ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Καλά, δεν ήξερες, δεν ρώταγες;

Αγαπημένε μου Στηβ, έβαλες τα πόδια σου σε δύο βάρκες. Αποφάσισες να γυρίσεις
πίσω στην πατρίδα, όχι ως συνταξιούχος, αλλά ως ενεργός και παραγωγικός
πολίτης. Ευτυχώς που δεν έκλεισες τις επιχειρήσεις σου εκεί μακριά στην
ξενιτιά. Είχες την ψευδαίσθηση πως μαζί με το ηλεκτρικό ψυγείο, το πλυντήριο
και την τηλεόραση έφτασαν στην πατρίδα μας και οι ευκαιρίες. Βελτιώθηκαν οι
συνθήκες εργασίας.

Καλά, εσύ δεν ήξερες. Δεν ρώταγες; Να μάθεις ότι και ψυγείο έχουμε και
τηλεόραση και πλυντήριο. Έχουμε και παραγωγή πολιτιστικού έργου. Τώρα κάνουμε
και κάποιες προσπάθειες στον κινηματογράφο και στην τηλεόραση. Όχι
αποτυχημένες θα έλεγα. Αρκεί να μην εμπλακείς με το τέρας του κράτους και
ειδικότερα όταν αυτό φιλοδοξεί να παράγει πολιτισμό. Χάθηκες. Το μόνο που θα
καταλάβεις είναι αυτό που μας είπες: «Πολλά γραμματόσημα ρε παιδιά χρειάζονται
στην Ελλάδα».

Δυσκολευτήκαμε να σε καταλάβουμε. Βλέπεις, ξέχασες και τα ελληνικά σου.
Χαρτόσημα εννοείς.

Να’ ταν μόνο αυτά Στηβ, καλά θα ‘μασταν. Πού να δεις τους λογαριασμούς της
ΔΕΗ. Μέσω αυτών πληρώνουμε κάποια έργα που θα έπρεπε να είχες παραγάγει. Αλλά
όσα «γραμματόσημα» κι αν πληρώσεις, δεν φτάνουν. Ο «άρχοντας» του Μέσου «είναι
καλό παιδί», αλλά του λείπει κάτι. Η κρίση. Τα «γραμματόσημά» σου δεν φτάνουν
για να καταλάβει. Όταν θα έρθει η ώρα του, θα δει πως κι εμείς «είμαστε καλά
παιδιά» αλλά τότε θα είναι αργά γι’ αυτόν. Για σένα όμως θα υπάρχει καιρός να
επιστρέψεις στο Χόλιγουντ. Σε φιλώ από την Ελλάδα.

ΥΓ: Πραγματικό γεγονός από τη διημερίδα σκηνοθετών και παραγωγών στο
Βιοτεχνικό Επιμελητήριο