ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Πολιτισμού κυριαρχία…

Μπαίνοντας σε εκείνη την αίθουσα στο Μουσείο Τέχνης της Βασιλείας στην
Ελβετία, τη ματιά μου τράβηξαν αμέσως «Οι δύο αδελφοί» του Πικάσο. Ήταν μια
ξεχωριστή αίθουσα, σε περίοπτη θέση, γεμάτη με πίνακες του μεγάλου ζωγράφου. Η
ιστορία που τους συνόδευε, ήταν ­ νομίζω ­ εξίσου εντυπωσιακή.

Οι δύο αρχικοί πίνακες ­ μου εξήγησαν ­ ανήκαν σε μια εταιρεία της περιοχής, η
οποία πτώχευσε. Οι πίνακες ήταν να πουληθούν στο εξωτερικό. Έγινε λοιπόν
δημοψήφισμα μεταξύ των κατοίκων της πόλης, εάν ήθελαν να αγορασθούν με χρήματα
του δήμου τα δύο έργα τέχνης. «Ναι», απάντησαν οι δημότες. Έλειπαν, όμως,
μερικά ακόμα εκατομμύρια φράγκα. Έτσι, ο λαός της Βασιλείας διοργάνωσε μια
τεράστια υπαίθρια γιορτή, στην οποία συμμετείχαν όλοι με κάτι ­ κάποιο γλυκό
που ετοίμασαν στο σπίτι τους ή κάποιο χειροτέχνημα που έφτιαξαν τα παιδιά στο
σχολείο. Τα χρήματα συγκεντρώθηκαν και τα έργα του Πικάσο πήραν τη θέση τους
στο τοπικό μουσείο. Ο Πικάσο έμαθε το γεγονός και χάρισε στους κατοίκους της
όμορφης πόλης δίπλα στον Ρήνο τέσσερις ακόμα πίνακές του, που επίσης κοσμούν
σήμερα το μουσείο της. Λίγες εβδομάδες μετά, περπατούσα στην πραγματική
ευρωπαϊκή… Ντίσνεϊλαντ, τη μαγική Πράγα. Μέσα στα ατέλειωτα πλακόστρωτά της,
μπροστά στους παραμυθένιους πύργους της, πάνω στις επιβλητικές παλιές γέφυρές
της στον Μολδάβα, παντού, νέοι με μπλουτζίν και μακό μπλουζάκια μοίραζαν στους
περαστικούς φυλλάδια για δεκάδες εκδηλώσεις κλασικής μουσικής.

Συναυλίες, κονσέρτα, παραστάσεις όπερας…. Μότσαρτ, Βιβάλντι, Μπετόβεν, Μπαχ,
Σμέτανα…. Λες κι ολόκληρη η πόλη ήταν μια ανοικτή συναυλία. Στα δημοτικά
κτίρια, στα θέατρα, στις εκκλησίες, στα πάρκα… Και σκέπτομαι πόσο σημαντική
υπόθεση είναι τελικά για μια πόλη, για μια χώρα, για τη νεολαία της η
παράδοση.

Η κουλτούρα που μεταφέρεται από γενιά σε γενιά. Και νιώθω την ευθύνη που
βαρύνει τη δική μου γενιά σε αυτή τη χώρα, που ­ χωρίς τους πολέμους, τις
δικτατορίες και τις ανασφάλειες επιβίωσης των πατεράδων και των παππούδων της
­ πρέπει να αρχίσει να κτίζει εσπευσμένα και δυναμικά (για να αναπληρώσει το
κενό αιώνων) αυτή την παράδοση. Κόντρα στα κυρίαρχα ρεύματα πολιτιστικής
μετριότητας και φαυλότητας των καιρών…