Τι φοβάται ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ

Ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ κ. Χρ. Πολυζωγόπουλος έχει δύο ανησυχίες: Η πρώτη είναι μήπως αποκτήσουν τα συνδικάτα αλαζονεία ­ προάγγελο ήττας. Και η δεύτερη είναι μήπως έλθουν έτσι τα πράγματα, ώστε να μη δοθούν λύσεις στο Ασφαλιστικό…

Στα 53 του, έχοντας αποφασίσει ότι δεν πρόκειται να ακολουθήσει την πεπατημένη
της αναζήτησης μίας καριέρας στην πολιτική μετά την προεδρία της ΓΣΕΕ, ο κ.
Χρ. Πολυζωγόπουλος έχει δύο ανησυχίες: Η πρώτη είναι μήπως αποκτήσουν τα
συνδικάτα αλαζονεία ­ προάγγελο ήττας. Και η δεύτερη είναι μήπως έλθουν έτσι
τα πράγματα, ώστε να μη δοθούν λύσεις στο Ασφαλιστικό…

Ο σημερινός πρόεδρος της ΓΣΕΕ είναι ο διάδοχος του κ. Χρ. Πρωτόπαπα, ο οποίος
ήταν διάδοχος του κ. Λ. Κανελλόπουλου, ο οποίος ήταν διάδοχος του κ. Γ.
Ραυτόπουλου. Μία «τετράδα» στην οποία αποτυπώνεται με σχετική ακρίβεια όλο το
μωσαϊκό του ΠΑΣΟΚ: Οι κ.κ. Χρ. Πολυζωγόπουλος, Χρ. Πρωτόπαπας, Λ.
Κανελλόπουλος είχαν στηρίξει το ’95 και το ’96 τον κ. Κ. Σημίτη σε όλες τις
εσωκομματικές μάχες, που τον οδήγησαν στην εκλογή του ως πρωθυπουργού και λίγο
αργότερα, ως προέδρου του ΠΑΣΟΚ. Ο κ. Γ. Ραυτόπουλος, πάλι, ήταν από τους
στενότερους συνεργάτες του κ. Α. Τσοχατζόπουλου.

Σήμερα, ο κ. Χρ. Πρωτόπαπας είναι υφυπουργός Εργασίας, ο κ. Λ. Κανελλόπουλος
είναι πρόεδρος της Γιούνισεφ στην Ελλάδα και βαθύτατα πικραμένος από τους
«εκσυγχρονιστές» και ο κ. Γ. Ραυτόπουλος, πάντα στο πλευρό του κ. Α.
Τσοχατζόπουλου, δραστηριοποιείται στην Κεντρική Επιτροπή του ΠΑΣΟΚ.

Μέλος της Κεντρικής Επιτροπής από το συνέδριο του ’94 είναι και ο ίδιος ο κ.
Χρ. Πολυζωγόπουλος, που έχει το δικό του μερίδιο στην εκλογή Σημίτη: Άλλωστε,
ο Τομέας Συνδικαλιστικού του ΠΑΣΟΚ έπαιξε πολύ σημαντικό ρόλο στην επικράτηση
των «εκσυγχρονιστών» και στην εκλογή του κ. Κ. Σημίτη στο κρίσιμο συνέδριο του
’96.

Δύο μήνες ύστερα από εκείνο το συνέδριο, τον Αύγουστο του ’96, σε ένα άλλο
συνέδριο, ο κ. Πολυζωγόπουλος εκλεγόταν κι αυτός πρόεδρος ­ της ΓΣΕΕ. Εκείνο
το συνέδριο δεν είχε την αγωνία του κομματικού συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ. Άλλωστε,
οι συσχετισμοί ήταν γνωστοί εκ των προτέρων. Ωστόσο, ο κ. Πολυζωγόπουλος δεν
θέλησε να θεωρηθεί ο πρώτος «εκσυγχρονιστής πρόεδρος της ΓΣΕΕ». Ακολούθησε από
την αρχή το δρόμο της αναζήτησης της αυτονομίας του και φρόντισε να
ξεκαθαρίσει νωρίς ότι δεν υπάρχει καμία περίπτωση να πολιτευθεί όταν θα πάψει
να είναι πρόεδρος της Γενικής Συνομοσπονδίας. Ωστόσο, ήταν η ­ διαχρονικά ­
τεράστια απήχηση του συνδικαλιστικού λόμπι στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ που έδωσε
στον κ. Πολυζωγόπουλο την πρώτη του μεγάλη συνδικαλιστική νίκη και έκανε τα
γραφεία της οδού Σολωμού διάσημα: Οι αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις που
επιχείρησε να φέρει η κυβέρνηση Σημίτη με τον «αέρα» της δεύτερης εκλογικής
νίκης, στις εκλογές του περασμένου Απριλίου, κόβονται και ράβονται τελικά στα
μέτρα των συνδικαλιστών του ΠΑΣΟΚ, έπειτα από μαραθώνιες συνεδριάσεις στη
Σολωμού ­ ο κ. Πολυζωγόπουλος παίρνει έναν πόντο και ισχυροποιεί τη θέση του,
εν όψει του συνεδρίου της ΓΣΕΕ. Το συνέδριο πραγματοποιείται, ο κ.
Πολυζωγόπουλος και η ΠΑΣΚΕ βλέπουν τα ποσοστά τους να ανεβαίνουν και μετά
έρχεται το Ασφαλιστικό: η σπίθα που έβαλε τη φωτιά στον κάμπο με τους
καναπέδες και έβγαλε τους πολίτες στο δρόμο, ανεβάζοντας σημαντικά τη δημόσια
εικόνα των συνδικαλιστών, ύστερα από πολλά χρόνια…

Σήμερα ­ δύο πανελλαδικές απεργίες και ένα καθάρισμα του τραπεζιού αργότερα ­
η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ νιώθει όλο και πιο έντονη την ανάγκη «να δοθούν λύσεις
στο Ασφαλιστικό» μιας και οι συνδικαλιστές γνωρίζουν ότι αν δεν αξιοποιήσουν
το «μομέντουμ» της κοινωνικής κινητοποίησης και συρθούν σε νέα σκλήρυνση των
τακτικών τους, θα υποχρεωθούν στη συνέχεια να αποδεχτούν λύσεις πολύ πιο
επώδυνες από εκείνες που περιελάμβανε η «δέσμη σκέψεων» που «πάγωσε» πριν
καθαριστεί από το τραπέζι…

Μάλιστα, υπάρχουν αρκετές εναλλακτικές προτάσεις ως προς τη διαδικασία του
διαλόγου ­ από τη συμφωνία «βήμα προς βήμα», με νομοθέτηση ύστερα από κάθε
συνεννόηση που θα επιτυγχάνεται, ως τη «μεγάλη διαπραγμάτευση», αφού πρώτα η
κυβέρνηση αναλάβει δεσμεύσεις για την πρόσθετη χρηματοδότηση των Ταμείων…

Στην κυβέρνηση έχουν αρχίσει να εκφράζονται και σκέψεις για μία συνάντηση της
ΓΣΕΕ με τον κ. Κ. Σημίτη, που θα μπορούσε να σηματοδοτήσει την επίσημη έναρξη
του διαλόγου. Ωστόσο, αρκετοί στη συνδικαλιστική ηγεσία είναι ιδιαίτερα
σκεπτικιστές σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο και σημειώνουν ότι αν μία τέτοια
συνάντηση αποτύχει, μετά δεν υπάρχει ανώτερο επίπεδο διαπραγμάτευσης. Έτσι
προκρίνουν μία νέα πρωτοβουλία από την πλευρά του υπουργείου Εργασίας,
προσδοκώντας ότι το ολοφάνερο πολιτικό κόστος θα έχει ήδη κάμψει τις
αντιρρήσεις του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας. Και με το πολιτικό κόστος τι θα
γίνει; «Αν υπάρξουν λύσεις, η κοινωνία θα το εκτιμήσει», είναι η απάντηση που
δίνει σε φίλους και αντιπάλους ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ.