Η αληθινή ιστορία του «Τιτανικού»

Στον βυθό. Ο Πολ-Ενρί Ναρζολέ αποκαλύπτει γιατί η ανακάλυψη του ναυαγίου του μυθικού υπερωκεάνιου (1978) κρατήθηκε μυστική

Επτά χρόνια πριν από την επίσημη ανακοίνωση της ανακάλυψής του (1985), το
σημείο όπου βρισκόταν το ναυάγιο του «Τιτανικού» ήταν ήδη γνωστό. Στους
μυστικούς χάρτες του Βασιλικού Ναυτικού της Αγγλίας υπήρχε χαραγμένη η θέση
του στον βυθό του ωκεανού. Είχε ήδη εντοπιστεί από το 1978, από αγγλικό πλοίο.

Άγγλοι και Αμερικανοί προτίμησαν όμως να κρατήσουν τη σημαντική αυτή ανακάλυψη
μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας.

Η ζώνη όπου είχε βυθιστεί το υπερατλαντικό πλοίο αποτελούσε μέρος του
μελλοντικού «διαδρόμου» των υποβρυχίων επιχειρήσεων Άγγλων και Αμερικανών. Στο
άρθρο του γαλλικού περιοδικού «Sciences et Avenir» («Επιστήμη και Μέλλον»), ο
Γάλλος Πολ-Ενρί Ναρζολέ, ο άνθρωπος που γνωρίζει καλύτερα από οποιονδήποτε
άλλον το ναυάγιο, αποκαλύπτει την αληθινή ιστορία του «Τιτανικού», που είναι
αρκετά διαφορετική από εκείνη που παρουσιάστηκε το 1985 στα Μέσα Μαζικής
Ενημέρωσης.

«Το 1978», διηγείται ο Ναρζολέ, «ένα αγγλικό πλοίο είχε εντοπίσει ένα μεγάλο
πλοίο κομμένο στα δύο. Οι Βρετανοί μοιράζονται ήδη με τους Αμερικανούς την
εξερεύνηση για τη δημιουργία μιας μελλοντικής ζώνης υποβρύχιων πυρηνικών».
Γιατί όμως οι Άγγλοι κράτησαν την ανακάλυψη στην αφάνεια; Η εξήγηση είναι
απλή. Σύμφωνα με το γαλλικό περιοδικό, μία τόσο μεγάλη μεταλλική μάζα θα
μπορούσε πράγματι να δημιουργήσει παράσιτα στα ανιχνευτικά συστήματα των
«εχθρών».

Ο άνθρωπος που ήταν επικεφαλής της επιχείρησης για την ανεύρεση του ναυαγίου,
ο γεωλόγος Ρόμπερτ Μπάλαρντ, γνώριζε εκ των προτέρων το στοιχείο αυτό και είχε
ήδη μελετήσει τους μυστικούς χάρτες που έδειχναν τη θέση του «Τιτανικού». «Έχω
αποδείξεις», λέει ο Ναρζολέ και αποκαλύπτει ότι «ένας Άγγλος δημοσιογράφος μου
είπε ότι ο Μπάλαρντ του είχε ήδη δώσει τις πληροφορίες πολύ πριν από την
επίσημη ανακοίνωση της ανακάλυψης».

Η ιστορία που κρύβεται πίσω από τον Ρόμπερτ Μπάλαρντ είναι αρκετά περίπλοκη.
Στη δεκαετία του ’70, ο νεαρός τότε Ρόμπερτ συναντά τον Ζαν-Λουί Μισέλ,
ερευνητή στο Γαλλικό Ινστιτούτο Έρευνας για την εκμετάλλευση της θάλασσας. Οι
Αμερικανοί είχαν φτιάξει τότε μία υποβρύχια κεραία που είχε πάνω τις κάμερες
βιντεοσκόπησης. Την ίδια στιγμή, σύμφωνα με τον Μισέλ, ο ίδιος είχε φτιάξει
ένα μηχάνημα, το Σαρ, που μπορούσε να φθάσει σε 6.000 μέτρα βάθος. «Ο Ρόμπερτ
Μπάλαρντ ζήτησε τότε από τον Μισέλ να ξεκινήσουν κοινές προσπάθειες για την
εξεύρεση του ναυαγίου», λέει σήμερα ο Ναρζολέ.

Στην πραγματικότητα όμως, εκείνο που ήθελε ο Μπάλαρντ ήταν να εκμεταλλευτεί το
μηχάνημα που είχε ανακαλύψει ο Μισέλ για να βγάλει φωτογραφίες από το
βυθισμένο υπερωκεάνιο και να πουλήσει στη συνέχεια τα δικαιώματα. Το δικό του
σύστημα, το Αργώ, δεν θα μπορούσε χωρίς τη βοήθεια του Σαρ να εξερευνήσει με
επιτυχία μία περιοχή στη μέση του Ατλαντικού. Η συμφωνία μεταξύ των δύο
πλευρών επετεύχθη και η αποστολή θα γινόταν τον Αύγουστο του 1985.

Το γαλλοαμερικανικό πλήρωμα αποφάσισε έτσι να ξεκινήσει την επιχείρηση
ανεύρεσης του ναυαγίου από το σημείο που είχαν βρεθεί οι πρώτοι ναυαγοί. Το
σκάφος «Σιρουάτ», που είχε μαζί του το μηχάνημα των Γάλλων, το Σαρ, ήταν
προγραμματισμένο για να εξερευνήσει σε 180 μέτρα βάθος και να καλύψει το 85%
της ζώνης όπου θα ήταν πιο πιθανό να βρεθεί το υπερωκεάνιο. Ξαφνικά βρέθηκε η
αμερικανική αποστολή να εξερευνεί εκείνη την περιοχή. Ο Ρόμπερτ Μπάλαρντ
κράτησε για τον εαυτό του το σημείο όπου βρισκόταν το ναυάγιο, το οποίο ήδη
γνώριζε.

Η ειρωνεία είναι ότι το «Σιρουάτ» εντόπισε στην πρώτη του κιόλας κατάδυση μία
σημαντική ανωμαλία στα μαγνητικά πεδία. Αυτή η ανωμαλία οφειλόταν στη
μεταλλική μάζα του «Τιτανικού»! Κανείς όμως τότε δεν το πίστεψε, εκτός από
τους δύο μηχανικούς του «Σιρουάτ», που είχαν ειδικές γνώσεις στη
μαγνητομετρία. Η αποστολή του γαλλικού πλοίου τελείωνε τον Αύγουστο, το
μηχάνημα Σαρ έπρεπε να βγει στην επιφάνεια και έτσι όλο το πλήρωμα
επιβιβάζεται στο αμερικανικό «Κνορ», που είχε βέβαια αντικαταστήσει το «Αργώ».

Κατά τύχη… τη στιγμή κατά την οποία το αμερικανικό ανιχνευτικό μηχάνημα
περνούσε κάτω από τους λέβητες του «Τιτανικού», ο Ζαν-Λουί Μισέλ έτυχε να
κοιτάξει την οθόνη του βίντεο. Αμέσως κατάλαβε τι ακριβώς φαινόταν και
αναγνώρισε κατευθείαν το ναυάγιο. Για να προετοιμαστούν τα Μέσα Μαζικής
Ενημέρωσης, μία αγγλική εφημερίδα είχε ήδη από την Τετάρτη λάβει προειδοποίηση
για την «επίσημη» ανακάλυψη που θα γινόταν το πρωί της Κυριακής και ένα
ελικόπτερο, το οποίο είχε επίσης ειδοποιηθεί την προηγουμένη, βρισκόταν στο
κατάλληλο σημείο την Κυριακή το πρωί για να πάρει φωτογραφίες. «Ο Μπάλαρντ
γνώριζε ότι η εξερεύνηση θα έφθανε στο τέλος της τη συγκεκριμένη στιγμή. Ήταν
λοιπόν σίγουρος όταν ειδοποιούσε τα Μέσα ότι θα έβρισκε το ναυάγιο λίγες ώρες
μετά», λέει ο Ναρζολέ.

Τη στιγμή που το αμερικανικό πλοίο ανακάλυπτε τους λέβητες του «Τιτανικού», ο
Ρόμπερτ Μπάλαρντ κοιμόταν ήδη. Το ύπνο του δικαίου…

LINK:

* quotidien.sciencesetavenir.com