30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΜΑΓΙΑ ΛΥΜΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ

ΣΚΗΝΟΘΕΤΡΙΑ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στην κλινική Μαγιάκου, στην Αθήνα.

ΘΥΜΑΤΑΙ: Και όσα θα έπρεπε να ξεχάσει. Για να μπορεί να παίζει.

ΑΓΑΠΑΕΙ: Τους ανθρώπους σαν να ήταν βιβλία. Και τα βιβλία σαν να ήταν
άνθρωποι.

ΔΙΔΑΣΚΕΤΑΙ: Από τους πάντες και τα πάντα.

ΔΙΔΑΣΚΕΙ: Μόνο ό,τι έμαθε.

Με τον «Εχθρό του ποιητή» του Γιώργου Χειμωνά, η Μάγια Λυμπεροπούλου
επέστρεψε στην Πάτρα. Και κατά τον ισχυρισμό της «ο δολοφόνος επιστρέφει στον
τόπο του εγκλήματος». Ήδη ο «Εχθρός του ποιητή», ύστερα από πετυχημένη πορεία
στην πρωτεύουσα της Αχαΐας, μεταφέρεται στην Αθήνα. Πάντως η κ. Λυμπεροπούλου
συμπυκνώνει τα θεατρικά της όνειρα στα λόγια της ποιήτριας: «Να ευδοκιμώ πάντα
σε μέρη όπου τα λεξικά αρνούνται επίμονα την ύπαρξή μου».

ΕΡ.: Ξανά στην Πάτρα;

ΑΠ.: Ο δολοφόνος επιστρέφει στον τόπο του εγκλήματος!

ΕΡ.: Γιώργος Χειμωνάς;

ΑΠ.: Είναι ζωντανές οι ιδέες. Υπάρχουν.

ΕΡ.: Τι άφησε πίσω του;

ΑΠ.: Νόημα.

ΕΡ.: «Ο εχθρός του ποιητή»;

ΑΠ.: Ανάμεσα στη λέξη και στο σώμα.

ΕΡ.: Θέατρο Τέχνης;

ΑΠ.: Τόπος μνήμης εθνικής. Όχι μόνο προσωπικής.

ΕΡ.: Τα θεατρικά σας όνειρα;

ΑΠ.: «Να ευδοκιμώ πάντα σε μέρη όπου τα λεξικά αρνούνται επίμονα την ύπαρξή
μου» (Πένη Μαστοράκη).

ΕΡ.: Νέα «ματιά» στην αρχαία τραγωδία;

ΑΠ.: Εάν είμαστε σε θέση να αντέξουμε το νέο ως αιρετικό…

ΕΡ.: Αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου;

ΑΠ.: «Κρανίου τόπος» για τον ηθοποιό!

ΕΡ: Νομιμοποιείται ό,τι λειτουργεί στο κοινό;

ΑΠ.: Αλίμονό μας.

ΕΡ.: Κάρολος Κουν;

ΑΠ.: Ανεπανάληπτο έμβλημα μιας εποχής που μοιάζει ήδη πολύ μακρινή.

ΕΡ.: Ο φόβος και η αγωνία του ηθοποιού;

ΑΠ.: Η τρομοκρατία του σουξέ. Να αρέσει και όταν δεν είναι καλός.

ΕΡ.: Η επικοινωνία με το κοινό;

ΑΠ.: Από άλλοτε, εκ φύσεως, άμεση κατήντησε «τηλεκατευθυνόμενη».

ΕΡ.: Η απόσταση που χωρίζει το θέατρο από τη ζωή;

ΑΠ.: Υπάρχουν περισσότεροι από ένας τρόποι να είναι κανείς άνθρωπος.

ΕΡ.: Η απόσταση από τη σκηνή και την πλατεία;

ΑΠ.: Παρεμβάλλεται ανάμεσά τους ένας χώρος πολιτιστικού μάνατζμεντ και
παρακαλλιτεχνικού ρεπορτάζ που προκαταβάλλει την πλατεία υπαγορεύοντας στους
θεατές προκατασκευασμένες αντιδράσεις.

ΕΡ.: Για τους νέους ηθοποιούς είναι εύκολη υπόθεση το θέατρο;

ΑΠ.: Η ευχέρεια αποσυνθέτει, η δυσχέρεια συνθέτει ή «Ευλογημένο και
τρισευλογημένο το εμπόδιο. Ελάχιστα διαρκεί το ανεμπόδιστο» (Κ. Δημουλά).

ΕΡ.: Διεθνές Φεστιβάλ της Πάτρας;

ΑΠ.: Μοναδικό πρότυπο. Που σεβάστηκε τους «πολλούς» και τίμησε τους «λίγους».

ΕΡ.: Θάνος Μικρούτσικος;

ΑΠ.: Δύο σε ένα! Όπου το εξαιρετικό αποδεικνύεται και αποτελεσματικό.

ΕΡ.: Σήμερα το θεατρικό τοπίο στην Ελλάδα;

ΑΠ.: Καλές παραστάσεις για όσο το δυνατόν περισσότερους θεατές. Ή «πάση θυσία»
περισσότεροι θεατές.

ΕΡ.: Σκηνοθέτης και ηθοποιός στο ίδιο έργο;

ΑΠ.: «Δύο χαρές μαζί δεν κάνει», έλεγε η γιαγιά μου.

ΕΡ.: Τι σας πληγώνει σήμερα στο θέατρο;

ΑΠ.: Η απόπειρα μετάλλαξής του σε μίντια. Και το «απεμπλουτισμένο» κοινό.

ΕΡ.: Με τον «Προμηθέα» στο Μέγαρο Μουσικής;

ΑΠ.: Το… απίθανο ως απρόσμενα εφικτό.