ΔΡΟΜΟΙ

Μια τρελή…

… λογική κρύβεται πίσω από το τραγικό φιάσκο του αφθώδους πυρετού και
δείχνει πού ακριβώς βρίσκεται η κακοήθεια που κάθε τόσο γεμίζει το πιάτο των
ανθρώπων με επιδημίες: στις μαζικές εισαγωγές και εξαγωγές κρεάτων. Ο Μπεν
Γκιλ, πρόεδρος της Βρετανικής Ένωσης Κτηνοτρόφων, «δείχνει» την
παγκοσμιοποίηση και ρωτά: «Είναι σύμπτωση που πέρυσι είχαμε στην Ανατολική
Αγγλία πανώλη των χοίρων ασιατικής προέλευσης; Είναι τυχαίο που τώρα ο αφθώδης
πυρετός είναι πάλι ασιατικής προέλευσης; Όλα αυτά δεν εγείρουν ερωτήματα για
την απελευθέρωση του παγκόσμιου εμπορίου;»

Μια «πράσινη»…

… ευρωβουλευτής της Βρετανίας, η δόκτωρ Καρολάιν Λούκας, ρωτάει και αυτή με
τη σειρά της, στην εφημερίδα «Independent»: «Γιατί ο αφθώδης πυρετός, μια
αρρώστια που δεν προσβάλλει τους ανθρώπους και που τα περισσότερα ζώα μπορούν
να αναρρώσουν από αυτήν μέσα σε λίγες εβδομάδες, ερήμωσε τη βρετανική ύπαιθρο,
οδήγησε σε μαζικές σφαγές υγιών ζώων και κατέστρεψε την τουριστική βιομηχανία
της χώρας;». Και δίνει η ίδια την απάντηση: «Για να διασφαλιστεί η συνέχιση
των εξαγωγών κρέατος σε έναν κόσμο όπου οι πολιτικοί έχουν αναγορεύσει την
παγκοσμιοποίηση σε Θεό». Σύμφωνα με την Ένωση Κτηνοτρόφων, η Βρετανία κερδίζει
630 εκατομμύρια στερλίνες ετησίως από τις εξαγωγές κρέατος και γαλακτοκομικών
προϊόντων. Το κόστος του αφθώδους πυρετού ανέρχεται σε 9 δισεκατομμύρια
στερλίνες. Αυτό σημαίνει ότι θα χρειαστούν 14 χρόνια εξαγωγών για να καλυφθεί
η ζημιά.

Η καταστροφή…

… που τώρα απειλεί και την ηπειρωτική Ευρώπη, θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια
ριζική αναθεώρηση του διεθνούς εμπορίου τροφίμων. Γιατί αυτό είναι που
ευθύνεται για τις κλιματικές μεταβολές, για την υποβάθμιση της ποιότητας
τροφίμων και ζώων και για επιδημίες σαν τον αφθώδη πυρετό και τη σπογγώδη
εγκεφαλοπάθεια των βοοειδών. Τα τελευταία 30 χρόνια, η αύξηση του εμπορίου
κρέατος, ζώων και άλλων κτηνοτροφικών προϊόντων εντός και εκτός Ευρώπης υπήρξε
εντυπωσιακή. Όμως το ίδιο εντυπωσιακή είναι η διαπίστωση πως σε αυτό το
εμπόριο γίνεται μια «παράδοξη συναλλαγή»: τα ίδια προϊόντα που εξάγει μια
χώρα, ταυτόχρονα τα εισάγει. Για παράδειγμα: την ίδια χρονιά που η Βρετανία
εισήγαγε 61.400 τόνους πουλερικών από την Ολλανδία, εξήγαγε 33.100 τόνους
πουλερικών στην ίδια χώρα. Επίσης εισήγαγε 240.000 τόνους χοιρινού και 125.000
τόνους αρνίσιου κρέατος την ίδια ώρα ώρα που εξήγαγε 195.000 και 102.000
τόνους αντιστοίχως. Αυτό το παράδοξο οφείλεται στις στρεβλώσεις της
παγκοσμιοποίησης.

Η μετάβαση…

… από την παγκοσμιοποιημένη στην τοπική παραγωγή θα είναι ένα από τα βασικά
θέματα στη συζήτηση για την αλλαγή της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής της
Ευρωπαϊκής Ένωσης. Προς αυτή την κατεύθυνση ήδη κινείται η «πράσινη» νέα
υπουργός Γεωργίας της Γερμανίας Ρενάτε Κούναστ. Ο στόχος είναι να παραμείνει η
παραγωγή όσο γίνεται πιο κοντά στους τόπους κατανάλωσης και να προστατευθούν
οι τοπικές οικονομίες ­ αυτές που τώρα διαλύει παντού η παγκοσμιοποίηση. Αν
κάτι πρέπει να καεί στην πυρά, όπως τώρα καίγονται «τα ξερά και τα χλωρά», ας
είναι καλύτερα αυτός ο άκρατος και άναρχος διεθνής ανταγωνισμός που σερβίρει
στο πιάτο μας αρρώστιες.