Οι ΗΠΑ… κρυφακούν!

Το βιβλίο του Τζέιμς Μπάμφορντ

Η Εθνική Υπηρεσία Ασφαλείας (NSA), η «πιο μυστική από τις μυστικές υπηρεσίες»,
ιδρύθηκε το 1952 με εντολή του Χάρι Τρούμαν και αποστολή την παρακολούθηση των
ρωσικών τηλεπικοινωνιών ­ σύντομα εξελίχθηκε σε έναν κυκλώπειο οργανισμό που
καταλαμβάνει μια ολόκληρη πόλη. Η Κρυπτόπολη (Crypto City)
βρίσκεται στο Μέριλαντ και αριθμεί περισσότερα από 60 κτίρια. Οι δεκάδες
χιλιάδες εργαζόμενοι σ’ αυτήν κινούνται κάτω από απόλυτη μυστικότητα. Τα
«σύνεργά» τους, μερικοί από τους πιο ισχυρούς ηλεκτρονικούς υπολογιστές του
κόσμου, μπορούν να επιτελέσουν έως και επτάκις εκατομμύριο λειτουργίες ανά
λεπτό…

Μαζί με τους βασικούς συμμάχους τους ­ τη Βρετανία, τον Καναδά, την Αυστραλία
και τη Νέα Ζηλανδία ­ οι ΗΠΑ έχουν κατασκευάσει ένα σύστημα παρακολούθησης που
εκτείνεται σε όλο τον κόσμο. Χάρη στον εξοπλισμό τους, η συνομιλία που έχει,
για παράδειγμα, ένας Ρώσος στρατιώτης με τον διοικητή αξιωματικό του στο
Ιρκούτσκ της Σιβηρίας μπορεί να υποκλαπεί, να καταγραφεί, να μετεγγραφεί και
να βρεθεί στο γραφείο ενός αναλυτή μέσα σε λίγα λεπτά.

Οι φήμες λένε πως το προσωπικό τής NSA συνήθιζε να εντυπωσιάζει τους
αξιωματούχους τους οποίους επισκέπτονταν παίζοντάς τους ηχογραφημένες κασέτες
με τον Οσάμα μπιν Λάντεν, τον Ισλαμιστή τρομοκράτη, να τηλεφωνεί στη μητέρα
του, στη Σαουδική Αραβία, από το Αφγανιστάν. Πρόσφατα κυκλοφόρησε ένα βιβλίο
που «προχωρεί» τις φήμες αυτές λίγο μακρύτερα. Τιτλοφορείται Οργάνωση
Μυστικών: Ανατομία της Υπερ-Μυστικής Εθνικής Υπηρεσίας Ασφαλείας
και είναι έργο ενός Αμερικανού, ονόματι Τζέιμς Μπάμφορντ.

Διαθέτει δορυφόρους στο Διάστημα, δορυφορικά πιάτα στη Γη και «αεικίνητο» εξοπλισμό, που μπορεί να μεταφερθεί με κάθε πιθανό τρόπο. Είναι η Εθνική Υπηρεσία Ασφαλείας των ΗΠΑ και (μπορεί να) παρακολουθεί κάθε (ψηφιακή) μας λέξη!

Σύμφωνα λοιπόν με τον Μπάμφορντ, ο λόγος που οι ΗΠΑ πίεσαν να πραγματοποιηθεί
στο Σαν Φρανσίσκο η ιδρυτική διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών, το 1945, ήταν ότι
κατ’ αυτόν τον τρόπο θα είχαν τη δυνατότητα να «κρυφακούσουν» τους
απεσταλμένους των 50 και πλέον χωρών. Σήμερα, το μεγαλύτερο μέρος του υλικού
που αναλύεται από τη NSA και τους «συντρόφους» της συλλέγεται μέσω δορυφόρων.
«Λίστες επιφυλακής» που περιέχουν λέξεις, ονόματα, φράσεις και τηλεφωνικούς
αριθμούς-κλειδιά καταφθάνουν διαρκώς στους σταθμούς παρακολούθησης μέσω των
ηλεκτρονικών συστημάτων του Echelon. Λειτουργώντας σε μεγάλο βαθμό όπως οι
μηχανές αναζήτησης του Ίντερνετ, οι σταθμοί σταχυολογούν τα μηνύματα «υψηλής
προτεραιότητας». Με την κυκλοφορία του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου να εκτιμάται
σε εκατοντάδες χιλιάδες αποστολές ανά δευτερόλεπτο, το έργο των αναλυτών θα
ήταν αδύνατο χωρίς την ανεκτίμητη αυτή ηλεκτρονική υποστήριξη.

Οι κριτικοί εκτιμούν ότι το βιβλίο του Μπάμφορντ θα γίνει, σύντομα, το απόλυτο
έργο αναφοράς στην μυστικό κόσμο της ηλεκτρονικής παρακολούθησης. Το σίγουρο
πάντως είναι ότι όσα και αν έχουν αποκαλυφθεί γύρω από τη NSA, πολλαπλάσιες
πληροφορίες παραμένουν κλειδωμένες στα υπόγεια της Κρυπτόπολης.

Η λέσχη των κατασκόπων

Πολυδύναμος εξοπλισμός. Μαζί με τους βασικούς τους συμμάχους, οι ΗΠΑ έχουν κατασκευάσει ένα σύστημα παρακολούθησης που «αγκαλιάζει» ολόκληρο τον κόσμο ­ και φτάνει μέχρι το Διάστημα

Ο Μπάμφορντ υποστηρίζει ότι μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1960, η NSA είχε
σπάσει τα συστήματα κρυπτογράφησης περισσοτέρων από 40 χωρών,
συμπεριλαμβανομένης της Ιταλίας, της Γαλλίας, της Ινδονησίας, της Ουρουγουάης
και της Γιουγκοσλαβίας. Νέοι σταθμοί παρακολούθησης «εκφύονταν» καθημερινά ανά
τον κόσμο· περισσότερα από 6.000 άτομα εργάζονταν ήδη σε 2.000 σταθμούς. Όταν
έγινε η πρώτη επανδρωμένη πτήση στο Διάστημα, το προσωπικό της NSA ήταν
«παρών»: «Θυμάμαι ακόμα τη συγκίνηση που ένιωσα ακούγοντας τη φωνή του Γιούρι
Γκαγκάριν στα ακουστικά μου», λέει ο χειριστής Τζακ Γουντ.

Ο Μπάμφορντ αποκαλύπτει συναρπαστικές λεπτομέρειες για αναρίθμητες
ψυχροπολεμικές αποστολές, με στόχο τα στρατιωτικά μυστικά της Σοβιετικής
Ένωσης. Και σκιαγραφεί τις στενές σχέσεις που διατηρεί η αμερικανική NSA με τη
βρετανική Κυβερνητική Υπηρεσία Τηλεπικοινωνιών (GCHQ), η οποία πρόκειται να
μετακομίσει σύντομα στις νέες της εγκαταστάσεις, σε απόσταση λίγων χιλιομέτρων
από τη σημερινή της έδρα, στο Τσέλτενχαμ. Τις «ενώνει» η Συμφωνία για την
Ανταλλαγή Πληροφοριών του 1946· και μαζί με τη Διεύθυνση Αμυντικών Σημάτων της
Αυστραλίας (DSD), την Κυβερνητική Υπηρεσία Τηλεπικοινωνιών της Νέας Ζηλανδίας
(GCSB) και το Ίδρυμα Ασφαλείας Τηλεπικοινωνιών του Καναδά (CSE), συνιστούν τα
ιδρυτικά μέλη της κορυφαίας «κατασκοπευτικής λέσχης» του κόσμου.