Η δίωξη του Τύπου συνεχίζεται σε 146 χώρες

Η ετήσια έκθεση της οργάνωσης Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα καταγράφει τις
επιθέσεις που δέχεται η ελευθερία του Τύπου σε 146 χώρες του κόσμου. Και
δείχνει ότι οι παλιοί δαίμονες της αδιαλλαξίας και του απολυταρχισμού
παραμένουν ζωντανοί.

Το 30% του παγκόσμιου πληθυσμού ζει σε χώρες όπου ουσιαστικά δεν υφίσταται
ελευθερία του Τύπου. Το 2000, 32 δημοσιογράφοι έχασαν τη ζωή τους κατά την
άσκηση των καθηκόντων τους ή λόγω των απόψεών τους. Πεντακόσιοι συντάκτες
δέχθηκαν επιθέσεις ή απειλές κατά της ζωής τους. Περίπου 300 μέσα ενημέρωσης
έπεσαν θύματα λογοκρισίας. Τον Απρίλιο του 2001, 74 δημοσιογράφοι βρίσκονταν
ακόμα στη φυλακή ­ με τη Βιρμανία, την Κίνα και το Ιράν να κατέχουν τα σκήπτρα
σε αυτόν τον τομέα.

Οι αριθμοί αυτοί, παρ’ ότι θλιβεροί, δείχνουν εν τούτοις μία μικρή βελτίωση σε
σχέση με την προηγούμενη χρονιά. «Μετράμε λιγότερους θανάτους (36 το 1999),
λιγότερες φυλακίσεις (85 το 1999), λιγότερες επιχειρήσεις φίμωσης του Τύπου,
αλλά η φύση των επιθέσεων κατά της ελευθερίας του Τύπου αλλάζει», διευκρινίζει
ο Ρομπέρ Μενάρ, γενικός γραμματέας των Δημοσιογράφων Χωρίς Σύνορα. «Τα κράτη
διώκουν λιγότερο τον Τύπο. Η δίωξη του Τύπου, όμως, έχει πάψει να είναι
“αποκλειστικότητα” των κρατών. Εγκληματικές ομάδες, φανατικές θρησκευτικές
οργανώσεις, έμποροι ναρκωτικών… Οι πολέμιοι της ελευθερίας του Τύπου
αυξάνονται διαρκώς».

Ο γύρος του κόσμου του δικαιώματος στην ενημέρωση οδηγεί, σύμφωνα με τον Κλοντ
Μουασί, αντιπρόεδρο της οργάνωσης, στη διαπίστωση ότι «οι δύο μεγάλοι μοχλοί
καταστολής εξακολουθούν να λειτουργούν. Είναι η κατάσχεση της πληροφόρησης από
την εξουσία και η νομιμοποίηση της καταστολής μέσω νόμων που βάλλουν την
ελευθερία του Τύπου».

Έτσι, λοιπόν, από τη στιγμή που ο Βλαντίμιρ Πούτιν εξελέγη πρόεδρος της
Ρωσίας, έχει διαβεβαιώσει επανειλημμένως τους δημοσιογράφους ότι σκοπεύει να
σεβαστεί την ανεξαρτησία τους. Κάτι που δεν τον εμποδίζει να δηλώνει
ταυτόχρονα ότι ο Τύπος πρέπει να εξυπηρετεί τα εθνικά συμφέροντα της χώρας.