Το 2002 αναμένεται να αρχίσει ο αγωγός Μπακού – Τσεϊχάν…

Πετρέλαια Κασπίας. Εγκαταστάσεις άντλησης πετρελαίου στο Μπακού του Αζερμπαϊτζάν

Ένα βήμα πιο κοντά στην απόφαση υλοποίησής του βρίσκεται ο πετρελαϊκός αγωγός
Μπακού -Τσεϊχάν, ο οποίος θα μεταφέρει στη Μεσόγειο τα πετρέλαια της Κασπίας.
Η οκταμελής κοινοπραξία εταιρειών εξέτασε την περασμένη εβδομάδα τα
αποτελέσματα της αρχικής μελέτης, αξίας 30 εκατομμυρίων δολαρίων, και, σύμφωνα
με δημοσίευμα της βρετανικής οικονομικής εφημερίδας «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς»,
ενέκρινε την εκπόνηση της μελέτης αρχικών εργασιών.

Η αξίας περίπου 150 εκατομμυρίων δολαρίων μελέτη εκτιμάται ότι θα ολοκληρωθεί
έως τα μέσα του 2002 και θα προσφέρει στους ενδιαφερόμενους επενδυτές μία
περισσότερο ολοκληρωμένη εικόνα για το κόστος, αλλά και τις απαιτήσεις του
κολοσσιαίου έργου, που υπόσχεται ότι θα αλλάξει τα δεδομένα στην παγκόσμια
πετρελαϊκή αγορά.

Στην περίπτωση που τα αποτελέσματα της νέας μελέτης κριθούν ικανοποιητικά, η
κατασκευή αναμένεται να αρχίσει το 2002 και το συνολικό κόστος του έργου
εκτιμάται ότι θα φθάσει τα 2,7 δισεκατομμύρια δολάρια. Το πετρέλαιο θα αρχίσει
να ρέει στον αγωγό το αργότερο έως τα τέλη του 2004.

Η έγκριση πραγματοποίησης της νέας λεπτομερούς μελέτης αποτελεί σημαντικό βήμα
για την υλοποίηση του έργου, η βιωσιμότητα του οποίου ήταν αμφισβητούμενη έως
και πριν από ένα χρόνο. Η αλλαγή κλίματος οφείλεται κυρίως στην υποστήριξη του
έργου από τη βρετανική πετρελαϊκή εταιρεία Μπρίτις Πετρόλιουμ (ΒΡ), την
κυρίαρχη εταιρεία της κοινοπραξίας. Η τελευταία αναπτύσσει τρία πετρελαϊκά
κοιτάσματα στο Αζερμπαϊτζάν και η ΒΡ έχει δηλώσει ότι για να είναι οικονομικά
βιώσιμος ο αγωγός θα πρέπει να μεταφέρει κατά τη διάρκεια της «ζωής» του
τουλάχιστον επτά δισεκατομμύρια βαρέλια. Τα πετρελαϊκά κοιτάσματα που ελέγχει
η κοινοπραξία στο Αζερμπαϊτζάν ανέρχονται σε περίπου τέσσερα δισεκατομμύρια
βαρέλια.

Στην περίπτωση που ο αγωγός κατασκευαστεί θα αλλάξει τα δεδομένα στην
παγκόσμια αγορά πετρελαίου. Ένα από τα σημαντικότερα εμπόδια για την
αξιοποίηση των πετρελαίων της Κασπίας είναι το υψηλό κόστος μεταφοράς τους στη
Μεσόγειο. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να εξαρτάται ενεργειακά σε μεγάλο βαθμό ο
πλανήτης από τα πετρέλαια της Μέσης Ανατολής.