30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΑΛΕΚΟΣ ΦΑΣΙΑΝΟΣ

ΖΩΓΡΑΦΟΣ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Σε ένα κελί κάτω από την Ακρόπολη

ΘΥΜΑΤΑΙ: Τα παιδικά βιώματα

ΛΑΤΡΕΥΕΙ: Την πραγματικότητα

ΑΠΕΧΘΑΝΕΤΑΙ: Το ψεύδος

ΘΑΥΜΑΖΕΙ: Την ομορφιά

ΕΛΠΙΖΕΙ: Στο ανέλπιστο

ΦΟΒΑΤΑΙ: Το κακό έργο

Οι σταθμοί του Μετρό κοσμούνταν μέχρι χθες με έργα σύγχρονης τέχνης και
αρχαιολογικά ευρήματα. Δειλά δειλά έκαναν την εμφάνισή τους όμως και οι πρώτες
διαφημιστικές πινακίδες. Βιντεοπαιχνίδια, προϊόντα ζύμης και σοκολάτες θα
μπορέσουν να συνυπάρξουν με τα έργα σημαντικών Ελλήνων δημιουργών; Ο Αλέκος
Φασιανός, που κόσμησε με έργα του τον Σταθμό του Μεταξουργείου, καταθέτει στα
«ΝΕΑ» τη δική του άποψη και αναλύει τη σχέση της τέχνης με τη διαφήμιση και
τους Νεοέλληνες.

ΕΡ.: Μπορούν να συνυπάρχουν τα μηνύματα τέχνης και διαφήμισης στον ίδιο χώρο;

ΑΠ.: Ναι, επειδή είναι σχετικές τέχνες.

ΕΡ.: Υπό ποιους όρους;

ΑΠ.: Όταν χρωματικά συνδέονται μεταξύ τους.

ΕΡ.: Μπορεί η διαφήμιση να υποβιβάσει ένα έργο τέχνης;

ΑΠ.: Και βέβαια, όταν η διαφήμιση δεν έχει εικαστικό χαρακτήρα.

ΕΡ.: Τι ποσοστό τέχνης έχει η διαφήμιση;

ΑΠ.: Παλαιότερα είχε 80%. Σήμερα 5%.

ΕΡ.: Σε τι μοιάζει και σε τι διαφέρει ένα έργο τέχνης και μια διαφήμιση;

ΑΠ.: Το έργο τέχνης εκφράζει το πάθος του καλλιτέχνη, ενώ η διαφήμιση
προτρέπει προς κατανάλωση. Όταν όμως η διαφήμιση έχει εικαστικό χαρακτήρα κατά
50%, τότε μοιάζουν.

ΕΡ.: Υπάρχει φιλική προς την τέχνη διαφήμιση;

ΑΠ.: Παλαιότερα υπήρχε, γιατί δεν υπήρχαν τα εξελιγμένα τεχνικά μέσα που την
καταστρέφουν, όπως συμβαίνει σήμερα.

ΕΡ.: Η διαφήμιση έχει μπει στην υπηρεσία της τέχνης;

ΑΠ.: Κατά 80% θα έλεγα. Είναι κακό όμως να προβάλλεται ένας καλλιτέχνης μέσω
της διαφήμισης. Δείχνει την αδυναμία της τέχνης.

ΕΡ.: Θα προσφέρατε τον χρωστήρα σας για να διαφημίσετε ένα προϊόν ή μια ιδέα;

ΑΠ.: Το έχω κάνει. Αρκεί να μου δίνεται η ελευθερία να εκφράζομαι όπως θέλω.

ΕΡ.: Θα σας ενοχλούσε η συνύπαρξη διαφημίσεων με το έργο σας;

ΑΠ.: Θα με ενοχλούσε, γιατί θα προκαλούσε σύγχυση στο κοινό. Από την σύγκριση
όμως θα υπερτερούσε το έργο τέχνης.

ΕΡ.: Σταθμοί Μετρό-μικρά μουσεία. Πώς κρίνετε το σύνολο των παρεμβάσεων; ΑΠ.:
Καταπληκτικό και αναγκαίο, καθώς δεν υπάρχει στην Ελλάδα Μουσείο Σύγχρονης
Τέχνης.

ΕΡ.: Μπορεί ο βιαστικός επιβάτης του Μετρό να μάθει από ένα έργο τέχνης που
βλέπει στον σταθμό;

ΑΠ.: Μαθαίνει με την άμεση επαφή, με το δικό του βλέμμα, χωρίς να τον
υποχρεώσει κανείς.

ΕΡ.: Είναι υποβαθμισμένη η τέχνη στην Ελλάδα;

ΑΠ.: Όταν οι καλλιτέχνες μιμούνται τα όσα συμβαίνουν στο εξωτερικό, ναι. Όταν
είναι αυθόρμητοι και αυτούσιοι, μεγαλουργούν. Είναι λίγοι όμως οι αυτόχθονες.

ΕΡ.: Τι θα ζητούσατε από τον υπουργό Πολιτισμού;

ΑΠ.: Να αναδεικνύει τους ανθρώπους που κρύβουν μέσα τους τον πραγματικό
πολιτισμό.

ΕΡ.: Οι Έλληνες είναι φιλότεχνοι;

ΑΠ.: Πάρα πολύ. Παλαιότερα ήταν περισσότερο. Διακοσμούσαν ακόμα και τις
γλάστρες τους. Γιατί «φιλοτεχνία» είναι και να φτιάχνεις, όχι μόνο να βλέπεις.
Σήμερα παίρνουν διακοσμητές…

ΕΡ.: Η Ελλάδα είναι μια αναπτυσσόμενη αγορά τέχνης;

ΑΠ.: Είναι, θα μπορούσα να πω. Μέσα στην πληθώρα των υλικών αγαθών οι άνθρωποι
αναζητούν αναλλοίωτες πνευματικές αξίες.

ΕΡ.: Έχει τιμή ένα έργο τέχνης;

ΑΠ.: Η αξία του έργου εξαρτάται από τη σπουδαιότητά του. Όσο σπουδαιότερο
είναι, οι άνθρωποι δίνουν τα πάντα για να το αποκτήσουν.

ΕΡ.: Επιτυχημένος είναι ο εμπορικός καλλιτέχνης;

ΑΠ.: Όχι βέβαια, αλλά ο επιτυχημένος μπορεί να είναι και εμπορικός, όπως ο
Πικάσο.

ΕΡ.: Μόνο το ταλέντο αρκεί;

ΑΠ.: Όχι βέβαια. Χρειάζεται επεξεργασία. Ο Αριστοτέλης έλεγε «γεννιέσαι
άνθρωπος αλλά γίνεσαι καλλιτέχνης».

ΕΡ.: Τι σας εμπνέει;

ΑΠ.: Το αναπάντεχο.

ΕΡ.: Αν δεν ήσασταν ζωγράφος…

ΑΠ.: Θα μπορούσα να ήμουν μαραγκός, σιδηρουργός ή και ιερέας!

ΕΡ.: Η τέχνη σας έχει θαυμαστές στο εξωτερικό;

ΑΠ.: Όπως διαπίστωσα έχει, γιατί ίσως αναδεικνύω πράγματα ανθρώπινα. Η τέχνη
όσο πιο ανθρώπινη είναι τόσο περισσότερο συγκινεί.

ΕΡ.: Θα θέλατε να κάνετε ένα έργο για τους Ολυμπιακούς Αγώνες;

ΑΠ.: Εάν μου ζητηθεί, ναι.

ΕΡ.: Τι γνώμη έχετε για την Πολιτιστική Ολυμπιάδα;

ΑΠ.: Είναι μια ευκαιρία να γίνουν πράγματα που δεν μπορούν να γίνουν με άλλο
τρόπο. Οι συμμετέχοντες όμως θα πρέπει να επιλεγούν τελείως αξιοκρατικά για να
γίνει κάτι μοναδικό.