30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ

ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΟΛΟΓΩΝ, ΛΕΚΤΟΡΑΣ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ
ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΤΟΥ ΕΜΠ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στην Αθήνα, Νοέμβριο 1964

ΕΛΠΙΖΕΙ: Στη συστηματική προσπάθεια που μεταμορφώνει τον άνθρωπο και
τον κόσμο

ΦΟΒΑΤΑΙ: Τα τεχνάσματα των γραφειοκρατών

ΟΝΕΙΡΕΥΕΤΑΙ: Το συγκοινωνιακό θαύμα της Αθήνας του 2004

ΑΓΑΠΑΕΙ: Τη βόλτα με τον γιο του

Υπάρχει τρόπος να μειωθούν τα τροχαία δυστυχήματα και οι νεκροί στους
δρόμους, λέει ο κ. Γιώργος Γιαννής πρόεδρος του Συλλόγου Ελλήνων
Συγκοινωνιολόγων. Ονειρεύεται το συγκοινωνιακό θαύμα του 2004 και θεωρεί ότι
οι Ολυμπιακοί Αγώνες είναι μία ιδανική ευκαιρία για δουλειά και σωστή εφαρμογή
των λύσεων.

ΕΡ.: Μπορεί να αποφευχθεί η πρόβλεψή σας ότι έως το 2004 θα έχουμε 9.000
νεκρούς από τροχαία;

ΑΠ.: Γενναίοι προϋπολογισμοί και συστηματική δουλειά μπορούν να σώσουν έως και
2.000 από αυτές τις ζωές.

ΕΡ.: Τελικά ποιος ευθύνεται για τα τροχαία ατυχήματα; Οι οδηγοί, η πολιτεία,
ένας τρίτος παράγων;

ΑΠ.: Φταίνε και οι δύο κι ας κατηγορεί ο ένας τον άλλο.

ΕΡ.: Πότε θα δούμε αναίμακτες εξόδους τα Σαββατοκύριακα και τις γιορτές;

ΑΠ.: Υπό προϋποθέσεις, κατ’ αρχήν σε πέντε χρόνια.

ΕΡ.: «Το κράνος σώζει ζωές». «Η ζώνη σε δένει με τη ζωή». Χρειάζεται και άλλα
τέτοια σλόγκαν η ελληνική κοινωνία;

ΑΠ.: Η σωστή κυκλοφοριακή συμπεριφορά πρέπει να γίνει μόδα και τρόπος ζωής.

ΕΡ.: Ο Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας στα σχολεία σπάνια διδάσκεται. Μήπως πρέπει
να γίνει μάθημα;

ΑΠ.: Το ζητούμενο είναι πώς και από ποιους θα διδάσκεται.

ΕΡ.: Ποια είναι τα τρία βασικά πράγματα που πρέπει να κάνει η πολιτεία για να
να μη θρηνούμε θύματα στους δρόμους;

ΑΠ.: Πρόγραμμα με συνέχεια, συστηματική παρακολούθηση προόδου και με τον
πολίτη συμμέτοχο.

ΕΡ.: Το κυκλοφοριακό στην Αθήνα για πόσο καιρό θα είναι ένα άλυτο πρόβλημα;

ΑΠ.: Πρόβλημα θα είναι πάντα, άλυτο όσο αδρανούμε.

ΕΡ.: Τι προτείνετε για να λυθεί όσο το δυνατόν πιο σύντομα;

ΑΠ.: Να σταματήσουμε τις βιαστικές λύσεις γιατί καταλήγουμε μόνο σε
πασαλείμματα για τα εγκαίνια.

ΕΡ.: Πώς θα αλλάξουν στάση οι Έλληνες ώστε να αφήνουν τα Ι.Χ. στο σπίτι και να
χρησιμοποιούν τα μέσα μεταφοράς;

ΑΠ.: Ελεγχόμενη στάθμευση και λεωφορεία με προτεραιότητα παντού.

ΕΡ.: Η επέκταση του Μετρό είναι αναγκαία για τη βελτίωση των κυκλοφοριακών
συνθηκών;

ΑΠ.: Ακόμα πιο χρήσιμη αν συνδυαστεί με σταθμούς μετεπιβίβασης.

ΕΡ.: Έχουμε πλέον ένα σύγχρονο αεροδρόμιο. Υπάρχουν κάποια σημεία στα οποία
«χωλαίνει»;

ΑΠ.: Η σύνδεση με τρένο και η μεμψιμοιρία του Έλληνα.

ΕΡ.: Πότε θα δούμε ποδήλατα και ποδηλατοδρόμους στην Αθήνα, και είναι εφικτό
κάτι τέτοιο;

ΑΠ.: Πολύ νωρίς για όνειρα.

ΕΡ.: Τα μέσα μαζικής μεταφοράς θα έπρεπε να λειτουργούν και τη νύχτα;

ΑΠ.: Οπωσδήποτε έως τη μία το πρωί και μετά αραιά.

ΕΡ.: Τι έχουν προτείνει οι Έλληνες συγκοινωνιολόγοι και καμία κυβέρνηση δεν το
έχει πράξει έως τώρα;

ΑΠ.: Την ενιαία διαχείριση του συστήματος μεταφορών της Αθήνας.

ΕΡ.: Πώς είναι μια ιδανική πόλη συγκοινωνιακά;

ΑΠ.: Να πηγαίνουμε παντού, γρήγορα και με ασφάλεια.

ΕΡ.: Το 2004 είναι μία καλή ευκαιρία ώστε η Αθήνα να αποκτήσει καλύτερες
συγκοινωνιακές συνθήκες;

ΑΠ.: Ιδανική ευκαιρία για οράματα, δουλειά και επιτέλους σωστή εφαρμογή των
λύσεων.

ΕΡ.: «Οι Έλληνες σκοτώνονται στους δρόμους γιατί είναι μεσογειακός λαός».
Μύθος ή όχι;

ΑΠ.: Μέγας μύθος. Στους ευρωπαϊκούς δρόμους γιατί δεν σκοτώνονται Έλληνες;

ΕΡ.: Ο στόχος σας για το άμεσο μέλλον;

ΑΠ.: Να εξηγήσουμε στους Έλληνες πολίτες ότι υπάρχουν λύσεις που πρέπει όμως
να διεκδικήσουν από τους εκλεγμένους εκπροσώπους τους.

ΕΡ.: Οι πεζοδρομήσεις στο κέντρο είναι αναγκαίες ώστε να κυκλοφορούν όλο και
λιγότερα Ι.Χ.;

ΑΠ.: Αναγκαίες αλλά όχι ικανές από μόνες τους.

ΕΡ.: Το άλλο μεγάλο πρόβλημα των μεγαλουπόλεων, η έλλειψη χώρων στάθμευσης πώς
θα λυθεί;

ΑΠ.: Όπως σε όλες τις μεγαλουπόλεις, με σωστά σχεδιασμένη ελεγχόμενη στάθμευση
και δημιουργία περιφερειακών και κεντρικών σταθμών αυτοκινήτων.

ΕΡ.: Μία ευχή;

ΑΠ.: Να μη σταματήσουμε να αντιπαλεύουμε τις δυνάμεις της αδράνειας.