Μερίδιο από τα 180 δισ. θέλουν οι Ευρωπαίοι

Οποιαδήποτε ευρωπαϊκή επιχείρηση και όχι μόνον ελληνική πρέπει να μπορεί να
επωφεληθεί από τα ελληνικά κεφάλαια, ύψους 180 δισ. δραχμών, του ελληνικού
σχεδίου για την ανασυγκρότηση των Βαλκανίων. Αυτό προκύπτει από τις απόψεις
που υποστηρίζουν οι κοινοτικές αρχές σε επιστολή τους προς τα κράτη-μέλη
σχετικά με τη χορήγηση βοήθειας σε τρίτα κράτη, η οποία συζητήθηκε χθες σε
ελληνοκοινοτική συνάντηση για θέματα εφαρμογής της κοινοτικής νομοθεσίας.

Σύμφωνα με τους κοινοτικούς κανόνες, το νομοσχέδιο για την παροχή της
ελληνικής βοήθειας στις χώρες της Βαλκανικής αντίκειται στον ελεύθερο
ανταγωνισμό, επειδή προβλέπει ότι τα έργα που θα χρηματοδοτηθούν πρέπει να
εκτελούνται σε ποσοστό 51%, τουλάχιστον, από ελληνικές επιχειρήσεις.

Το θέμα απασχόλησε, μεταξύ άλλων, χθες τη συνάντηση, στην Αθήνα,
αντιπροσωπείας κοινοτικών αξιωματούχων με εκπροσώπους των υπουργείων
Εξωτερικών και Εθνικής Οικονομίας, όπου συζητήθηκαν μια σειρά από καταγγελίες
εις βάρος της Ελλάδας για παραβιάσεις της κοινοτικής νομοθεσίας. Στην ατζέντα
της συνάντησης είχε περιληφθεί το θέμα της χορήγησης βοήθειας σε τρίτες χώρες,
η οποία συναρτάται με την απόκτηση αγαθών, έργων ή υπηρεσιών από την Ελλάδα.

Η Επιτροπή έχει απευθύνει σχετική επιστολή στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες της
Ευρωπαϊκής Ένωσης εδώ και έναν χρόνο, καθώς έλαβε καταγγελίες από 40 μη
κυβερνητικές οργανώσεις ότι έχει γίνει καθεστώς η τακτική αυτή, να συναρτάται
δηλαδή η βοήθεια από την προμήθεια αγαθών από τη χορηγό χώρα. Μάλιστα, στη
σχετική επιστολή του ο γενικός διευθυντής Εσωτερικής Αγοράς κ. Τζ. Φ. Μογκ
ανέφερε: «Υπολογίζεται πως η βοήθεια κρατών-μελών που είναι πλήρως ή μερικώς
συνδεδεμένη καλύπτει περισσότερο από το 35% της συνολικής βοήθειας που
παρέχουν τα κράτη-μέλη σε τρίτες χώρες».

Η Ελλάδα δεν απάντησε στην επιστολή, με αποτέλεσμα να επανέλθει προ τριμήνου η
Επιτροπή με νέα επιστολή, η οποία έμεινε και πάλι αναπάντητη. Ενώ όμως πριν
από έναν χρόνο, το θέμα δεν αφορούσε ιδιαιτέρως την Ελλάδα, τώρα απέκτησε
επικαιρότητα, λόγω του ελληνικού σχεδίου ανασυγκρότησης των Βαλκανίων.

Όπως σημειώνει στην επιστολή του ο κ. Μογκ, μεταφέροντας την άποψη των
καταγγελλόντων, δηλαδή των 40 μη κυβερνητικών οργανώσεων, η συνδεδεμένη
βοήθεια έχει στόχο την «προστασία των εθνικών αγορών από ανταγωνιστικές
δυνάμεις που βρίσκονται σε άλλα κράτη της Ε.Ε.».

Οι ίδιοι οι καταγγέλλοντες υποστηρίζουν ότι «απαιτήσεις ελάχιστου εθνικού
περιεχομένου ή απαιτήσεις προέλευσης εισάγουν κατ’ αρχήν διακριτική
μεταχείριση και αντίκεινται στο άρθρο 12 της Συνθήκης»

Ο κ. Μογκ σημειώνει στην επιστολή του ότι η κοινοτική νομοθεσία προβλέπει
κάποιες εξαιρέσεις, αλλά σε περιορισμένη κλίμακα, και οπωσδήποτε ύστερα από
συνεννόηση με την ίδια την Επιτροπή. Κάτι που δεν έχει συμβεί, παρά μόνο σε
ελάχιστες περιπτώσεις.

Το νομοσχέδιο για την εφαρμογή του ελληνικού σχεδίου ανασυγκρότησης των
Βαλκανίων διαφημίστηκε ως εργαλείο υποστήριξης των ελληνικών επιχειρήσεων. Και
αυτό όχι μόνο γιατί προβλέπει ότι τα έργα που θα χρηματοδοτηθούν πρέπει να
εκτελούνται σε ποσοστό 51%, τουλάχιστον, από ελληνικές επιχειρήσεις, αλλά και
γιατί ορίζει πως ο προϋπολογισμός τους δεν πρέπει να ξεπερνά τα 500 εκατ. δρχ.
Θα χρηματοδοτηθούν, δηλαδή, κατά κύριο λόγο μικρά έργα, στις απαιτήσεις των
οποίων μπορούν ευκολότερα να ανταποκριθούν οι ελληνικές επιχειρήσεις.

Στην επιστολή που είχε στείλει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή περιλαμβάνεται και
ερωτηματολόγιο σχετικά με την πιθανή συνδεδεμένη βοήθεια που παρέχεται από την
Ελλάδα. Ένα ερώτημα αφορά το αν «υφίσταται συγκεκριμένο πλαίσιο εσωτερικού
δικαίου, το οποίο να διέπει την παροχή βοήθειας, συνδεδεμένης ή μη, σε χώρες
μη μέλη».

Επίσης, διατυπώνεται το ερώτημα «πώς γίνεται η επιλογή των προϊόντων που θα
αποσταλούν, των προσώπων που θα παράσχουν τις υπηρεσίες και θα δημιουργήσουν
τα έργα; Με διαγωνισμό, με απ’ ευθείας ανάθεση, με επιλογή ή με άλλον τρόπο;».