Το πρόβλημα της ευθανασίας

Με αφορμή πρόσφατο ρεπορτάζ των «ΝΕΩΝ» για την ευθανασία, ο κ. Ιωάννης
Κάνδυλας, διευθυντής της Καρδιολογικής Κλινικής του Θριάσιου Γενικού
Νοσοκομείου, σημειώνει:

«Η ευχή της Εκκλησίας: “Χριστιανά τα τέλη της ζωής ημών, ανώδυνα,
ανεπαίσχυντα…”. Η ευχή αυτή υποδηλώνει ότι η διακοπή της ζωής ανήκει στον
Δημιουργό της και, οπωσδήποτε, όχι σε εμάς, που την αποδεχόμεθα σαν δώρο
θεόσταλτο.

Αυτή τη ζωή την απολαμβάνουμε, την προσέχομε “ως κόρη οφθαλμού” και
συμπορευόμεθα μαζί της, έστω μέσα από θύελλες και δυσκολίες, με τις οποίες
άλλωστε καταξιωνόμεθα. Αλήθεια, αν αυτή η ζωή με τις τόσες εμπειρίες της
αποβεί μαρτυρικά δυσβάστακτη θα την ψαλιδίσουμε επειδή δεν ανέχεται ο
μικρόψυχος εγωισμός μας τη βασανιστική της μεταχείριση; Τόσο απαξιούμε την ­
ηρωική, αν θέλετε ­ πάλη “στήθος με στήθος” με τον πόνο; Εμείς είμεθα εκείνοι
που διακηρύττουμε τη θυσία χάριν ορισμένων αξιών ανάμεσα στις οποίες και η
αξία της ζωής; Και τρεπόμεθα σε άτακτη φυγή μπροστά στην υλοποιημένη
αγωνιστική πραγματικότητα;

Καλά θα έκαναν οι υπέρμαχοι της ευθανασίας να διαβάσουν τον “Κρίτωνα” του
Πλάτωνα. Πολλά θα διδαχθούν».