Ευρωπαϊκή περιοδεία «εννέα με πέντε»

Ο πρόεδρος Μπους κατέστησε κάτι σαφές από την πρώτη στιγμή της ευρωπαϊκής του
περιοδείας: δεν είναι Κλίντον.

Ο προκάτοχός του ξεκινούσε τα ταξίδια του στο εξωτερικό μέσα σε φρενήρη
ενθουσιασμό, αρχίζοντας κάθε μέρα τη δουλειά τα χαράματα και ολοκληρώνοντάς
την τα μεσάνυχτα. Το ταξίδι του Μπους, αντίθετα, θα μείνει στην ιστορία ως
«περιοδεία εννιά με πέντε».

Ο Κλίντον δεν μπορούσε να συναντηθεί με ένα πλήθος χωρίς να σφίξει το χέρι
όποιου βρισκόταν μπροστά του. Στην Ισπανία, ο Μπους δεν συναντήθηκε ούτε με
έναν «καθημερινό» Ισπανό. Και δεν σκοπεύει να το κάνει ούτε στις υπόλοιπες
χώρες που θα επισκεφθεί. Ούτε καν στην Πολωνία, όπου οι Αμερικανοί πρόεδροι
τυγχάνουν πάντα ενθουσιώδους υποδοχής.

Στο πρώτο του ταξίδι στην Ευρώπη, το 1993, ο Κλίντον ολοκλήρωσε μια κοπιαστική
ημέρα παίζοντας σαξόφωνο για τον πρόεδρο Χάβελ. Ο πρόεδρος Μπους, αντίθετα, το
μόνο που έκανε εκτός πρωτοκόλλου ήταν να δώσει μια συνέντευξη στην τηλεόραση
σε σπαστά ισπανικά.

Είναι αλήθεια πως η γλώσσα παίζει κάποιο ρόλο. Ο χειρισμός της αγγλικής
γλώσσας από τον Αμερικανό πρόεδρο δεν είναι ζηλευτός. Το μόνο που θαυμάζει
κανείς στον Μπους είναι η ακρίβειά του ­ πολύ περισσότερο μάλιστα που ο
προκάτοχός του έφτανε σε όλα τα ραντεβού με μία ώρα καθυστέρηση.