ΔΡΟΜΟΙ

Το στυλ…

… είναι απαραίτητο για να κερδίσει κανείς σήμερα τις εκλογές. Η διαφημιστική
εταιρεία Saatchi & Saatchi πήρε τα εύσημα για τη νίκη των Συντηρητικών το
1979 στη Βρετανία. Η ίδια εταιρεία είχε βάλει τη σφραγίδα της πάνω στο
πρόγραμμα της Θάτσερ στη δεκαετία του 1980. Τώρα, με την ευκαιρία των εκλογών
της 7ης Ιουνίου, ο σχεδιαστής στρατηγικής της εταιρείας Κρεγκ Μόντσλι δίνει
συμβουλές σε εκείνους που θα υποκλιθούν πάλι μπροστά στους ψηφοφόρους. Αφού θα
το κάνουν, τουλάχιστον ας το κάνουν με στυλ.

Προς Μπλερ…

… Έχει ένα πλεονέκτημα: οι Νέοι Εργατικοί του αρέσουν στους πιο πολλούς. Δεν
χρειάζεται λοιπόν να ψάξει για παράξενες ιδέες. Αρκούν οι τετριμμένες, αυτές
στις οποίες ο «μέσος» άνθρωπος θα κουνήσει συγκαταβατικά το κεφάλι του.
Βέβαια, θα δείξει ενδιαφέρον για τα προβλήματά του, τα τρένα, τα σχολεία, τα
πεζοδρόμια, τέλος πάντων για όλα για όσα γκρινιάζει καθημερινά ο «λαός». Μα
καλύτερα να αφήσει απέξω την οικονομία ­ μονάχα τότε θα μπορεί να κοιμάται
ήσυχος. Το κυριότερο: να δείχνει στους κοινούς θνητούς πως είναι και ο ίδιος
ένας από αυτούς, ως σύζυγος, ως πατέρας. Και πως ούτε αυτός είναι αλάθητος,
βρε αδερφέ ­ έτσι θα του συγχωρούν όλα τα λάθη του. Ενδεδειγμένη μουσική:
Ντέιβιντ Γκρέι. Ενδεδειγμένο ποτό: ό,τι πίνουν όλοι. Ενδεδειγμένο ντύσιμο:
ό,τι φορούν όλοι.

Προς Χέιγκ…

… Δυστυχώς, το Κέντρο πήγε στον Μπλερ, που μάλλον κέρδισε τον μέσο Βρετανό.
Άρα, δεν μένει παρά να γίνει κανείς ένας ακραίος και μοχθηρός φρουρός της
αγγλοσύνης ­ κανείς ποτέ δεν κέρδισε στην πολιτική απευθυνόμενος στην καλή
φύση του ανθρώπου. Δεν πρέπει να αφήνει σε χλωρό κλαδί τον πρωθυπουργό, σε
κάθε του προσπάθεια να βολέψει τους ξένους. Να δείξει σε όλον τον κόσμο πως
δεν του αρέσει το ξένο φαγητό (κινέζικο, ινδικό, blah!). Να ζητήσει εξηγήσεις
από την κυβέρνηση γιατί στο Λονδίνο ο καιρός είναι τόσο μουντός και να
προτρέψει τους Βρετανούς να κλειδαμπαρώνονται στα σπίτια τους τις νύχτες και
να αρχίσουν να μαθαίνουν ξένες γλώσσες. Ενδεδειγμένη μουσική: Έλγκαρ.
Ενδεδειγμένο ποτό: τσάι. Ενδεδειγμένο ντύσιμο: αγγλικό.

Οι ιδέες…

… ενός πολιτικού δεν είναι πάντα ευδιάκριτες στον πολιτικό του λόγο. Γι’
αυτό, το περιοδικό «New Statesman» μας λέει πώς να τις διακρίνει κανείς στο
ντύσιμό του. Εννέα στους δέκα Συντηρητικούς πολιτικούς φορούν κοστούμια με
σταυρωτά σακάκια. Οκτώ στους δέκα Εργατικούς φορούν μονόπετα. Παραδοσιακά, τα
σταυρωτά σακάκια έδιναν πάντα μια πιο αρρενωπή εικόνα. Οι βάτες στους ώμους
πρόσθεταν εξουσία ­ για τους Συντηρητικούς που έχουν τόσα χρόνια να τη δουν,
είναι κάτι σημαντικό. Αντίθετα, χορτασμένοι, οι Εργατικοί μπορούν να κάνουν
και χωρίς σταυρωτά και βάτες. Προτιμούν τα μονόπετα. Αλλωστε είναι πιο
σύγχρονα, πιο μοντέρνα. Το κακό είναι, παρατηρεί το περιοδικό, πως είτε
σταυρωτά είτε μονόπετα, τόσο οι Συντηρητικοί όσο και οι Εργατικοί τα φορούν
συνήθως πρόχειρα, ξεκούμπωτα, ατημέλητα. Σήμερα, οι πολιτικοί είναι πλήρεις
περιεχομένου. Πού καιρός για στυλ!