Ο νόμος του αίματος

Γιατί, αναρωτιέμαι, περνάω τώρα περισσότερο χρόνο από ποτέ ­ απ’ ό,τι έχω
περάσει μέσα στα 25 χρόνια που καλύπτω τη Μέση Ανατολή ­ καταγράφοντας τη
βαρβαρότητα, τα βασανιστήρια, τους απαγχονισμούς, τους αποκεφαλισμούς και τις
υπόλοιπες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που συντελούνται σε αυτήν την
περιοχή;

Μέση Ανατολή. Στις χώρες της περιοχής υπάρχει μια μυστική «συμφωνία» των δικτατόρων με τους λαούς, όσον αφορά τις εκτελέσεις και τις κακοποιήσεις των φυλακισμένων

Και όχι, δεν αναφέρομαι στα τάγματα θανάτου του Ισραήλ, τους άθλιους ειδικούς
μηχανισμούς για βασανιστήρια που έχουν στην Ιερουσαλήμ και τον «πυροβολήστε
για να σκοτώσετε» ισραηλινό στρατό, ορισμένες μονάδες του οποίου έχουν αρχίσει
πλέον να γίνονται απείθαρχες ημιαυτόνομες μονάδες.

Αναφέρομαι στα φανατικά, εκδικητικά, άτεγκτα μουσουλμανικά καθεστώτα της Μέσης
Ανατολής, γιατί έχω αρχίσει να αναρωτιέμαι κατά πόσον δεν υπάρχει κάτι
μοναδικά φρικτό στον τρόπο με τον οποίο συμπεριφέρονται στους λαούς τους, στον
τρόπο με τον οποίο σκοτώνουν τους λαούς τους, στον τρόπο με τον οποίο
κακοποιούν, δέρνουν και κρεμάνε τους ανθρώπους τους.

Άς αρχίσουμε με έναν σχετικά ήπιο τρόπο. Τον περασμένο μήνα, ένα αιγυπτιακό
δικαστήριο καταδίκασε τον Σαντεντίν Ιμπραήμ, τον Αιγύπτιο διανοούμενο και
υπερασπιστή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, σε επτά χρόνια εγκλεισμού για διασπορά
«ψευδών ειδήσεων» στο εξωτερικό, σχετικά με εκλογικές απάτες και θρησκευτικές
διώξεις, καθώς και γιατί «έγινε αποδέκτης παράνομων δωρεών από χώρες του
εξωτερικού». Τώρα, εγώ τυγχάνει να γνωρίζω πάρα πολύ καλά τον Σαντεντίν. Είναι
ένας απίστευτα τίμιος άνθρωπος. Στην ακροαματική διαδικασία ­ σε ένα
δικαστήριο κρατικής ασφάλειας, για όνομα του Θεού! ­ όλες οι κατηγορίες
εναντίον του καταρρίφθηκαν με απτές έγγραφες αποδείξεις. Οι λεγόμενες «δωρεές
υπόπτων» προήλθαν ­ πάλι, μη μείνετε εμβρόντητοι! ­ από την Ευρωπαϊκή Ένωση!
Αλλά ο Σαντεντίν καταδικάστηκε σε φυλάκιση επτά χρόνων.

Τρίτη και Πέμπτη. Στο Ιράκ, οι γυναίκες απαγχονίζονται «μονάχα» αυτές τις δύο ημέρες της εβδομάδας

Τώρα όμως, ας πάμε στην άλλη άκρη του τρόμου και της φρίκης. Η σκηνή
εκτυλίσσεται στο Κακ-ε-Σεφίντ, ένα προάστιο της Τεχεράνης. Μία νέα γυναίκα,
ονομάζεται Φαρίμπα Ταντζιανί Εμακολί, έχει καταδικαστεί σε θάνατο για εμπόριο
ναρκωτικών, μαζί με άλλους τέσσερις άνδρες. Η Φαρίμπα οδηγείται έξω, μπροστά
από ένα πλήθος που κραυγάζει. Τα μάτια της Φαρίμπα είναι δεμένα, στα χέρια της
έχουν περάσει χειροπέδες, και η Φαρίμπα εκλιπαρεί απελπισμένα για τη ζωή της.
Αλλά οι επικεφαλής αξιωματικοί της Αστυνομίας την αγνοούν. Μαζί με τους
τέσσερις άνδρες συντρόφους της, η 30χρονη Φαρίμπα απαγχονίζεται, και μέσα σε
δέκα λεπτά έχει πεθάνει, μπροστά σε έναν όχλο 500 ανθρώπων. Άλλοι τόσοι
άνθρωποι παρακολουθούν τον απαγχονισμό από τις στέγες των σπιτιών τους. Όλοι
αυτοί οι άνθρωποι που παρακολουθούν τον ειδεχθή τρόπο με τον οποίο πεθαίνει η
Φαρίμπα, κραυγάζουν «θάνατος στους εμπόρους ναρκωτικών» την ώρα που το άψυχο
σώμα της Φαρίμπα αιωρείται.

Αυτή η συμπεριφορά των κρατών της Μέσης Ανατολής, τι αντιπροσωπεύει; Ναι, ξέρω
πολύ καλά ότι οι Αμερικανοί δηλητηριάζουν ή πυροβολούν τους καταδικασθέντες σε
θάνατο φυλακισμένους τους, με έναν τρομακτικό ρυθμό. Και φυσικά ξέρω πάρα πολύ
καλά για τον νόμο της σαρία. Έχω ακούσει πολύ περισσότερα απ’ ό,τι θα ήθελα
για την αυστηρότητα του νόμου αυτού. Αλλά αναρωτιέμαι, αλήθεια, τι απέγιναν ο
οίκτος και η συμπόνοια, που είναι από τις πρώτες εντολές στο Κοράνι;

Στα σπίτια των Αράβων και των Ιρανών, οι οικογένειες των μουσουλμάνων δείχνουν
περισσότερη συμπόνοια και αγάπη απ’ ό,τι οι δυτικές οικογένειες. Δεν στέλνουν
τους ηλικιωμένους τους ή αυτούς που πάσχουν από ανίατες ασθένειες να πεθάνουν
σε νοσοκομεία και άσυλα. Ντροπή μας. Αλλά πώς συμβαίνει αυτοί οι ίδιοι άνδρες
και γυναίκες να μπορούν να στέκονται στις στέγες των σπιτιών τους και στον
δρόμο και να ζητωκραυγάζουν βλέποντας μία γυναίκα να απαγχονίζεται;

Και ως επί το πλείστον ­ εκτός φυσικά αν τυχαίνει να αφορά τον Σαντάμ Χουσεΐν
­ οι Αμερικανοί, οι Βρετανοί και οι Γαλλοί, αυτοί οι υποτιθέμενοι υπερασπιστές
των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, σιωπούν. Τηρούν σιγήν ιχθύος. Γιατί;

Αλλά ακόμα ένα στοιχείο: πώς παράγει η μουσουλμανική Μέση Ανατολή τέτοια
βιαιότητα και άτεγκτη σκληρότητα; Και, πριν κλείσω αυτό το άρθρο, μία ακόμα
εκτέλεση. Μια 35χρονη Ιρανή εκτελέσθηκε διά λιθοβολισμού σε φυλακή της
Τεχεράνης, τον περασμένο μήνα, γιατί, όπως τουλάχιστον την κατηγόρησαν,
συμμετείχε σε πορνογραφικές ταινίες. Αλλά, μην ανησυχείτε. Η γυναίκα αυτή
θάφτηκε έως τους ώμους τους πριν εκτελεστεί, ώστε οι πέτρες με τις οποίες θα
τη λιθοβολούσαν, να μην αγγίξουν τα στήθη της. Και μόνον οι φύλακες παρακολουθούσαν.