Αντίπαλοι έπειτα από 20 χρόνια

Ιούνιος 1981. Ο Ολυμπιακός κατακτά το δεύτερο «κολλητό» του πρωτάθλημα,
αφιερωμένο στους νεκρούς της Θύρας 7. Στη Νέα Φιλαδέλφεια στήνεται…. γιορτή,
όχι για κάποιο ματς της ΑΕΚ, αλλά για τον τελικό του Κυπέλλου. Αντίπαλοι ο
Ολυμπιακός με τον ΠΑΟΚ, σε ντέρμπι με ξεχωριστή ιστορία και με φόντο τις
εξέδρες όπου και φέτος, είκοσι χρόνια μετά, ενδέχεται να φιλοξενήσουν οπαδούς
των δύο αντιπάλων. Και λέμε ενδέχεται, διότι από τη φετινή περίοδο η κληρωτίδα
θα… αποφασίζει για την έδρα που πρόκειται να συναντηθούν ομάδες από την
Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη.

Κατά περίεργη σύμπτωση, από τις έξι έως τώρα φορές που οι «ερυθρόλευκοι» του
Πειραιά αντιμετώπισαν τους «μαυρόασπρους» του Βορρά, οι τρεις ήταν σε χρονιές
στην αρχή της δεκαετίας: το ’51, το ’71 και το ’81! Όπως και τώρα, δηλαδή, που
διανύουμε αισίως το 2001. Επίσης, τελικούς Ολυμπιακού – ΠΑΟΚ είχαμε το ’73, το
’74 και το ’92. Ο Ολυμπιακός είναι κυρίαρχος. Μόνο το ’74 έχασε το τρόπαιο και
μάλιστα, στη διαδικασία των πέναλτι, όταν και το 2-2 του κανονικού αγώνα έγινε
4-3 νίκη για την τότε πολύ μεγάλη ομάδα του «Δικεφάλου» του Βορρά με την
πλειάδα των αστεριών.

Το ’51 ο Ολυμπιακός συνέτριψε τον αντίπαλό του με σκορ 4-0. Το ’71 η νίκη ήρθε
με 3-1, το ’73 μόνο με ένα γκολ διαφορά (1-0). Επιστροφή, όμως, στο ’81 και τη
Νέα Φιλαδέλφεια. Διότι τα πρόσωπα είναι λίγο-πολύ γνωστά και συν τοις άλλοις,
ορισμένα στην πορεία του χρόνου εμφανίστηκαν και με τις δύο ομάδες! Όπως ο
Ορφανός, ο Γούναρης, ο Κωστίκος…

Στη Νέα Φιλαδέλφεια οι εξέδρες είναι κατάμεστες. Ο Ολυμπιακός οδεύει προς το
νταμπλ και στο κτίσιμο της «κόκκινης αυτοκρατορίας». Ο ΠΑΟΚ προβάλλει σθεναρή
αντίσταση, αλλά τελικά υποτάσσεται στην (όπως και να το κάνουμε) ανωτερότητα
της ομάδας του Καζιμίρ Γκόρσκι. Του Πολωνού παππού, ο οποίος ήρθε πρόσφατα
στην Ελλάδα και θυμήθηκε πως έβαλε στο κρίσιμο εκείνο ματς βασικό τον (ηλικίας
21 ετών, τότε) Τάκη Λεμονή. Και ο σημερινός τεχνικός του Ολυμπιακού ήταν το
«κλειδί της νίκης»! Στο 18′ ο Δαμανάκης με αυτογκόλ έδωσε «κόκκινο»
προβάδισμα, στο 59′ ο Ορφανός χτύπησε την αγαπημένη του ομάδα (2-0 εις βάρος
του ΠΑΟΚ), ο Δαμανάκης στο 63′ μοίρασε κάποιες ελπίδες στους Θεσσαλονικείς,
αλλά ο Κουσουλάκης στις καθυστερήσεις ολοκλήρωσε τον θρίαμβο. Σαργκάνης,
Κυράστας, Βαμβακούλας, Νοβοσέλατς, Παπαδόπουλος, Κουσουλάκης, Ορφανός (81′
Άλστρομ), Νικολούδης (70′ Μίχος), Λεμονής, Γαλάκος, Περσίας ήταν οι νικητές. Ο
Περσίας; Ναι, ο νυν άμεσος συνεργάτης του Ντούσαν Μπάγιεβιτς σε ηλικία 24 ετών
πανηγύρισε το τρόπαιο, όντας μέσος του Ολυμπιακού! Τώρα η ζωή τα έφερε αλλιώς,
να κοντράρει τα χρώματα με τα οποία γαλουχήθηκε. Όσο για τον ΠΑΟΚ, ονόματα
όπως ο Φορτούλα, Γούναρης, Ιωσηφίδης, Γκουερίνο, Κούδας, Κωστίκος δεν στάθηκαν
ικανά να σταματήσουν τον Ολυμπιακό.

Το ’92 είχαμε διπλό τελικό. Βλέπετε, πολλοί «φώναζαν» για τις άδικες εις βάρος
των «εκτός κέντρου» και θεώρησαν σκόπιμο να καθιερώσουν τελικούς «εις
διπλούν». Τη μία χρονιά (’91) επικράτησε ο Παναθηναϊκός του Αθηναϊκού και το
’92 ο Ολυμπιακός του Όλεγκ Μπλαχίν του ΠΑΟΚ.

Ο Ολυμπιακός στάθηκε όρθιος στην Τούμπα. Στις 20 Μαΐου δέχθηκε πρώτος γκολ από
τον Σκαρτάδο (52′), γρήγορα, όμως, αντέδρασε και με τον Τσαλουχίδη έκανε το
1-1 (63′). Στη ρεβάνς του «Καραϊσκάκη», μία εβδομάδα αργότερα (27 Μαΐου), ο
Ολυμπιακός νίκησε μάλλον εύκολα με σκορ 2-0. Τα γκολ πέτυχαν οι Λιτόφτσενκο
(21′) και Τσαλουχίδης (63′). Ένας Ολυμπιακός που έβγαινε από το… τούνελ της
ανυποληψίας σταδιακά, ερχόταν η εποχή Κόκκαλη, οι Ουκρανοί (Μπλαχίν, Προτάσοφ,
Λιτόφτσενκο, Σάβιτσεφ) πανηγύριζαν τρόπαιο και στην ομάδα ήταν οι Νεντίδης,
Σοφιανόπουλος, Βαΐτσης και όχι κάποια ηχηρά ονόματα της εποχής.

Πού θα γίνει τώρα ο τελικός; Θα μάθουμε στις 19 Απριλίου. Στο μεγαλύτερο
γήπεδο της Αθήνας ή της Θεσσαλονίκης. Και αν έχουμε Αθήνα, τότε η Νέα
Φιλαδέλφεια περιμένει μία ακόμη επιστροφή του Ντούσαν Μπάγιεβιτς. Ενδιαφέρον
δεν ακούγεται ακόμη και ως «κύριο πιάτο» ενός θεωρητικά αμφίρροπου αγώνα;