Λάθη και αλαζονεία

Πριν γίνει Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, ο Τζορτζ Μπους
έμοιαζε να έχει πλήρως συνειδητοποιήσει την ανάγκη που έχει μία χώρα ισχυρή,
όπως είναι οι ΗΠΑ, να δείξει αυτοσυγκράτηση.

Ο υπερόπτης. Οι Ευρωπαίοι δυσανασχετούν με τον Μπους ο οποίος δεν δείχνει ευαισθησία στα θέματα που τους απασχολούν

«Εάν είμαστε επηρμένο έθνος, τότε θα δυσανασχετούν μαζί μας», είχε πει
χαρακτηριστικά ο Μπους, «εάν είμαστε ταπεινοί αλλά ισχυροί, τότε θα μας
καλωσορίζουν». Τα λόγια αυτά που είχαν εκφραστεί προεκλογικά, μοιάζουν τώρα να
έχουν ξεχαστεί. Μία σωρεία εχθρικών άρθρων στην Ευρώπη έχουν πλαισιώσει τους
πρώτους τρεις μήνες του κυρίου Μπους στην Προεδρία των Ηνωμένων Πολιτειών της
Αμερικής. Το κύριο θέμα τους ήταν η υπεροψία αυτών που η γερμανική «Der
Spiegel» πρόσφατα αποκάλεσε «οι άσχημοι Αμερικανοί που γρυλλίζουν». Στην
ηλεκτρονική της σελίδα στο Διαδίκτυο, η έγκυρη ημερήσια εφημερίδα του Μονάχου,
«Sueddeutsche Zeitung» μνημονεύει επτά άρθρα που συνοψίζουν τους βασικούς
τομείς δραστηριότητας που κάλυψαν τις πρώτες 100 ημέρες του Τζορτζ Μπους
Τζούνιορ ως νέου πλανητάρχη. Τα άρθρα αυτά αντικατοπτρίζουν τις απόψεις που
έχουν οι περισσότεροι Ευρωπαίοι. Ορισμένοι μάλιστα από τους τίτλους των άρθρων
αυτών είναι οι ακόλουθοι:

* «Πουλώντας όπλα στην Ταιβάν: Ο Μπους κάνει επίδειξη δύναμης στην περιοχή του
Ειρηνικού»

* «Βόρειος Κορέα: Ο Μπους εκνευρίζει τους Ασιάτες»

* «Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο: Καμία απολύτως υποστήριξη από τις Ηνωμένες
Πολιτείες της Αμερικής»

* «Ιράκ: Βόμβες αντί για διπλωματία»

* «Συμφωνία για το Παγκόσμιο Κλίμα: Οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής
εγκαταλείπουν το Πρωτόκολλο του Κιότο»

Μιλώντας στο Βερολίνο την περασμένη Κυριακή, ο Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ, πρώην
πρέσβης των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών,
περιέγραψε την εξωτερική πολιτική που ακολουθεί η νέα αμερικανική διοίκηση ως
«ασταθή» και τον χειρισμό που κάνει σε περιβαλλοντικά θέματα ως
«καταστροφικό». Αλλά τόνισε επίσης ότι το επιτελείο του Μπους ακόμα
σχηματίζεται και δεν έχει διαμορφωθεί οριστικά και ότι κάθε μετάβαση
παρουσιάζει δυσκολίες, τουλάχιστον στην αρχή. Και σίγουρα, ο Μπιλ Κλίντον, ο
προκάτοχος του Τζορτζ Μπους, είχε και αυτός τα προβλήματά του. Σήμερα, μέσα
στον εκνευρισμό που νιώθουν για τα «κατορθώματα» του κ. Μπους, οι Ευρωπαίοι
ηγέτες και αξιωματούχοι μοιάζουν να έχουν ξεχάσει ότι ο Πρόεδρος του οποίου
την απουσία τώρα νιώθουν ­ ο Μπιλ Κλίντον ­ τους είχε εξοργίσει τον πρώτο
χρόνο της προεδρικής του θητείας, καθότι φαινόταν να μη δίνει σχεδόν καθόλου
σημασία στην Ευρώπη, καθυστερούσε να λάβει απόφαση ως προς το θέμα της Βοσνίας
και την πρώτη επίσκεψή του στη Γηραιά Ήπειρο.

Οι Γάλλοι

Αυτοί οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι ­ και ιδίως οι Γάλλοι ­ μοιάζουν να είναι
διατεθειμένοι να παραβλέψουν το γεγονός ότι μεγάλη ανησυχία και δυσαρέσκεια ως
προς την έκταση της μεταψυχροπολεμικής αμερικανικής εξουσίας και δύναμης ­
οικονομικής, στρατιωτικής, πολιτικής και πολιτισμικής ­ υπάρχει εδώ και πάρα
πολύ καιρό στην Ευρώπη. Πολύ πριν γίνει Πρόεδρος των ΗΠΑ ο Τζορτζ Μπους
Τζούνιορ, η Γαλλία είχε αρχίσει να αναφέρεται στις ΗΠΑ ως «υπερδύναμη. Αλλά
και πολλές άλλες χώρες, από τη Ρωσία έως την Κίνα, έχουν επίσης πολλές φορές
τονίσει την ανάγκη να υπάρχουν εξισορροπητικά αντίβαρα στην αμερικανική ισχύ.
Υπ’ αυτήν λοιπόν την έννοια, όλα τα λάθη και παραστρατήματα που έχει κάνει η
νέα ρεπουμπλικανική κυβέρνηση των ΗΠΑ, είναι απλώς και άλλες σφαίρες που
προστίθενται σε ένα όπλο που είναι ήδη μισο-γεμάτο. Αλλά η φανερή έλλειψη
ευαισθησίας του κ. Μπους ως προς ένα ευρύτατο πλέγμα θεμάτων που απασχολούν
και προβληματίζουν τους Ευρωπαίους ­ συν τοις άλλοις, ο κ. Μπους ποτέ δεν έχει
επισκεφθεί το Λονδίνο ή το Παρίσι ή το Βερολίνο ­ έχει φανερά ανοίξει τον
δρόμο για μία εποχή λεκτικών επιθέσεων εναντίον των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής.

Απέδειξε τη δική του θεωρία

Η αναζωπύρωση της «γλώσσας» του Ψυχρού Πολέμου υπό τον κ. Μπους και η εικόνα
που δίνει η σύγχρονη Αμερική, ως χώρας πολύ πιο εσωστρεφούς και υπέρ της
θανατικής ποινής, έχουν προκαλέσει μεγάλη έκπληξη και ταραχή σε πολλούς
Ευρωπαίους. Το ουσιαστικό θέμα που ανακύπτει τελικά είναι απλό: ότι ο κ. Μπους
έχει κατορθώσει, μέσα στους λίγους μήνες που έχει πάρει την εξουσία στα χέρια
του, να αποδείξει τη δική του θεωρία ­ ότι δηλαδή η υπεροψία που δείχνει,
προκαλεί δυσαρέσκεια και αντιπάθεια προς μία χώρα που, πολύ προτού ο ίδιος
γίνει πρόεδρός της, ήταν ήδη ο πιο χτυπητός και βολικός στόχος ολόκληρου του κόσμου.

LINKS:

* www.sueddeutsche.de/

* www.nytimes.com/