«Αγοράζουν» το στεγαστικό σας

Στον πόλεμο των τραπεζών για την αύξηση των δανειακών τους χαρτοφυλακίων,
τα τεχνάσματα και οι μέθοδοι που χρησιμοποιούνται αποδεικνύονται τελικώς
ανεξάντλητα και στην πλειοψηφία των περιπτώσεων ευεργετικά για τους ίδιους
τους δανειολήπτες.

Έτσι, μετά την «εξαγορά» υπολοίπων από πιστωτικές κάρτες, τώρα οι τράπεζες
«αγοράζουν» και στεγαστικά δάνεια άλλων τραπεζών, προσφέροντας στους
δανειολήπτες καλύτερα επιτόκια και όρους αποπληρωμής.

Η συνήθης πολιτική που ακολουθείται σε αυτές τις περιπτώσεις, είναι η εξής:

Μία τρίτη τράπεζα προσεγγίζει τον πελάτη άλλης, ο οποίος έχει πάρει στεγαστικό
δάνειο, συνήθως παλιό, με υψηλό επιτόκιο, και του προτείνει να αποπληρώσει
αυτή το δάνειό του και παράλληλα να του δώσει ένα άλλο, δικό της, που θα πάρει
τη θέση του προηγούμενου, με καλύτερο επιτόκιο. Σημειωτέον ότι η κίνηση αυτή
δεν απαγορεύεται από την Τράπεζα της Ελλάδος.

Εμπόδια – ευκολίες

Κανονικά θα έπρεπε η αποπληρωμή του παλιού δανείου να γίνει με δίγραμμη
επιταγή, χωρίς τη μεσολάβηση του δανειολήπτη. Επειδή όμως η υπερβολική χρήση
της μεθόδου αυτής θα ήταν δυνατόν να κηρύξει τον «πόλεμο» μεταξύ των δύο
εμπλεκομένων τραπεζών, σε αρκετές περιπτώσεις το εμπόδιο ξεπερνιέται με την
καταβολή των χρημάτων της πρόωρης αποπληρωμής του παλιού δανείου από τον ίδιο
τον πελάτη, χωρίς να φαίνεται η προέλευση των κεφαλαίων (σ.σ.: τα οποία έχει
δώσει η νέα τράπεζα). Εννοείται ότι με το ποσό που καταβάλλεται καλύπτονται
όλες οι παλιές υποχρεώσεις, ακόμη κι αυτή του προστίμου που προβλέπεται από τη
συνήθη τραπεζική πρακτική για τις πρόωρες αποπληρωμές.

Μικρότερα έξοδα

Μία άλλη τακτική, η οποία όμως σπανίως εφαρμόζεται, είναι η εξής: Η εξαγορά
του παλιού στεγαστικού δανείου είναι δυνατόν να γίνει και με τη συναίνεση και
των τριών εμπλεκομένων πλευρών. Δηλαδή του δανειολήπτη και των δύο τραπεζών.
Και η πρακτική αυτή προβλέπεται από την Τράπεζα της Ελλάδος, ενώ στα
πλεονεκτήματά της συμπεριλαμβάνεται και το γεγονός ότι είναι «φθηνότερη», αφού
και τα έξοδα που προβλέπονται σε αυτή την περίπτωση είναι μικρότερα. Για
ευνόητους λόγους όμως δεν εφαρμόζεται ευρέως, αφού ο βασικός στόχος όλων των
τραπεζών σήμερα είναι να αυξήσουν τα μερίδιά τους στις χορηγήσεις και κατά
συνέπεια δύσκολα θα εκχωρήσουν δάνειά τους.

Πώληση πακέτων

Η διεθνής πρακτική έχει αποδείξει ότι υπάρχει και τρίτη μέθοδος, η οποία
προβλέπει τα εξής:

Μία τράπεζα, όταν συνήθως έχει ανάγκη ρευστότητας, μπορεί, στο εξωτερικό, να
πουλήσει ορισμένα δάνειά της σε άλλη τράπεζα, έναντι ενός ποσού που θα
συμφωνηθεί. Οι επιπτώσεις για τον δανειολήπτη δεν είναι ουσιαστικές, αφού οι
όροι παραμένουν ίδιοι.

Μια παραλλαγή της πρακτικής αυτής προβλέπει την εκχώρηση ορισμένων μόνο
προμηθειών για παράδειγμα. Στην Ελλάδα όμως κάτι τέτοιο δεν μπορεί ακόμα να
γίνει καθώς δεν υπάρχει σχετική ρύθμιση. Αργά ή γρήγορα όμως και αυτή η
μέθοδος θα «εισαχθεί». Είναι χαρακτηριστικό ότι πριν από την απορρόφησή της
από την Εθνική, η Κτηματική Τράπεζα είχε παραγγείλει σχετική μελέτη σε ξένο
οίκο.

Προς το παρόν πάντως, στη χώρα μας εφαρμόζονται οι δύο πρώτες τακτικές και
κυρίως η πρώτη και μάλιστα δεν είναι λίγες οι τράπεζες που κινούνται κατ’
αυτόν τον τρόπο. Χαρακτηριστικά αναφέρονται οι περιπτώσεις της Εθνικής
Τράπεζας, της Efg Eurobank – Ergasias κ.ά.