«Συμφωνία ειρήνης» αναζητούν στο ΠΑΣΟΚ

Σε αναζήτηση μίας «μεγάλης συμφωνίας» εν όψει του συνεδρίου του 2002 κινούνται
ήδη κορυφαία στελέχη του ΠΑΣΟΚ. Από την άλλη πλευρά, μία μερίδα στελεχών της
λεγόμενης «εσωκομματικής αντιπολίτευσης» κινείται δραστήρια για την ανάδειξη
«αντίπαλου δέους» στον κ. Κ. Σημίτη.

Το 6ο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ έχει ήδη προσδιοριστεί ­σύμφωνα και με το καταστατικό
του ΠΑΣΟΚ­ για τον Μάρτιο του επόμενου χρόνου. Ωστόσο ­και­ στο Μέγαρο Μαξίμου
δεν έχουν εγκαταλειφθεί οριστικά κάποιες σκέψεις για επίσπευσή του, αν οι
συνθήκες των επομένων μηνών εκτιμηθούν ως θετικότερες από τις σημερινές, που
κρίνονται ως ιδιαίτερα αρνητικές για τον Πρωθυπουργό και τη σχέση του με την
κομματική βάση του κυβερνώντος κόμματος…

Σε αυτή τη φάση, μία σειρά στελεχών διαπιστώνει ότι στο συνέδριο η «μεγάλη
μάχη» δεν θα δοθεί κυρίως στην εκλογή της Κεντρικής Επιτροπής, αλλά στην
(επαν)εκλογή του κ. Κ. Σημίτη ως προέδρου του ΠΑΣΟΚ: Αν η εκλογή του
συνδυαστεί με ένα ποσοστό υψηλότερο του 63% που είχε λάβει στο 5ο συνέδριο, το
’99, τότε το κυβερνών κόμμα θα αποκτήσει «πόντους» στην πορεία προς τις
εκλογές. Αν όμως ο κ. Σημίτης συγκεντρώσει μικρότερο ποσοστό, τότε η εικόνα
του θα «θολώσει» περισσότερο.

Στο προηγούμενο συνέδριο, ο κ. Σημίτης δεν είχε αντίπαλο ­και παρ’ όλ’ αυτά το
ποσοστό των λευκών ψηφοδελτίων ξεπέρασε το 35%. Τώρα οι «σκληροί» της
εσωκομματικής αντιπολίτευσης προαναγγέλλουν ότι αυτή τη φορά ο Πρωθυπουργός θα
έχει οπωσδήποτε αντίπαλο.

Σημειώνεται πάντως ότι από τον κύκλο των κορυφαίων στελεχών του ΠΑΣΟΚ ουδείς
έχει εκδηλώσει ούτε καν σκέψη για κάτι τέτοιο. Ακόμα και ο κ. Θ. Πάγκαλος έχει
αφήσει ανοικτό μόνον το ενδεχόμενο να διεκδικήσει τη θέση του γραμματέα ­και
μόνον αν η εκλογή του γίνει από το συνέδριο, κάτι που έχει οριστικά
εγκαταλειφθεί από τον κ. Κ. Σημίτη και τα στελέχη της εσωκομματικής
πλειοψηφίας.

Με βάση τις σημερινές συνθήκες, ο κ. Σημίτης δεν πρόκειται να έχει ως αντίπαλο
κάποιον από τους λεγόμενους πρωτοκλασάτους ­πράγμα που θα κάνει ακόμα πιο
οδυνηρές τις εντυπώσεις, σε περίπτωση που ένα σχετικά άγνωστο στέλεχος
συγκεντρώσει υψηλά ποσοστά σε μία αναμέτρηση με τον Πρωθυπουργό…

Πάντως τα στελέχη της Χαριλάου Τρικούπη, αλλά και οι περισσότεροι από τους
κορυφαίους υπουργούς που συνομίλησαν τις τελευταίες ημέρες με τον Πρωθυπουργό
τάσσονται υπέρ μίας «μεγάλης συμφωνίας» που θα απέτρεπε την επανάληψη των
εσωκομματικών συγκρούσεων του ’96 και του ’99 ­χωρίς ωστόσο να έχουν
συγκεκριμένη πρόταση για το «πώς» μίας τέτοιας εξέλιξης.

Σημειώνεται ότι στις εκλογές των Νομαρχιακών Επιτροπών, που πραγματοποιήθηκαν
τον Φεβρουάριο, είχε γίνει προσπάθεια συνεννόησης μεταξύ των δύο μεγάλων
«εσωκομματικών μπλοκ» ­προσπάθεια που σε ένα βαθμό πέτυχε να μειώσει τις
εκλογικές εντάσεις στις Οργανώσεις του κυβερνώντος κόμματος, αλλά δεν απέτρεψε
τις δύο πλευρές από το να πανηγυρίζουν για τις «κερδισμένες» Οργανώσεις και να
θλίβονται για τις «χαμένες». Ωστόσο σε ορισμένες Οργανώσεις είχε γίνει δυνατή
η συμφωνία σε «κοινούς υποψηφίους». Μάλιστα σε όλες τις σχετικές περιπτώσεις
οι κοινοί υποψήφιοι αναδείχτηκαν με πολύ μεγάλες πλειοψηφίες, πράγμα που
ενίσχυσε και τη θέση τους.

Τώρα στη Χαριλάου Τρικούπη αναπτύσσονται και σκέψεις για την επιδίωξη
συμφωνιών ακόμα και για τους συσχετισμούς στη νέα Κεντρική Επιτροπή ­σε
περίπτωση που κάτι τέτοιο θα είχε ως αποτέλεσμα την αποφόρτιση της επανεκλογής
Σημίτη. Ωστόσο σε μεγάλο τμήμα του ΠΑΣΟΚ ­ακόμα και μεταξύ στελεχών της
«εκσυγχρονιστικής πτέρυγας»­ έχει καλλιεργηθεί η εντύπωση ότι ο Πρωθυπουργός,
όταν νιώθει κυρίαρχος στο εσωκομματικό σκηνικό, προχωρεί σε πολιτική
«αποκλεισμών», προκειμένου να αναδείξει την ηγεμονική του παρουσία στην
πολιτική σκηνή. Θα επιδιώξουν λοιπόν να στείλουν «μήνυμα» στη διαδικασία της
εκλογής του, προκειμένου να δείξουν ότι η πολιτική τού «όλοι μαζί» πρέπει να
εφαρμόζεται σε όλες τις περιπτώσεις ­και όχι να «ανακαλύπτεται» στις δύσκολες συγκυρίες…