο βουνού, πεζοπορία
κ.λπ. Στη λίμνη Πλαστήρα θα είναι δροσερά το καλοκαίρι, ενώ κανείς δεν πρέπει
να χάσει την ευκαιρία της εξόρμησης στην οροσειρά των Αγράφων. Αυτή την εποχή
σχεδόν όλα τα περάσματα είναι ανοιχτά και τα ορεινά χωριά των Αγράφων, είτε
από την πλευρά του Νομού Καρδίτσας είτε από την πλευρά της Ευρυτανίας (δίπλα
σε άλλο ποτάμι στον Αγραφιώτη) ζωντανεύουν. Τα καφενεία ανοίγουν, οι πλατείες
γεμίζουν από κόσμο και τα ορεινά βοσκοτόπια από πρόβατα. Η ατμόσφαιρα ­
θυμηθείτε με ­ θα είναι κάτι παραπάνω από ευχάριστη. Θα είναι εορταστική. Παρά
το γεγονός ότι πολλοί προτιμούν τη χειμερινή «έκδοση» της τεχνητής λίμνης
Ταυρωπού, όπως επίσημα ονομάζεται, το καλοκαίρι είναι επίσης πολύ όμορφα γιατί
συνδυάζονται μοναδικά το βουνό με το υγρό στοιχείο.

Εδώ το μπάνιο όχι μόνον επιτρέπεται, αλλά επιβάλλεται κιόλας, αφού η πλαζ στη
Μεγάλη Πρέσπα είναι οργανωμένη. Ο σπουδαίος υγρότοπος της πατρίδας μας είναι
γεμάτος από τους καλοκαιρινούς φτερωτούς του επισκέπτες και μαζί με τους
πελεκάνους και τους κορμοράνους μπορείτε και εσείς να απολαύσετε το μπάνιο σας
στη λίμνη. Βέβαια καλό θα είναι να μη σας περάσει από το μυαλό ότι θα κάνει
ζέστη στην Πρέσπα.

Οι δύο λίμνες βρίσκονται σε υψόμετρο 850 και το βράδυ να είστε προετοιμασμένοι
ότι μπορεί να κοιμηθείτε με κουβέρτα!

Με την πρώτη ματιά θα νιώσετε δέος, γιατί το τοπίο δεν συγκρίνεται με κανένα
απ’ όσα έχετε γνωρίσει μέχρι τώρα στην Ελλάδα. Αυτή η συγκλονιστική
μοναδικότητα της ομορφιάς είναι το λιγότερο που μπορείτε να πάρετε!

Τα μνημεία των Πρεσπών δεν έχουν να κάνουν μόνο με γκρεμισμένες εκκλησιές,
ασκηταριά, ξεθωριασμένες βραχογραφίες και ετοιμόρροπες τοιχογραφίες. Είναι οι
άνθρωποι, οι απλοϊκοί ακρίτες που ακροβατούν σ’ αυτό το όριο της ελληνικής
γης, χαιρετώντας τα σπάνια πουλιά και κουβεντιάζοντας με τα ψάρια. Θα μείνετε
γοητευμένοι.

Στη βόρεια άκρη του Νομού Μεσσηνίας υπάρχει ένα ποτάμι που πολλοί δεν ξέρουν
ούτε το όνομά του. Η Νέδα είναι ποτάμι θηλυκού γένους και το δείχνει ξεκάθαρα
σε όσους δοκιμάσουν να τη δουν από κοντά. Το όνομά της πήρε από μια νύμφη, μια
θεότητα του νερού, η οποία μαζί με τη Θεισόα και την Αγνώ ανέλαβαν να
αναθρέψουν τον Δία (σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία). Το ποτάμι τούτο
αποτελεί φυσικό σύνορο ανάμεσα στους Νομούς Ηλείας και Μεσσηνίας. Οι
περισσότερες πηγές του βρίσκονται κάτω από το Λύκαιον όρος και εκβάλλει ύστερα
από 32 χιλιόμετρα διαδρομής στον Κόλπο της Κυπαρισσίας περνώντας μέσα από
καταπράσινες χαράδρες, δροσερά πλατώματα, πέτρινα τοξωτά γεφύρια, σκοτεινές
σπηλιές και μικρούς διαδοχικούς καταρράκτες. Το περπάτημα, αλλά και το μπάνιο
στη Νέδα μπορεί να χαρακτηριστεί σαν μια από τις ομορφότερες καλοκαιρινές
εμπειρίες (μόνον αυτή την εποχή είναι βατό) μαζί με παρέα. Το ευκολότερο
κομμάτι είναι το αρχικό από το χωριό Πέτρα, ενώ εύκολη πρόσβαση έχετε από τα
χωριά Κακαλέτρι, Κούβελα, Πλατάνια (κοντά στο σκοτεινό, τρομακτικό στόμιο της
Νέδας) και Αυλώνα.

Ο Άραχθος έχει τα δικά του μυστικά. Ένα από αυτά είναι η «γκρίνια»! Όπως
ακριβώς αναφέρει και ο σχετικός λαϊκός μύθος, όταν εγκατέλειψαν τον Άραχθο
μόνο του στο βουνό Περιστέρι, τα δύο αδέρφια του, ο Πηνειός και ο Άσπρος
(Αχελώος), εκείνος πήρε την κατηφόρα γκρινιάζοντας. Μικροί φασαριόζικοι
καταρράκτες, συνεχόμενα αφρισμένα περάσματα μέσα από ακλόνητους βράχους,
μαιανδρισμοί και τερτίπια, ένα υπέροχο φαράγγι με την ηχώ της ροής του νερού
να δημιουργεί ένα επιβλητικό βουητό, χαρακτηρίζουν τον Άραχθο σαν «γκρινιάρη»
και άδικο δεν είχαν οι παλιοί. Ξεδιπλώνεται μοναδικά ετούτος ο ποταμός στη
σκιά των Τζουμέρκων και για πολλά χρόνια αποτελούσε το σύνορο της Ελλάδας
(μετά την Επανάσταση του 1821) και της υπόδουλης στην Τουρκία Ηπείρου.

Εγώ θα έκανα διακοπές στον Άραχθο εκεί κοντά στο γεφύρι της Πλάκας ή ακόμα
καλύτερα κάτω από τον στερεμένο πια καταρράκτη της Κλίφκης. Μπορεί όμως και να
διάλεγα το γεφύρι της Πολιτσάς, αλλά σίγουρα θα ήθελα να τον κατέβω με
φουσκωτή βάρκα, αυτή που χωράει ένα άτομο (monoraft) γιατί τα νερά του
λιγοστεύουν πολύ το καλοκαίρι. Για όσους θέλουν περισσότερο νερό, υπάρχει και
η τεχνητή λίμνη Πουρναρίου.

(Οι διαδρομές έγιναν με Nissan Terrano ΙΙ)