Το πρόσχημα

«Έμαθα ότι η μπάλα ποτέ δεν πάει εκεί που την περιμένεις. Αυτό με
βοήθησε πολύ στη ζωή, ιδίως στις μεγάλες πόλεις, όπου οι άνθρωποι δεν
συνηθίζεται να είναι αυτό που λέμε ευθείς».

Αλμπέρ Καμύ

Ο μεγάλος Γάλλος συγγραφέας, που γεννήθηκε σε μια φτωχογειτονιά του Αλγερίου,
αγαπούσε το ποδόσφαιρο, αλλά επειδή η οικογένειά του ήταν φτωχή, αγωνιζόταν
στις αλάνες ως τερματοφύλακας για να μην καταστρέψει τα… παπούτσια του.

Πέρασαν πάρα πολλά χρόνια από τότε που ο Καμύ με τα φθαρμένα παπούτσια
υπερασπιζόταν την εστία της πανεπιστημιακής του ομάδας, αλλά ούτε «η μπάλα
έρχεται όπου την περιμένεις» ούτε «οι άνθρωποι έγιναν ειλικρινέστεροι».

Η ΦΙΦΑ (Παγκόσμια Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου) τα έχει βάλει μαζί μας ξανά, όπως ο
δεκανέας με τον νεοσύλλεκτο, με φόντο την υπαρκτή κόντρα της πολιτείας με τον
Βίκτωρα Μητρόπουλο.

Είναι έτσι, όμως, τα πράγματα; Μάλλον όχι. Η ΦΙΦΑ είναι ένα τεράστιο
νομισματοκοπείο. Το προϊόν της πουλιέται σαν φρέσκο ψωμί σε όλο τον κόσμο. Το
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα (γνωστό και ως Euro) είναι το κερασάκι στην τούρτα των
ευρωπαϊκών διοργανώσεων.

Έλα, όμως, που κάθε τέσσερα χρόνια έχουμε και Ολυμπιακούς Αγώνες. Οι Αγώνες
στο Σίδνεϊ δεν συνέπεσαν με το Euro Βελγίου-Ολλανδίας αλλά οι Ολυμπιακοί
Αγώνες της Αθήνας το 2004 αναπόφευκτα θα είναι κοντά με το Euro της Πορτογαλίας.

Ιδού το κόλπο. Το υπό πώληση προϊόν της προσπαθεί (κυρίως…) να προστατέψει η
ΦΙΦΑ, ενώ η άπειρη αλλά και αδιάβαστη ελληνική πλευρά έπεσε στην παγίδα.

Στην Ινδία έχουν μια παροιμία που λέει ότι «όποιος καβαλικέψει τίγρη, δεν
μπορεί να ξεπεζέψει». Είναι έτσι τα πράγματα;