Άψογος και πάλι ο Πρόεδρος

Κάποιοι χαρακτήρισαν την κατάκτηση του Κυπέλλου από τη
φλογερή ­ το Σαββατόβραδο ­ ομάδα του ΠΑΟΚ ως «εκδίκηση του Μπάγιεβιτς».

Έχω την άποψη ότι δεν επρόκειτο για «εκδίκηση», διότι ο
Μπάγιεβιτς (και ο κάθε «Μπάγιεβιτς») κοιτάζει ­ και καλά κάνει ­ το
επαγγελματικό του συμφέρον.

Το αν ο Μπάγιεβιτς θα
θελήσει να επενδύσει τώρα στην προχθεσινή του επιτυχία, θα είναι επιθυμία πολύ
λογική και αναμενόμενη.

Άλλωστε, ο Σωκράτης Κόκκαλης με πλατύ χαμόγελο
φωτογραφήθηκε, όταν έδινε το δεξί του χέρι κατά την απονομή στον άψογα ντυμένο
«Πρίγκιπα».

Το αν ο μεγάλος σκεφτόταν μέσα του ό,τι είχε
δηλώσει κάποτε για τον Ντούσκο «δεν αγαπάει τον Ολυμπιακό» κ.λπ.) είναι άλλη
ιστορία, προφανώς ξεχασμένη.

Το τελετουργικό που είχε ετοιμάσει η ΕΠΟ δεν
διέφερε και πολύ από τα προηγούμενα χρόνια.

Γερά ηχεία, λέιζερ σε πράσινο και κίτρινο (προφανώς για
λόγους ουδετερότητας…), τουλάχιστον τρεις χιλιάδες μπαλόνια και ­ η έκπληξη
­ ογδόντα καλλίγραμες κοπελίτσες ­ από σαράντα για κάθε ομάδα, με ανάλογη
στολή κ.λπ.

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωστής Στεφανόπουλος
αχρήστεψε πάλι το «Πρωτόκολλο» που θέλει τους υψηλούς επισκέπτες να φθάνουν με
την… ακαδημαϊκή καθυστέρηση, ήρθε στο στάδιο τριάντα λεπτά πριν από την
έναρξη.

Φαίνεται ότι αγαπάει το ποδόσφαιρο ο Πρόεδρος αληθινά
και μπράβο του.

Τι άλλο;

Ναι, να μην ξαναγίνει τόσο σημαντικός αγώνας στο
γήπεδο της ΑΕΚ, όπου οι περισσότεροι από τους θεατές βασανίστηκαν πολύ.

Δεν ξέρω αν θα προχωρήσει το σχέδιο της ερασιτεχνικής
ΑΕΚ με τα πλάνα και το οργανόγραμμα του Γρανίτσα. Αυτό που κρίνεται απαραίτητο
είναι να ευπρεπισθούν κάποιοι βασικοί κοινόχρηστοι χώροι στον υπάρχοντα χώρο
και μάλιστα με συνοπτική διαδικασία.

Οι εκπρόσωποι των μέσων ενημέρωσης υποχρεώθηκαν να
παρκάρουν στον… Ποδονίφτη, αναγκάστηκαν να σπρωχθούν για τα καλά πριν
τρυπώσουν σε μια σκουριασμένη (και επικίνδυνη) σκάλα της Θ 3, προκειμένου να
αναρριχηθούν στο στενό και δαιδαλώδες αέτωμα, που κάποιοι θέλουν να ονομάζουν
«δημοσιογραφικά θεωρεία».

Για χώρους λοιπών αναγκών καλύτερα να μη μιλάμε.

Δεν υπάρχουν!

Όσο για την παντελή έλλειψη καθαριότητας; Ούτε
λόγος να γίνεται. Η ΕΠΟ «απ’ έξω» έλαμπε, και «από μέσα» «σκούριαζε» για τα
καλά, όπως το ιστορικό γήπεδο της Ένωσης.

Το πρόβλημα ακουμπάει και στη διοίκηση Σιρχάουζ.

Δεν είναι δυνατόν να περιμένουν «ΟΚ» της FIFA με τα
χάλια που παρουσιάζει το «Νίκος Γκούμας».

Το αν υπάρχουν κάποια τετράγωνα καμαράκια και
ονομάζονται «σουίτες» είναι ένα θέμα για άχρηστες εντυπώσεις…

Ο εντιμότατος κύριος Θωμάς Μητρόπουλος μ ί λ η σ ε
σε ιδιωτικό ραδιόφωνο και πολύ το ευχαριστήθηκαν ως θέμα τα καρντάσια του Σπορ
FM.

Άρα ο μεγαλύτερος των «αδελφών Ντάλτον» έχει φωνή!

Και τι δήλωσε;

Πολλά και πικάντικα.

Ότι κάποτε πίσω από τα τ ε κ τ α ι ν ό μ ε ν α
(ωραίος!) υποτίθεται ότι βρισκόταν ο Μελισσανίδης, άλλοτε ο Βαρδινογιάννης,
κάποτε ο Μαντζαβελάκης και πολλοί άλλοι. Αυτήν την εποχή υποτίθεται (πάλι αυτή
η λέξη!) είμαι εγώ.

Συνεχίζοντας τον… μονόλογο ο θαυμαστής του
Αιγάλεω (και του Σωκράτη Κόκκαλη) επισήμανε κάτι με ξεχωριστό ενδιαφέρον.

«Σε κάποια πράγματα, όλοι αυτοί που προανέφερα είχαν τη
δυνατότητα να επηρεάσουν καταστάσεις. Το ίδιο είχα και εγώ. Και λέω ΕΙΧΑ και
όχι ΕΧΩ, γιατί εδώ και πολύ καιρό έχω πάψει να ασχολούμαι με τα διοικητικά του
ποδοσφαίρου».

Μεταξύ μας, μπορεί και να λέει αλήθεια ο Θωμάς
Μητρόπουλος.

Κάποια στιγμή θα αποσυρόταν.

Το Αιγάλεω κέρδισε τρεις κατηγορίες σε τέσσερα
χρόνια…

Ο Ολυμπιακός κέρδισε πέντε πρωταθλήματα σε ισάριθμες
περιόδους.

Η διαιτησία κάπως ηρέμησε…

Η ΕΠΟ (η «μεγάλη φίλη» του Θωμά) δείχνει να
ξαναβρίσκει το θάρρος της με τις «κουμπαριές» του Ρουφίνεν κ.λπ.

Συνεπώς, ήταν πολύ καλή η ιδέα του να βγει τώρα και να
μιλήσει ο κ. Μητρόπουλος λέγοντας στην ουσία όσα τον συνέφεραν.

(Και χωρίς να χρειαστεί να ορκιστεί, που λέει ο
λόγος).

Αυτά μεταξύ άλλων από τη μεγαλειώδη συνέντευξη του
Αιγαλεώτη.

Ο οποίος θέλει να θεωρεί τον εαυτό του επενδυτή στο
ποδόσφαιρο, «όπως και τόσοι άλλοι».

Όποιος τον πιστεύει, ας επενδύσει…

Στα Άνω Λιόσια έμαθα πως το προσεχές Σάββατο ­ φινάλε
του πρωταθλήματος ­ ο δήμαρχος Παπαδήμας ετοιμάζει φιέστα για την αναμενόμενη
άνοδο του Ακράτητου στην Εθνική Κατηγορία.

(Και όταν λέμε φιέστα στα Άνω Λιόσια δεν θέλει πολύ
να μετατραπεί σε τσιμπούσι με καλοψημένα προϊόντα από τη γειτονική Χασιά).

Κάπου άξιζε ο βασανισμένος από τον μεγάλο σεισμό λαός
της περιοχής να χαμογελάσει από μια λαϊκή επιτυχία.

Αλλά και ο Ακράτητος του εργατικού και σοβαρού
Στάθη Σταθόπουλου, κάπου άξιζε να τελειώσει ­ ουσιαστικά ­ την καλή του
πορεία, με χειροκρότημα (και όχι ανάθεμα, γκρίνιες, καχυποψία…) στο
δυσκολότερο εκτός έδρας παιγνίδι.

Όπως δημοσιεύτηκε στην Καλαμαριά το απόγευμα του
Σαββάτου οι φίλοι του γηπεδούχου Απόλλωνα χειροκρότησαν τον νικητή αντίπαλο
για την ανωτερότητά του.

Βρε μπας και λέει την αλήθεια ο Τόμας;