Δεύτερο ημίχρονο για Σημίτη

Οι πρώτες και οι τελευταίες ευτυχισμένες ημέρες του Κώστα Σημίτη, το τελευταίο
διάστημα, είναι ασφαλώς αυτές που διέρχεται στην ήρεμη Κέρκυρα, για το Πάσχα.
Η επιστροφή στην Αθήνα, Τρίτη βράδυ ή Τετάρτη πρωί, θα σημάνει ταυτόχρονα και
την έναρξη ενός περιπετειώδους δεύτερου ημιχρόνου για την κυβερνητική κρίση,
που σοβεί εδώ και αρκετές εβδομάδες. Η προσπάθεια του κ. Σημίτη να ξεφύγει από
τη δίνη της, μέσω αλλεπάλληλων επαφών που είχε με κυβερνητικά και κομματικά
στελέχη τις προηγούμενες ημέρες, δεν απέδωσε τα αναμενόμενα. Οι πληροφορίες
μάλιστα φέρουν κάποιους από αυτούς να έφυγαν με την απορία «γιατί τους κάλεσε»
κατά μόνας.

Η αλήθεια είναι ότι ο Πρωθυπουργός δεν είχε πολλά πράγματα να τους πει.
Ζητούσε τις απόψεις τους, παρενέβαινε όπου εκείνος έκρινε ή για να δώσει
απαντήσεις όπου θεωρούσε σκόπιμο, αλλά στο κεφάλαιο «και τώρα τι κάνουμε»,
είχε ελάχιστα να τους αναφέρει.

Όπως οι ίδιοι δήλωσαν εκ των υστέρων, ο κ. Σημίτης είναι βαθιά πεπεισμένος ότι
δεν υπάρχουν μαγικές συνταγές για το ξεπέρασμα της κρίσης, παρά μόνο μία:
επιμονή στο κυβερνητικό πρόγραμμα και σταθερότητα στην υλοποίηση των
προγραμματικών δεσμεύσεων της κυβέρνησης. Δηλαδή εργασία και τίποτε
περισσότερο.

Δραστικές λύσεις

Κάποιοι που αποτόλμησαν να του αναφέρουν τη λέξη «πρωτοβουλίες», εισέπραξαν το
παγερό του σχόλιο «για το τι ακριβώς εννοούν». Ωστόσο εκείνοι που τον
γνωρίζουν καλά, με την ένννοια ότι έχουν συνεργασθεί στενά μαζί του, πιστεύουν
ότι ο Πρωθυπουργός αντιλαμβάνεται πλέον ότι «οι αρχικοί σχεδιασμοί για
ταυτόχρονες αλλαγές στην κυβέρνηση και το κόμμα, εκ των πραγμάτων δεν μπορεί
να υλοποιηθούν». Τι (μπορεί να) σημαίνουν αυτές οι εκτιμήσεις; Πολλοί εκτιμούν
ότι ο κ. Σημίτης είναι έτοιμος να εγκαταλείψει το μοντέλο «πρωτοβουλιών» που
είχε σχεδιάσει στο μυαλό του όλο αυτό το διάστημα, και να προσφύγει σε πιο
δραστικές λύσεις για το χωρίς δυνάμεις, και ζωντάνια, κυβερνητικό σχήμα.

Η εξαήμερη ανάπαυση στην Κέρκυρα, υποστηρίζουν ορισμένοι από όσους τον
συνάντησαν τις τελευταίες ημέρες, θα είναι ο αποφασιστικός χρόνος εντός του
οποίου ο Πρωθυπουργός θα καταλήξει στο τι θέλει να κάνει. Ένας ανασχηματισμός,
για παράδειγμα, δεν είναι πλέον τόσο μακρινό ενδεχόμενο. Και ένας δομικός
ανασχηματισμός μπορεί να είναι πιο κοντά στις σκέψεις του, απ’ ό,τι μια
επιδερμική αλλαγή προσώπων σε περιφερειακά υπουργεία. Αλλά είναι μάλλον νωρίς
να πει κανείς με βεβαιότητα τι ακριβώς προτίθεται να κάνει.

Πολλά θα εξαρτηθούν από το πώς θα κυλήσει η εβδομάδα που έρχεται. Η κοινή
συνεδρίαση Εκτελεστικού Γραφείου και Κυβερνητικής Επιτροπής την προσεχή
Πέμπτη, θα είναι η πρώτη σοβαρή δοκιμασία για τις αντοχές της κυβέρνησης, αλλά
και τις δικές του, σε μείζονα πολιτικά προβλήματα όπως το Ασφαλιστικό. Η
μεγάλη δοκιμασία είναι όμως η συνάντηση με τον υπουργό Εθνικής Άμυνας, στη 1
το μεσημέρι της Παρασκευής, 20 του μηνός.

«Πολύ τράβηξε»

Ο ίδιος ο Πρωθυπουργός θεωρεί ότι «τράβηξε πολύ αυτή η ιστορία», και κρίνει
πως «πρέπει να τελειώνει σύντομα». Η άλλη πλευρά, του υπουργού Εθνικής Άμυνας,
επικαλείται περισσότερο τον άκομψο τρόπο με τον οποίο ο Πρωθυπουργός
συμπεριφέρθηκε στον Α. Τσοχατζόπουλο, παρά το ουσιαστικό πρόβλημα της μείωσης
των αμυντικών δαπανών. Δοθέντων των στοιχείων αυτών, δεν είναι λίγοι εκείνοι
που εκτιμούν ότι «παρά τα όσα λέγονται περί επιμονής του ενός ή του άλλου», η
κρίση στις σχέσεις τους ολοκλήρωσε τον κύκλο της. Και πιστεύουν οτι μπορεί να
μην πέσει ο ένας στην αγκαλιά του άλλου, αλλά «με αμοιβαίες εξηγήσεις μπορεί
να επιτευχθεί η επιδιωκόμενη συμπόρευση» ­ και προφανώς η εξ αυτής ύφεση της
κρίσης.

«Πρωτοβουλίες»

Αν βγει από τη μέση το συγκεκριμένο αγκάθι, τότε όλα είναι ανοιχτά στο να
συζητήσει ο Κ. Σημίτης με τον Α. Τσοχατζόπουλο και τα υπόλοιπα θέματα ­ όπως
αυτό των «πρωτοβουλιών» και, συγκεκριμένα, για το ποιες μπορεί να είναι αυτές
και τι μορφή θα έχουν. Παράλληλα θα γίνουν και πιο εύκολα τα πράγματα για τον
Κ. Σημίτη, για να προχωρήσουν άλλες κυβερνητικές πολιτικές, που είτε χωλαίνουν
μέχρι τώρα, είτε προκαλούν αντιδράσεις. Ο νόμος για το οργανωμένο έγκλημα και
την τρομοκρατία, είναι το δεύτερο μεγάλο νομοθέτημα, που θέλει να περάσει η
Βουλή, μετά το Ασφαλιστικό, μέχρι τον Ιούνιο. Οι διαρθρωτικές αλλαγές που
έχουν βαλτώσει απελπιστικά και δεν προχωρούν, μαζί με την κατάσταση στην
ελληνική οικονομία που κάθε άλλο παρά ρόδινη είναι (το «άνοιγμα» μπορεί να
ξεπεράσει τα 2,5 τρισ.), συν η πορεία των έργων της Ολυμπιάδας (που πάλι
κρίνονται οριακά), είναι μερικά ακόμη από τα εμπόδια που καλείται να
υπερπηδήσει η κυβέρνηση Σημίτη. Το ερώτημα που δεν έχει απάντηση επί του
παρόντος είναι αν με όλα αυτά η κυβέρνηση έχει την πολυτέλεια να συντηρεί,
όταν δεν δημιουργεί από μόνη της, προβλήματα στο εσωτερικό της. Και επ’ αυτού
καλούνται να απαντήσουν όχι μόνο ο Κ. Σημίτης, αλλά και οι υπουργοί του…