ΔΡΟΜΟΙ

Έστω Χ…

… Ε και λοιπόν; Μας λένε πως το Χ μπορεί να είναι οποιοσδήποτε αριθμός, αλλά
ποιος; Να είναι άραγε ένας αλγόριθμος ή μια τετραγωνική ρίζα; Ό,τι και αν
είναι από τα δύο, το βέβαιο είναι πως πολλοί μαθητές, ακόμη και φοιτητές, δεν
είναι σε θέση να το υπολογίσουν. Τα σημερινά παιδιά δεν τα πάνε καθόλου καλά
με τα μαθηματικά.

Η άλγεβρα…

… μας βοηθάει να βρίσκουμε κάθε φορά τι ακριβώς είναι ο αριθμός Χ. Η
καταγωγή της άλγεβρας έχει αποδοθεί από πολλούς σε Ασσύριους, Βαβυλώνιους και
Αιγύπτιους, μα όλοι τους ξεχνούν πως ο πρώτος που τη συστηματοποίησε ήταν ο
Έλληνας Διοφάντης. Ξεχνάει και η εφημερίδα «Μαϊάμι Χέραλντ», που την αποδίδει
στους Πέρσες. Μάλιστα διηγείται και ένα ανέκδοτο για την πρακτική σημασία της.
Περσίδα σύζυγος (καχύποπτα): «Πόσες μπίρες κατέβασες πάλι;» Πέρσης σύζυγος:
«Ήπια Χ μπίρες». Περσίδα σύζυγος: «Δηλαδή, πόσες;». Πέρσης σύζυγος: «Τι να σου
πω; Αυτός ο αριθμός είναι μια μεταβλητή». Περσίδα σύζυγος: «Α, καλά τότε».
Ιστορική σημείωση: Μερικά χρόνια αργότερα, όταν οι αρχαίοι Ρωμαίοι επινόησαν
τους ρωμαϊκούς αριθμούς και το Χ έγινε 10, έγινε χαμός στην Περσία.

Τα μαθηματικά…

… μπορεί να είναι ένας αφηρημένος κόσμος, αλλά λύνουν προβλήματα του
πραγματικού κόσμου. Πηγαίνουμε, ας πούμε, τέσσερις φίλοι στην ταβέρνα και στο
τέλος ο σερβιτόρος μάς φέρνει έναν λογαριασμό 34.500 δραχμές. Πώς θα τον
μοιράσουμε; Ένας από τους τέσσερις (σε κάθε τέσσερις υπάρχει πάντα ένας
τέτοιος στην παρέα), θα απειλήσει να έρθει στα χέρια με τους υπόλοιπους
προκειμένου να τα πληρώσει αυτός όλα. Στο τέλος όμως θα αφήσει το «μερτικό»
του, δηλαδή 4.500 δραχμές. Το πρόβλημα λοιπόν είναι σοβαρό. Γι’ αυτό υπάρχει η
άλγεβρα. Η εξίσωση που δίνει τη λύση είναι η εξής: Χ=? 34.500+Φ-(ΠΥ+ΦΤ)Η, όπου
ο άγνωστος Χ είναι το μετρικό του καθενός, Φ είναι το φιλοδώρημα, ΠΥ είναι το
ενδεχομένως περιφρονητικό ύφος του σερβιτόρου, ΦΤ είναι η υποψία μήπως έχει
φτύσει μέσα στα πιάτα και Η είναι το υδρογόνο.

Η παραδοσιακή…

… μέθοδος διδασκαλίας της άλγεβρας («Αν ο Γιαννάκης έχει τα διπλάσια μήλα
από τον Γιωργάκη και η Αννούλα έχει επτά μήλα παραπάνω από την Κωστούλα, πόσα
μήλα έχει ο Τάκης, αν υποθέσουμε πως το τρένο του για το Λιανοκλάδι φεύγει
μεσημέρι;») δεν λειτουργεί πια στη σύγχρονη κοινωνία. Σήμερα, αν κάποια παιδιά
έχουν την περιέργεια να μάθουν πόσα μήλα έχει ο Τάκης στις τσέπες του, δεν θα
περιμένουν από την άλγεβρα: θα τον αρπάξουν από τα πόδια, θα τον γυρίσουν
ανάποδα και θα τον ξετινάξουν φύλλο και φτερό. Πώς να ισορροπήσουμε λοιπόν τις
ανάγκες των παιδιών μας για μάθηση με τη σκληρή πραγματικότητα της σύγχρονης
ζωής; Και όμως, και αυτό το πρόβλημα ΕΧΕΙ λύση, και μάλιστα απλή και πρακτική:
θα την ονομάσουμε Χ.