ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Νεοπουριτανοί εναντίον δεινοσαύρων

Οι δεινόσαυροι αποτελούν γνωστό είδος. Αυτοί οι νεοπουριτανοί, όμως, τι σόι
φρούτο είναι;

«Τι καλά που θα ήταν, αν είχες καταψύξει μερικές ιδέες στη γόνιμη νεότητά σου!» (από τον «Νιου Γιόρκερ»)

Στο βιβλίο του Νίκολας Μπλίνκοου «Acid Casuals», όλοι οι πρωταγωνιστές είναι
«πρώην». Η Εστέλα είναι πρώην άνδρας, που έχει αναλάβει να σκοτώσει τον πρώην
εργοδότη της. Ο Μπέρτζες (φόρος τιμής στον συγγραφέα του «Κουρδιστού
Πορτοκαλιού») είναι ένας πρώην έμπορος ναρκωτικών που κρύβει την εξάρτησή του
πίσω από την ιδιότητα του διευθυντή μιας ντισκοτέκ. Ακόμη και το Μάντσεστερ
είναι μια πρώην πόλη, μια «καθαρισμένη» πόλη, όπου τα εργοστάσια έχουν δώσει
τη θέση τους σε μια θατσερική ευημερία.

Τον είπαν εκπρόσωπο της νέας λογοτεχνίας pulp, φορέα της κουλτούρας ρέιβ,
εκφραστή της Chemical Generation των νέων Άγγλων λογοτεχνών, διάδοχο του Ίρβιν
Γουελς και του Άλεξ Γκάρλαντ. Το μόνο που δεν θέλει ο Μπλίνκοου είναι να τον
πουν «πρώην», όπως οι πρωταγωνιστές των βιβλίων του. «Πρώην» μπορούν να είναι
μόνο τα δημιουργήματα της φαντασίας, όχι οι εκπρόσωποι της πνευματικής (ή της
πολιτικής) ζωής. Μπουχτίσαμε από τους «πρώην». Από τους Νόρμαν Μαίηλερ, τους
Σάλμαν Ρούσντι, τις Ζανέτ Γουίντερσον και όλους τους άλλους συγγραφείς που
επιβάλλουν τη φωνή τους στους αναγνώστες με διάφορα λογοτεχνικά εφέ. Κάτω οι
δεινόσαυροι! Ζήτω οι Νεοπουριτανοί!

Αυτή η τελευταία φράση, δανεισμένη από ένα τραγούδι των Fall, είναι και ο
τίτλος του μανιφέστου που έγραψε ο Νίκολας Μπλίνκοου μαζί με έναν άλλο νέο
συγγραφέα, τον Τόμας Θορν, και κυκλοφόρησε πριν από λίγους μήνες στη Βρετανία.
Δεν πρόκειται βέβαια για ένα θρησκευτικό κίνημα. Οι Νεοπουριτανοί αντλούν την
έμπνευσή τους από τον σκηνοθέτη Λαρς φον Τρίερ και το Δόγμα 95, τον
κινηματογραφικό δεκάλογο του μεγάλου Δανού σκηνοθέτη που διαπνέεται από μια
φιλοσοφία απλότητας και αντι-χολλυγουντιανού μινιμαλισμού. Σ’ αυτά τα πρότυπα
συνέταξαν και τον δικό τους δεκάλογο, μια απόπειρα να τεθούν νέοι αισθητικοί
κανόνες στη γραφή ώστε να απομακρυνθεί από την ποίηση και να πλησιάσει τον
κινηματογράφο.

Είμαστε πρωτίστως παραμυθάδες, αφοσιωμένοι στην αφηγηματική μορφή.
Αναγνωρίζουμε ότι η πρόζα είναι η κυρίαρχη μορφή έκφρασης, κι έτσι αποφεύγουμε
την ποίηση και τις κάθε λογής ποιητικές μορφές. Είμαστε αποφασισμένοι να
εξερευνούμε συνεχώς νέα πεδία έκφρασης. Πιστεύουμε στην απλότητα του κειμένου.
Στο όνομα της σαφήνειας, αποφεύγουμε τα φλας-μπακ. Πιστεύουμε στη γραμματική
καθαρότητα και αποφεύγουμε τη σύνθετη στίξη. Κάθε δημοσιευμένο έργο είναι και
ιστορικό ντοκουμέντο: τα κείμενά μας είναι έτσι τοποθετημένα στη σημερινή
εποχή και οι πρωταγωνιστές τους είναι αληθινοί. Αποφεύγουμε κάθε σκοτεινή
αναφορά στο παρελθόν ή στο μέλλον. Είμαστε μοραλιστές, κι έτσι τα κείμενά μας
αντιπροσωπεύουν μια αναγνωρίσιμη ηθική πραγματικότητα.

Αυτοί είναι οι εννιά κανόνες του δεκαλόγου που συζητείται αυτόν τον καιρό σε
όλη την Αγγλία. Ο δέκατος ορίζει ως στόχο «την ακεραιότητα της έκφρασης, πέρα
και πάνω από οποιαδήποτε δέσμευση». Και ανατρέπει, όπως αναμενόταν άλλωστε,
όλους τους προηγούμενους.