Ένας Πρόεδρος με λόγο και μέτρο

Ποιος θα ήξερε να απαντήσει καλύτερα στο ερώτημα «πού μίλησε ο Απόστολος
Παύλος όταν ήρθε στην Αθήνα», ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κωστής
Στεφανόπουλος, ή ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών, Χριστόδουλος;

Ασφαλώς στον Αρχιεπίσκοπο ­ πέραν των όποιων διαφωνιών έχει κανείς μαζί του,
κυρίως για τη διαδρομή του στα χρόνια της χούντας ­ αναγνωρίζουν ότι διαθέτει
βαθιές γνώσεις. Ωστόσο, ασχολούμενος με το θέμα της επίσκεψης του Πάπα στην
Ελλάδα έκανε εκ παραδρομής ένα λαθάκι, λέγοντας πως η ομιλία έγινε στην Πνύκα.

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας τον «διόρθωσε» με πολλή ευγένεια, λέγοντάς του πως
ο Απόστολος Παύλος μίλησε στον Άρειο Πάγο.

Γιατί έγινε αυτή η στιχομυθία; Μήπως κρύβει κάποια αντιπαλότητα των δύο
κορυφαίων παραγόντων του τόπου μας;

Κάθε άλλο. Ο Αρχιεπίσκοπος σέβεται τον Πρόεδρο και τον θεωρεί ως έναν από τους
σημαντικότερους πολιτικούς που τιμούν το αξίωμα το οποίο κατέχουν. Και ο
Πρόεδρος της Δημοκρατίας σέβεται τον Αρχιεπίσκοπο και όταν συζητεί ακόμα και
με άθεους τούς επισημαίνει ότι η Ελλάδα στηρίζεται και στην Εκκλησία της, γι’
αυτό πρέπει ο οποιοσδήποτε να τιμά και τον αρχηγό της.

Πώς λοιπόν προέκυψε αυτός ο διάλογος; Απλώς, σε μία από τις συνομιλίες
Αρχιεπισκόπου – Προέδρου για το θέμα της επίσκεψης του Πάπα στην Ελλάδα, έγινε
αναφορά και στον Απόστολο Παύλο.

Ο Αρχιεπίσκοπος είχε κάνει όμως κι ένα ακόμα… λάθος. Είχε πει ότι ο Πρόεδρος
της Δημοκρατίας κάλεσε τον Πάπα στην Ελλάδα, παρά τη διαφωνία της Εκκλησίας
ότι μία τέτοια κίνηση μπορεί να διχάσει τον κόσμο.

Όμως, ο κ. Στεφανόπουλος, από το Σύνταγμα δεν έχει καμία υποχρέωση να ρωτήσει
την Αρχιεπισκοπή για την επίσημη επίσκεψη του Πάπα, ως αρχηγού του κράτους του
Βατικανού, στην Αθήνα. Ωστόσο, έλαβε υπόψη του τη θέση του κ. Χριστόδουλου, ο
οποίος από την 1η Δεκεμβρίου του 2000 είχε πει πως θα μπορούσε να γίνει τέτοια
επίσκεψη στην Ελλάδα, και μάλιστα σε επιστολή του προς τους μητροπολίτες.

Ο Πάπας όταν έρθει στην Αθήνα ­ την ερχόμενη εβδομάδα ­ δεν πρόκειται, πάντως,
να καθήσει με τις ώρες με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Προβλέπονται μία
συνάντηση 20 λεπτών, όπως επίσης και δύο ακόμα συναντήσεις, με τον Πρωθυπουργό
και τον πρόεδρο της Βουλής, οι οποίες θα γίνουν μέσα στο Προεδρικό Μέγαρο, για
λόγους υγείας του Προκαθήμενου της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. Την περισσότερη
ώρα θα την «περάσει» με τον Αρχιεπίσκοπο, με τον οποίο και θα ανταλλάξουν
επισκέψεις.

Ούτως ή άλλως, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας με την επίσκεψη του Πάπα στην Αθήνα
­ ύστερα από την πρόσκληση που του είχε επιδώσει στο Βατικανό, τον περασμένο
Ιανουάριο ­ συμπληρώνει έναν πρώτο κύκλο επίσημων επαφών με ηγέτες από όλο τον
κόσμο, που θα τον ζήλευαν αρκετοί πολιτικοί.

«Είναι μεγάλη υπόθεση να “ταξιδεύει” η Ελλάδα, να “περνάει”, όσο μπορεί, τις
“θέσεις της”», ακούγεται συχνά να λέει ο κ. Στεφανόπουλος στους συνεργάτες
του.

Και θεωρεί εξίσου σημαντική υπόθεση να ταξιδεύει ο ίδιος συχνά στην Ελλάδα.
«Πρέπει και ο τελευταίος κάτοικος αυτής της χώρας, στην πιο απομακρυσμένη
περιοχή να αισθάνεται ότι είμαστε δίπλα του, ότι δεν είναι μόνος του»,
πιστεύει.

Στην ίδια λογική κινείται η απόφασή του να ανοίξει τις πόρτες της Προεδρίας σε
σχολεία, μαθητές, συλλόγους, σωματεία, προσωπικότητες, χωρίς ποτέ να παίρνει
μέτρα ασφαλείας, με αποτέλεσμα να… πονοκεφαλιάζει τους αστυνομικούς που τον
συνοδεύουν.

Παράλληλα, γνωρίζει να τηρεί στο ακέραιο το Σύνταγμα, χωρίς ποτέ να είναι
προπέτης. Μιλάει συχνά, αν και μερικές φορές το μετανιώνει που τα λέει…
εκτός κειμένου και έτσι ξανοίγεται σε ορισμένα ζητήματα περισσότερο με την
ψυχή του, παρά με την ψυχρή λογική.

Η παρέμβασή του στο Ασφαλιστικό δεν ήταν η μοναδική. Εκείνο που περισσότερο
εντυπωσίασε ήταν η θέση του υπέρ των βουλευτών. Όχι ότι δεν βλέπει πολλά…
στραβά και ανάποδα στη Βουλή, τα οποία και είχε επισημάνει από τα χρόνια που
ήταν αρχηγός της ΔΗ. ΑΝΑ., αλλά μετά και τη συνταγματική αναθεώρηση και την
καθιέρωση του ασυμβίβαστου πιστεύει ότι πρέπει ο βουλευτής να προστατευθεί για
το καλό της Δημοκρατίας.

«Για σκεφθείτε», έλεγε προ ημερών σε παλιό βουλευτή, «να εκλεγεί κάποιος μία,
δύο τετραετίες και μετά να πάει στα 55 του ή στα 60 του να ξανανοίξει το
δικηγορικό του γραφείο ή το ιατρείο του… Ποιον πελάτη θα βρει; Έχει λοιπόν
νόημα και αξία να μπορεί κάποια στιγμή να πάρει μία σύνταξη. Δεν λέω ότι
πρέπει να γίνουν αυξήσεις, αλλά νομίζω ότι πρέπει πάνω απ’ όλα ο βουλευτής να
είναι αξιοπρεπής. Αυτό βοηθάει στο πολιτικό μας σύστημα, εδραιώνει και
διευρύνει τη Δημοκρατία.

Η «λιτότητα» αυτή στη σκέψη και στη συμπεριφορά του Προέδρου της Δημοκρατίας
εκφράστηκε πρόσφατα και σε μία άλλη συζήτηση που είχε με παλιό φίλο του.

«Γιατί, κύριε Πρόεδρε, αφού έχετε τόσο καλή επαφή με τον κόσμο και ταξιδεύετε
σε όλη την Ελλάδα, δεν πάτε κάποια ημέρα στη λαϊκή αγορά να μιλήσετε με τον
κόσμο;».

«Δεν ήμουν ποτέ υπέρ της άποψης ότι πρέπει να κάνουμε λαϊκίστικες κινήσεις.
Ασφαλώς, ένας Πρόεδρος οφείλει να έχει επαφή με τον κόσμο και να ακούει τα
προβλήματά του, αλλά όχι με τρόπο που να θυμίζει…. προεκλογική εκστρατεία
πολιτικών».

Τι εννοεί με αυτές τις θέσεις του ο Πρόεδρος; Όσοι τον γνωρίζουν από παλιά,
ξέρουν πως δεν θα αισθανόταν καλά να πήγαινε σε μια λαϊκή αγορά και να έτρεχαν
τα κανάλια από πίσω και να έλεγαν «τι καλός Πρόεδρος είναι αυτός, μιλάει με
τον κόσμο, ρωτάει για τις τιμές κ.λπ.».

Το «μυστικό», βεβαίως, για όλες τις κινήσεις του κ. Στεφανόπουλου είναι απλό,
παρατηρεί συνεργάτης του. Η πείρα του από την πολιτική, ο τρόπος που μεγάλωσε,
η κουλτούρα που έχει, η ελληνική εμπειρία, η οικογένειά του που τον λατρεύει,
όλα αυτά του «λένε» πως η σεμνότητα και το μέτρο είναι το μεγαλύτερο προτέρημα
για έναν πολιτικό. Πολύ περισσότερο για έναν Πρόεδρο της Δημοκρατίας ­
προσθέτει ­ ο οποίος πρέπει να εκφράζει τον μέσο Έλληνα πολίτη, χωρίς διακρίσεις.