Η ένταξη της Ελλάδας εξυπηρετούσε οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα

Η ένταξη της Ελλάδας στην Ε.Ε. (τότε ΕΟΚ) ήταν επιλογή της ελληνικής
πλουτοκρατίας. Με αυτήν εξυπηρετούσε τα μακροπρόθεσμα συμφέροντά της, τόσο τα
οικονομικά όσο κυρίως τα πολιτικά. Ο εικοσάχρονος απολογισμός αυτό ακριβώς
επιβεβαιώνει.

Αποδεικνύεται εμπράκτως η επιθετική πολιτική της Ε.Ε. εναντίον των δικαιωμάτων
και των συμφερόντων της εργατικής τάξης και του λαού κάθε χώρας της Ε.Ε. και
όχι μόνο της Ελλάδας.

Η λεγόμενη παγκοσμιοποίηση (όρος απατηλός, αφού κρύβει την πραγματικότητα, που
είναι η καπιταλιστική διεθνοποίηση) έχει δώσει άφθονα κέρδη στο ευρωενωσιακό
κεφάλαιο ­ μαζί και στο ελληνικό ­ με στόχο να ανταγωνιστεί τις ΗΠΑ και την
Ιαπωνία, στα πλαίσια της διαπάλης για την παγκόσμια κυριαρχία.

Σ’ αυτή την κατεύθυνση «προσφέρει» στους ευρωπαϊκούς λαούς ανεργία, ένταση της
εκμετάλλευσης, κατάργηση δικαιωμάτων που κατακτήθηκαν με πολύχρονους αγώνες
και χάρη στην παρουσία του σοσιαλιστικού συστήματος.

Εντείνει την κρατική καταστολή (Σένγκεν, ευρωστρατός, ευρωαστυνομία, κατάργηση
του διεθνούς δικαίου που περιείχε θετικά στοιχεία ως έκφραση του συσχετισμού
δυνάμεων πριν από το 1989).

Αλλάζει σύνορα, εφαρμόζοντας το «νέο δόγμα του ΝΑΤΟ, βομβαρδίζει, επιβάλλει,
μέσω των κυβερνήσεων όλων των χωρών της Ε.Ε., τις καπιταλιστικές
αναδιαρθρώσεις (ιδιωτικοποιήσεις, απελευθέρωση αγορών, ελαστικοποίηση των
εργασιακών σχέσεων, ανατροπή των κοινωνικοασφαλιστικών δικαιωμάτων,
εμπορευματοποίηση παιδείας, υγείας, πρόνοιας).

Σύγκλιση των οικονομιών δεν μπορεί να υπάρξει, αφού η βάση και οι αρχές
συγκρότησης της Ε.Ε. στηρίζονται στην ανισοτιμία. Στον καπιταλισμό λειτουργεί
ο νόμος της ανισόμετρης ανάπτυξης.

Και το πρόβλημα για τον ελληνικό λαό είναι, ότι η Ελλάδα, λόγω της
υποδεέστερης θέσης που κατέχει στο ευρωενωσιακό σύστημα, θα γίνει στην πορεία
χώρος υποδοχής των επιπτώσεων από τους τρανταγμούς στις οικονομίες των ΗΠΑ και
των ισχυρότερων χωρών της Ε.Ε..

Για το ΚΚΕ το ζήτημα τίθεται ως εξής: Η ανάπτυξη της λαϊκής πάλης, κατά της
αντιλαϊκής πολιτικής και των οικονομικών βάθρων της στο εθνικό επίπεδο, πρέπει
να στοχεύει στη ριζική αλλαγή του συσχετισμού των πολιτικών δυνάμεων σε βάρος
της Κεντροδεξιάς – Κεντροαριστεράς, να αποκρυσταλλωθεί τελικά σ’ ένα μεγάλο
λαϊκό μέτωπο που θα διεκδικήσει και θα επιβάλει ριζικές αλλαγές στο επίπεδο
της εξουσίας, θα υλοποιήσει μια πολιτική φιλολαϊκή, με στήριξη στη λαϊκή
οικονομία.

Ταυτόχρονα η λαϊκή εξουσία θα επιδιώξει αμοιβαία επωφελείς σχέσεις με όλες τις
χώρες, πρώτα τις γειτονικές, αλλά και με ομάδες χωρών, καθώς και με ισχυρές
χώρες, με όρο το αμοιβαίο όφελος των λαών.

Μια τέτοια πολιτική και οικονομική κατεύθυνση δεν χωράει στα πλαίσια της Ε.Ε.

Ο λαός μας έχει δυνατότητες ν’ αποκρούσει την αντιλαϊκή επίθεση και ν’
αντεπιτεθεί ο ίδιος. Αρκεί να εντάξει τις δυνάμεις του στον καθημερινό αγώνα
σε όλα τα μέτωπα:

Για το δικαίωμα στην κοινωνική ασφάλιση, την αντίδραση στον ιμπεριαλιστικό
πόλεμο και στην ιμπεριαλιστική «ειρήνη», κατά της ανεργίας και του
ξεπουλήματος του δημόσιου πλούτου, για τις ελευθερίες του, που ο «τρομονόμος»
και άλλα μέτρα καταστολής περιορίζουν – εξαφανίζουν, για δημοκρατία στους
τόπους δουλειάς.

Οι κομμουνιστές απλώνουμε το χέρι σε όλους και όλες που επιλέγουν την πάλη
αντί της μοιρολατρίας, ανεξάρτητα αν συμφωνούν σε όλα με το ΚΚΕ.

Στους κοινωνικούς δρόμους χωράμε όλοι, στο πολιτικό επίπεδο όρος είναι η
απόρριψη των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων, που αποτελούν τη βάση και των
κεντροδεξιών και των κεντροαριστερών αντιλήψεων.

Η Αλέκα Παπαρήγα είναι γενική γραμματέας της Κ.Ε. του ΚΚΕ.