Το ρολόι και το… ψαλίδι του Κ. Λαλιώτη

Έχει περάσει περίπου ένα δίμηνο από ένα δραματικό βράδυ στις αρχές
Φεβρουαρίου, που ο Κώστας Λαλιώτης και η Ντόρα Μπακογιάννη, καλεσμένοι της
Έλλης Στάη στον Antenna, αντάλλαξαν βαριές εκφράσεις μπροστά στις κάμερες. Και
ακόμη βαρύτερες πίσω από αυτές, όταν έσβησαν τα φώτα στο πλατό. Το θέμα της
συζήτησης, ή καλύτερα της άγριας κόντρας, ήταν τα μεγάλα έργα, και ειδικότερα
το καινούργιο αεροδρόμιο και η Αττική Οδός που (θα) το συνδέει με τις μεγάλες
οδικές αρτηρίες της πρωτεύουσας.

Δεν ήταν λίγοι εκείνοι που δυσφόρησαν με το έντονο, πολλές φορές οξύ, και
σίγουρα αταίριαστο με τις αρχές του politically correct, ύφος του υπουργού
ΠΕΧΩΔΕ. Τις ημέρες που ακολούθησαν τα σχόλια στον Τύπο ήταν μια σκέτη
καταστροφή για έναν άνθρωπο που ούτως ή άλλως δεν έχει πολλές συμπάθειες στα
μέσα μαζικής ενημέρωσης. Εκτός των άλλων του καταλόγιζαν ότι δεν «σεβάσθηκε»
το γεγονός ότι απέναντί του είχε «μια γυναίκα» ­ έστω κι αν αυτή ήταν η Ντόρα
Μπακογιάννη, που δεν έχει καμιά τέτοια απαίτηση.

Η δέσμευση

Όσοι τον συνάντησαν εκείνες τις ημέρες, έχουν να λένε ότι «δεν μιλιόταν». Όχι
τόσο για το αποτέλεσμα της μονομαχίας στη διάρκεια της οποίας «έχασε όλα του
τα δίκια από το ύφος του», όσο γιατί οι ημερομηνίες έτρεχαν. Βλέπετε από
εβδομάδες πριν, στη Βουλή, σε μια κοινοβουλευτική αυτή τη φορά μάχη με τη Νέα
Δημοκρατία, είχε δεσμευθεί και είχε στοιχηματίσει ότι «το αεροδρόμιο θα
λειτουργήσει στις 28 Μαρτίου». Δεν έχει παίξει ποτέ του ΠΡΟ-ΠΟ, δεν έχει
παίξει ΛΟΤΤΟ ή Τζόκερ, αλλά είναι εκείνος που καθιέρωσε στην πολιτική
πρακτική, ιδιαίτερα παραμονές εκλογών, το στοίχημα. Στοιχηματίζω τόσα ότι το
ΠΑΣΟΚ θα κερδίσει τις εκλογές είναι η αγαπημένη του ατάκα, και είναι αλήθεια
ότι μόνο μια φορά έπεσε έξω ­ τον Νοέμβριο του 1989, κυρίως επειδή έκανε την
ανάγκη φιλοτιμία. Τι (άλλο θα μπορούσε) να στοιχηματίσει, με το ΠΑΣΟΚ στη
γωνία και τον Ανδρέα Παπανδρέου να υφίσταται τη γνωστή δικαστική δίωξη.

Σε όσους του επισήμαιναν ότι παρ’ όλα αυτά, ήταν λάθος ο τρόπος που
αντιμετώπισε την Ντόρα στη συζήτηση, η απάντησή του ήταν πως «από εδώ και
μπρος τέλος τα καρφιτσωμένα χαμόγελα μπροστά στις κάμερες». Αιχμή σαφής και
χωρίς ανάγκη επεξήγησης για τους συναδέλφους του, που ομοτράπεζοι όντες σε
τηλεοπτικά πάνελ με νεοδημοκράτες και άλλες δυνάμεις, αναλύονται σε χαμόγελα
ευτυχίας αντί της σκληρής πολιτικής αντιπαράθεσης…

Είκοσι ημέρες πριν από τα εγκαίνια του αεροδρομίου, έδωσε στην κυκλοφορία το
τμήμα της Αττικής Οδού που είναι έτοιμο.

Σ’ αυτή την πρόβα εγκαινίων του αεροδρομίου, όσοι τον ξέρουν καλά, διέκριναν
την απογοήτευσή του, γιατί ο Πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης προτίμησε την ηρεμία
του εξοχικού του στους Αγίους Θεοδώρους αντί να τρέχει μεσημέρι Κυριακής στα
Σπάτα. Ήταν βέβαια και η περίοδος της εσωστρέφειας του ΠΑΣΟΚ, αποτέλεσμα μιας
ακόμη νευρικής κρίσης του κόμματος ­ κρίση για την οποία ο Κώστας Λαλιώτης
είχε τεκμηριωμένες θέσεις και τις εξέφρασε στον Πρωθυπουργό.

Άλλωστε όλο το προηγούμενο διάστημα δεν είχε πει τίποτε δημόσια για την
«πρόκληση» να αποχωρήσει κι αυτός, όπως και άλλα στελέχη της ιστορικής ηγεσίας
του κόμματος, προκειμένου να επιτευχθεί το ζητούμενο της ανανέωσης…

Τα όσα ακολούθησαν, με την τετ α τετ συνάντηση στο σπίτι του Πρωθυπουργού,
καθώς και οι διαδοχικές τοποθετήσεις του Πρωθυπουργού σε κομματικά και
κυβερνητικά όργανα, ότι δεν έχει στόχο να τους υποκαταστήσει ή να τους
ακυρώσει, εξομάλυναν το κλίμα και τις σχέσεις τους.

Η αντιπαράθεση

Το αεροδρόμιο. Η κόντρα του κ. Λαλιώτη με τη Ν.Δ. είχε τα «υπέρ» και τα «κατά» για τον υπουργό ΠΕΧΩΔΕ

Με αποκατεστημένες πλήρως τις σχέσεις του, και με ένα πρόβλημα κλειστό, ο
υπουργός ΠΕΧΩΔΕ βάλθηκε να κερδίσει τη μάχη με το χρόνο για να ανοίξει το
αεροδρόμιο την ημέρα που εκείνος είχε πει ­ στις 28 Μαρτίου. Εκείνος, γιατί
άλλοι, και μεταξύ αυτών και πολλοί συνάδελφοί του, σχεδόν φώναζαν στους
δημοσιογράφους ότι «αυτή η επιμονή του Λαλιώτη θα μας καταστρέψει. Τι θα
γινόταν δηλαδή αν το αεροδρόμιο άνοιγε τον Οκτώβριο, με τη λήξη της
τουριστικής περιόδου;». Από κοντά και η Νέα Δημοκρατία, που φάνηκε να χάνει
τον στόχο της μιλώντας για όλα ταυτοχρόνως. Έτσι ανακάτεψε στην κριτική κατά
του υπουργού ΠΕΧΩΔΕ τον χρόνο παράδοσης του αεροδρομίου με τον χρόνο μετάβασης
στο αεροδρόμιο, και τις ελλείψεις του αεροδρομίου με θέματα ασφάλειας. Το
αποτέλεσμα ήταν να ξεσπάσει επί ημέρες μια ανελέητη αντιπαράθεση στην οποία
όπως ήταν φυσικό μετά ανακατεύθηκαν τα πάντα ­ ακόμη και η φωτογραφία του Κ.
Μητσοτάκη με τους ναζί στρατιώτες στην Κρήτη.

Ποιος έχασε, ποιος κέρδισε, είναι εύκολο να το συμπεράνει κανείς. Αρκεί μόνο
να αναφερθεί η εκτίμηση κορυφαίου στελέχους της Ν.Δ. ότι «κάναμε λάθος που δεν
επικεντρωθήκαμε στην καθυστέρηση της κατασκευής της Αττικής Οδού και στην
αδυναμία πρόσβασης των πολιτών στο αεροδρόμιο. Αλλά παγιδευτήκαμε από την
αντιπαράθεση της Ντόρας με τον Λαλιώτη».

Τελευταία στιγμή, και για να σωθούν προφανώς τα προσχήματα, ο Κώστας
Καραμανλής αποφάσισε να παραστεί στα εγκαίνια του αεροδρομίου. Όπως και Ο Κων.
Μητσοτάκης, που άκουσε τον Κ. Λαλιώτη να αναφέρει και ενώπιόν του ότι η
αναθεώρηση της σύμβασης κατασκευής του αεροδρομίου που είχε συνυπογράψει η
κυβέρνηση της Ν.Δ. εξοικονόμησε 100 δισ. Μέχρι να φτάσει όμως στα εγκαίνια του
αεροδρομίου ο ύπνος του μειώθηκε στο ελάχιστο δυνατό, 4 με 5 ώρες την ημέρα,
και οι συνεργάτες του ­ αλλά και οι υπόλοιποι υπουργοί που έρχονταν σε επαφή
μαζί του ­ είχαν να λένε ότι «μετά βίας συγκρατούσε τα νεύρα του».

Το βράδυ της 28ης Μαρτίου, αφού είδε και τα τελευταία δελτία ειδήσεων, και
απόλαυσε τον προσωπικό του θρίαμβο, κοιμήθηκε «για πρώτη φορά ύστερα από πολύ
καιρό σαν φυσιολογικός άνθρωπος, οκτώ ώρες». Και το άλλο πρωί, ο Μανώλης, ο
οδηγός του, κουβάλησε τις εφημερίδες στο σπίτι για να δει τα πρωτοσέλιδα της
δικαίωσης.

Η δικαίωση

Η δικαίωση είναι το ζητούμενο για τον Κώστα Λαλιώτη και η πιο μισητή λέξη
είναι «οι μακέτες». Όλα αυτά τα χρόνια άκουγε ότι τίποτε δεν έχει γίνει, όλα
είναι στις μακέτες. Δεν είναι τυχαίο ότι αυτές επικαλείται τώρα, που το ένα
μετά το άλλο τα μεγάλα έργα ολοκληρώνονται. «Ελάτε να δείτε τις μακέτες»,
φώναζε πανευτυχής την περασμένη Τρίτη το μεσημέρι, μετά τα εγκαίνια του
αεροδρομίου. Κι όχι μόνο οι της αντιπολίτευσης, αλλά κυρίως οι δικοί του, του
ΠΑΣΟΚ, που πολλές φορές στο παρελθόν πίεσαν πρώτα τον ίδιο (σήκω φύγε από το
ΠΕΧΩΔΕ, θα καταστραφείς) και έπειτα τον Πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη ­ να τον
αντικαταστήσει, διότι τίποτε δεν προχωρεί στα δημόσια έργα… Είναι προφανές
ότι το μεσημέρι της περασμένης Τρίτης οι αναφορές του Κ. Λαλιώτη για τα «όσα
πέρασε, αυτός και η οικογένειά του, τα τελευταία χρόνια», είχαν πολλούς
αποδέκτες.

Η Εγνατία

Και τώρα, τι; Εγκαίνια και πάλι εγκαίνια; Όχι, ο Κώστας Λαλιώτης δεν σκέφτεται
ότι η υπόλοιπη ζωή του θα περάσει με ένα ψαλίδι στο χέρι, να κόβει κορδέλες.
Θα ήθελε να εγκαινιάσει και την Εγνατία ­ ένα από τα έργα για τα οποία του
έχει «κολλήσει» πολύ η Ν.Δ. Όμως, δεν είναι σίγουρο ότι θα τα καταφέρει στον
ένα ακόμη χρόνο στον οποίο θα είναι σίγουρα υπουργός ΠΕΧΩΔΕ. Άλλωστε όλοι
πλέον πιστεύουν ότι το επόμενο βήμα θα είναι να αναδειχθεί γραμματέας του
ΠΑΣΟΚ στο 6ο Συνέδριο του κόμματος, τον ερχόμενο Μάρτιο. Θα το ήθελε και ο
ίδιος, αν η εκλογή του γραμματέα γίνει από το Συνέδριο. Ένας γραμματέας
αναβαθμισμένος, με ουσιαστικά καθήκοντα και ρόλο. Αν όχι, βλέπουμε. Άλλωστε
έναν τίτλο τον έχει ήδη κερδίσει. Οι φίλοι του λένε ότι καθιερώθηκε ως «ο
Καραμανλής του ΠΑΣΟΚ» ­ με τόσα έργα. Και του αρέσει…