Πίστεψε πως θα παρέμενε για πάντα «νεκρός»

Το θέμα είναι…

Οι απέλπιδες προσπάθειες των κατηγορουμένων να αποφύγουν το εδώλιο.
Χρησιμοποιώντας άνομα μέσα. Από ψευδείς ιατρικές βεβαιώσεις, που είναι η
συνηθέστερη μέθοδος για την αναβολή μιας δίκης, έως πλαστές ληξιαρχικές
πράξεις θανάτου με τις οποίες επιτυγχάνεται η παύση της ποινικής δίωξης! Συχνά
το κόλπο πιάνει. Είναι άλλωστε τόσο φορτωμένα τα πινάκια των δικαστηρίων ώστε
μια αναβολή ­εφόσον μάλιστα προβάλλονται λόγοι υγείας του κατηγορουμένου­ δεν
αποφασίζεται με δυσκολία. Ποιος θα ασχοληθεί με την επιβεβαίωση του κωλύματος;
Οι υποψίες κινούνται με την επανάληψη ή ­σε περιπτώσεις «επώνυμων»… ασθενών­
με την αυτοδιάψευση. Όσο για την… ανάσταση των «νεκρών» εγκληματιών, ίσως
και να μη γίνει ποτέ αντιληπτή, αν οι ίδιοι φροντίσουν να μην ξαναενοχλήσουν
τον Νόμο.

<

Η φιγούρα του δεν ήταν δυνατόν να περάσει απαρατήρητη. Εύσωμος, με το
χαρακτηριστικό μουστάκι, τα μαύρα γυαλιά και ενίοτε το πούρο, ακόμη και
καθισμένος στο πίσω κάθισμα του πολυτελούς αυτοκινήτου του, δεν άφηνε καμιά
αμφιβολία ότι ήταν αυτός. Ο επιχειρηματίας και κάποτε εκδότης Μάκης Ψωμιάδης.

Πώς δεν το σκέφθηκε ο ίδιος άραγε; Ώστε να αποφύγει τουλάχιστον εκείνη την
ημέρα να κυκλοφορήσει στους δρόμους της Αθήνας. Αφού λίγη ώρα νωρίτερα ένα
ολόκληρο δικαστήριο, ενώπιον του οποίου είχε κληθεί να λογοδοτήσει για το
αδίκημα της συκοφαντικής δυσφήμησης εις βάρος του υπουργού ΠΕΧΩΔΕ κ. Κ.
Λαλιώτη, είχε πεισθεί πως ο κατηγορούμενος εισήχθη εκτάκτως στο Ωνάσειο.

Ήταν Απρίλιος του 1997, δεκατέσσερις μήνες μετά τη δημοσίευση στην εφημερίδα
«Το Όνομα» εγγράφων, άκρως συκοφαντικών, για τον κ. Λαλιώτη. Ο υπουργός είχε
υποβάλει μήνυση κατά του κ. Ψωμιάδη και επρόκειτο να εκδικαστεί. Ο
κατηγορούμενος όμως ήταν απών. Ένας υπάλληλός του κατέθεσε ενόρκως πως είχε
ασθενήσει αιφνιδίως, γεγονός που επιβεβαιώθηκε με την κατάθεση ιατρικού
πιστοποιητικού που υπέγραφε επιμελητής του Ωνασείου. Σύμφωνα με τη
συγκεκριμένη βεβαίωση, «ο κ. Μ. Ψωμιάδης προσήλθε στις 24.4.1997 εκτάκτως μέσω
του ΕΚΑΒ στο τμήμα επειγόντων περιστατικών του Ωνασείου λόγω ασταθούς
στηθάγχης».

Η δίκη, όπως ήταν φυσικό, αναβλήθηκε. Και, ανακουφισμένος πλέον ο
κατηγορούμενος, ακολούθησε τους συνήθεις ρυθμούς του. Για κακή του τύχη τον
είδε κάποιο μάτι, με αποτέλεσμα να δημοσιευθεί το θέμα στον «Αδέσμευτο Τύπο».
Η εισαγγελική έρευνα που διατάχθηκε αμέσως, αποκάλυψε τη σοβαρή… δικαστική
ασθένεια του επιχειρηματία, ο οποίος ουδέποτε μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο του
ΕΚΑΒ και ποτέ δεν εισήχθη στο νοσοκομείο!

Λίγους μήνες αργότερα, ο Μ. Ψωμιάδης κάθησε αναπόφευκτα στο εδώλιο, όχι μόνο
για τις κατηγορίες που αφορούσαν το δημοσίευμα, αλλά και για τα τεχνάσματα που
χρησιμοποίησε προκειμένου να αναβάλει τη δίκη του. Για τη δεύτερη αυτή υπόθεση
το δικαστήριο τού επέβαλε ποινή φυλάκισης 22 μηνών, στον γιατρό που είχε
υπογράψει το ψευδές πιστοποιητικό 12 μήνες και έναν μήνα παύση της άσκησης του
ιατρικού επαγγέλματος και στον υπάλληλο του επιχειρηματία, ο οποίος είχε
βεβαιώσει ψευδώς το δικαστήριο περί της ασθενείας, επέβαλε 17μηνη φυλάκιση με
τριετή αναστολή.

Για την κύρια υπόθεση της συκοφαντικής δυσφήμησης διά του Τύπου εις βάρος του
κ. Λαλιώτη, το δικαστήριο ­ τόσο στον πρώτο όσο και στον δεύτερο βαθμό ­ τον
καταδίκασε σε τετραετή φυλάκιση. Το Εφετείο απέρριψε μάλιστα την αίτηση
αναστολής εκτέλεσης της ποινής του, με αποτέλεσμα, λίγες ημέρες προ του Πάσχα
του 1998, να οδηγηθεί στη φυλακή, όπου παρέμεινε μια εβδομάδα.

Τα… φαντάσματα τιμωρούν

Ο θάνατος είχε επέλθει στο Λονδίνο. Όλως αιφνιδίως. Η σύζυγος του νεκρού
επιχειρηματία εμφανίστηκε στο Αστυνομικό Τμήμα της περιοχής της και κατέθεσε
τη ληξιαρχική πράξη θανάτου. Παρά το… πένθος της, όφειλε να γνωστοποιήσει
στις διωκτικές αρχές το τραγικό συμβάν, καθώς ο αποθανών είχε μαζί τους
σοβαρές δοσοληψίες.

Αυτός ήταν άλλωστε και ο λόγος που ο επιχειρηματίας είχε εγκατασταθεί στο
Λονδίνο. Προ του κινδύνου να βρεθεί στη φυλακή εγκατέλειψε το σπίτι του και
διέφυγε στο εξωτερικό. Σειρά καταδικαστικών αποφάσεων ­ 46 τον αριθμό ­ που
είχαν εκδοθεί ερήμην του κατηγορουμένου «περίμεναν» να εκτελεστούν. Τα
εντάλματα είχαν κοινοποιηθεί στο Αστυνομικό Τμήμα Νέας Φιλαδελφείας,
προκειμένου να αναζητηθεί ο δράστης. Όλες οι αποφάσεις αφορούσαν οικονομικά
εγκλήματα, όπως έκδοση ακάλυπτων επιταγών, απάτη και πλαστογραφία.

Εκτός όμως από όλα αυτά, εις βάρος του είχε εκδοθεί και ένα βούλευμα του
Συμβουλίου Πλημμελειοδικών της Αθήνας το οποίο τον παρέπεμπε να δικαστεί για
το αδίκημα της ανθρωποκτονίας από πρόθεση, που σύμφωνα με το κατηγορητήριο
είχε διαπραχθεί στο Κάιρο.

Από το 1984 ματαίως αναζητούσε η Αστυνομία τον επιχειρηματία. Οι δικοί του
όπως ήταν φυσικό δήλωναν άγνοια, έως τη στιγμή ­ λίγο μετά την εσπευσμένη
αναχώρησή του για Λονδίνο ­ που… πληροφορήθηκαν τον θάνατό του. Η ληξιαρχική
πράξη θανάτου είχε ως αποτέλεσμα να παύσουν οριστικά όλες οι ποινικές διώξεις
και να κλείσουν οι δικογραφίες που εκκρεμούσαν εις βάρος του.

Δώδεκα χρόνια αργότερα, το 1996, απεβίωσε η σύζυγός του, η χήρα του δηλαδή.
Όπως τουλάχιστον πίστευαν οι διωκτικές αρχές. Τότε ο… νεκρός επιχειρηματίας,
θεωρώντας πως όλοι τον έχουν «δικαιώσει» βάσει της πλαστής ληξιαρχικής πράξης
θανάτου, επέστρεψε στην πατρίδα να αναλάβει καθήκοντα οικογενειάρχη. Να ζήσει
με τα τρία του παιδιά…

Οι παλιές κακές συνήθειες όμως δεν τον άφησαν να παραμείνει «νεκρός». Άρχισε
να επιδίδεται πάλι στις απάτες, προκαλώντας την τύχη του. Η παράνομη
δραστηριότητά του οδήγησε την Αστυνομία στα ίχνη του, με αποτέλεσμα να
συλληφθεί.

Αυτό συνέβη πριν από περίπου έναν χρόνο. Κι ενώ όλες οι προσπάθειές του να…
παραγραφούν τα χρέη προς τη Δικαιοσύνη είχαν αίσια έκβαση, βρέθηκε αντιμέτωπος
με το βεβαρημένο παρελθόν. Που δεν ήταν μόνο οι καταδικαστικές αποφάσεις και
το παραπεμπτικό βούλευμα, αλλά και η πλαστή ληξιαρχική πράξη θανάτου!

«Με κυνηγούσαν όσοι τους χρωστούσα. Γι’ αυτό τα έκανα όλα και όχι για να
παραπλανήσω τις διωκτικές αρχές», ισχυρίστηκε κατόπιν εορτής. Όταν τα…
φαντάσματα της προηγούμενης ζωής του τον απειλούσαν με αμείλικτη τιμωρία…

Με λίγα λόγια…

Ακόμη και η τέχνη του μίμου έχει επιστρατευθεί από κατηγορουμένους προκειμένου
να επιτευχθεί μια αναβολή ή έστω η ευνοϊκή μεταχείρισή τους από το δικαστήριο.
Πρόσφατα ο πρόεδρος του Αρείου Πάγου κ. Στέφανος Ματθίας ενημέρωσε με εγκύκλιό
του τους δικαστές για τα κρούσματα τηλεφωνικής πλαστοπροσωπίας που τον έφεραν
να παρεμβαίνει σε δικαστικές υποθέσεις. «Άγνωστοι, μιμούμενοι τη φωνή μου ή τη
φωνή του αντιπροέδρου κ. Γ. Βελλή ή δηλώνοντας ότι ενεργούν κατ’ εντολήν μας,
δοκίμασαν να παραπλανήσουν τον πρόεδρο του δικαστηρίου εμφανίζοντάς μας ως
ενδιαφερομένους για την έκβαση ποινικών δικών και τη μεταχείριση των
κατηγορουμένων».

Όσον αφορά τις αναβολές, δεν συντελούν μόνο στην προσωρινή διευκόλυνση των
εμπλεκομένων με τη Δικαιοσύνη, αλλά κάποιες φορές οδηγούν έως και στην
οριστική απεμπλοκή τους. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του κατηγορουμένου
για διακίνηση δύο κιλών ηρωίνης Κων. Τζίρη, ο οποίος κατόρθωνε επί 19 χρόνια
να αποφεύγει το εδώλιο. Πώς; Με τη μέθοδο των αναβολών! Δεκατέσσερις αναβολές
είχε πάρει η εκδίκαση της υπόθεσής του και όταν, επιτέλους, κάποιο δικαστήριο
αποφάσισε να τον δικάσει, διαπιστώθηκε ότι το αδίκημα είχε παραγραφεί! Βεβαίως
ο κατηγορούμενος αποδόθηκε “λευκός” στην κοινωνία χωρίς να εκδοθεί δικαστική
απόφαση. Με την παραγραφή εξαφανίστηκε η κατηγορία, έκλεισε η δικογραφία και
τιμωρήθηκε πειθαρχικά ο πρόεδρος του δικαστηρίου που του έδωσε τη 14η
αναβολή…