Ο μεγάλος διχασμός

Η απόφαση των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής να εγκαταλείψουν τη Συμφωνία
του Κιότο και να θέσουν τις δικές τους ενεργειακές ανάγκες και προτεραιότητες
πάνω από την υγεία του πλανήτη, έχει δώσει στην Ευρώπη έναν αναπάντεχα γρήγορο
τρόπο αναγνώρισης και καθορισμού της πραγματικής αξίας και του ειδικού βάρους
του Τζορτζ Μπους ­ εάν πράγματι χρειαζόμασταν κάτι τέτοιο.

«Τηγανίζει» τον πλανήτη. Ακτιβιστής μεταμφιεσμένος σε Τζορτζ Μπους διαμαρτύρεται για την αποχώρηση των ΗΠΑ από τη Συνθήκη του Κιότο

Εν ολίγοις, σε κάτι λιγότερο από μία εβδομάδα, οι Ευρωπαίοι έχουν συμπεράνει
ότι η αμερικανική κυβέρνηση είναι αιχμάλωτη ενός ιδιαζόντως ανεύθυνου και
χαζού ανθρώπου. Απ’ ό,τι φαίνεται, χειρότερα από τον Μπους δεν γίνεται.

Εμείς οι Ευρωπαίοι μένουμε άναυδοι με τη συμπεριφορά του Μπους Τζούνιορ, και
συμπεραίνουμε ­ εντελώς λανθασμένα και άδικα ­ ότι ο Τζορτζ Μπους Τζούνιορ
είναι κάτι σαν το απόσταγμα όλου του αμερικανικού πολιτισμού, και ότι,
επομένως, όλη η Αμερική φταίει για την παρουσία του Μπους στον Λευκό Οίκο.

Παρατηρούμε επίσης ότι παρότι οι Αμερικανοί αποτελούν μόλις το 5% του
παγκόσμιου πληθυσμού, ωστόσο ευθύνονται για το 25% όλων των εκπομπών
διοξειδίου του άνθρακα, παγκοσμίως.

Και ξαφνικά, κάτι απίστευτο και γοητευτικό συνέβη, κάτι που από καιρό
ετοιμαζόταν να γίνει: όλη η δυσαρέσκεια και η αγανάκτηση που ένιωθαν όλοι οι
Ευρωπαίοι για τον τρόπο συμπεριφοράς και ζωής των Αμερικανών ­ για τη
συνεχιζόμενη χρήση της θανατικής ποινής στις ΗΠΑ, για την άρνηση των
Αμερικανών να αντιμετωπιστεί επιτέλους σωστά το θέμα της οπλοκατοχής και
οπλοχρησίας, για τον χαρακτήρα και τη φύση της αμερικανικής βιομηχανίας της
ψυχαγωγίας, για την απροθυμία των ΗΠΑ να επικυρώσουν διεθνείς συνθήκες για τις
νάρκες και το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο ­ αποτυπώθηκαν σε μία κόλλα χαρτιού
που καταδίκαζε την αμερικανική κοινωνία ως επηρμένη, υπεροπτική και αδιάφορη
απέναντι στα προβλήματα του πλανήτη. Η αρνητική αυτή διάθεση έχει δημιουργηθεί
εδώ και πάρα πολύ καιρό και συνεχώς επιδεινώνεται.

Αλλά η αμερικανική απόφαση εγκατάλειψης της Συμφωνίας του Κιότο αποσαφήνισε το
ζήτημα στο μυαλό του κόσμου ­ όλων των Ευρωπαίων. Ξαφνικά η Ευρώπη βαρέθηκε
την αμερικανική κυριαρχία σχεδόν σε κάθε τομέα της ζωής και αυτό οδηγεί στο να
γίνεται τώρα ακόμα μεγαλύτερο, απ’ ό,τι ήδη ήταν, το χάσμα μεταξύ Ευρώπης και
Αμερικής.

Στην Αμερική, σήμερα, ο Τζορτζ Μπους είναι προϊόν αυτού τού βαθιά συντηρητικού
αμερικανικού ρεύματος που κηρύττει τον πόλεμο στην αλλαγή, την αναθεώρηση και
τη βελτίωση.

Στην Ευρώπη πάλι, είμαστε αρκετά γενναίοι ή αρκετά ανόητοι, ώστε να πιστεύουμε
ότι εμείς μπορούμε να αναθεωρήσουμε, να αλλάξουμε, να βελτιώσουμε τα πράγματα.

Υπάρχει όμως ένα θέμα που όλοι ξεχνούν στην όλη συζήτηση που γίνεται αυτές τις
ημέρες για το Κιότο: η Αμερική εφηύρε το οικολογικό κίνημα και στην Αμερική
ακόμα υπάρχει ένα υψηλό ποσοστό ανθρώπων που δίνουν χρήματα σε περιβαλλοντικές
οργανώσεις, πιστεύουν δε ότι οι φόροι πρέπει να αυξηθούν για να καταπολεμηθεί
η μόλυνση του περιβάλλοντος.

Ο Henry Porter είναι αρθρογράφος της «Guardian».