ΤΡΙΤΗ ΑΠΟΨΗ Άβυσσος, άβυσσον επικαλείται

Τα επίμαχα σημεία του «αντι-τρομοκρατικού» νομοσχεδίου είναι γνωστά.
Γνωστές είναι και οι αντιδράσεις δικηγορικών συλλόγων, νομομαθών, κομμάτων και
οργανώσεων. Αξιοσημείωτες είναι, τέλος, οι παραιτήσεις από τη
νομοπαρασκευαστική επιτροπή των καθηγητών και ειδικών Μανωλεδάκη,
Παρασκευόπουλου, Πανούση, Αργυρόπουλου και Παπαχαραλάμπους.

Ποια είναι τα κύρια «σημεία» του νομοσχεδίου; Υποχρεωτικός έλεγχος δείγματος
DNA (ηλεκτρονικό δακτυλικό αποτύπωμα!!) «για εξάρθρωση του οργανωμένου
εγκλήματος». Άρση του απορρήτου των τηλεπικοινωνιών και της αλληλογραφίας.
Παρακολούθηση πολιτών με ηλεκτρονικά μέσα. Έλεγχος προσωπικών δεδομένων και
τραπεζικών λογαριασμών. Ενίσχυση του χαφιεδισμού. Κατάργηση των μεικτών
ορκωτών δικαστηρίων για «υποθέσεις τρομοκρατίας», κ.λπ.

Το νομοσχέδιο αναφέρεται στην τρομοκρατία και στο «οργανωμένο έγκλημα» χωρίς
να κάνει σαφή διάκριση, και εκμεταλλευόμενο αυτή την εννοιολογική σύγχυση
προωθεί διατάξεις που θίγουν ευθέως ή και καταργούν ατομικά δικαιώματα και
δημοκρατικές κατακτήσεις.

Προφανώς πρέπει να υπάρξει σαφής διάκριση ανάμεσα στην τρομοκρατία με πολιτικά
κίνητρα και στις άλλες μορφές παρανομίας και εγκληματικότητας.

Ως προς την τρομοκρατία με (υποτιθέμενα ή υπαρκτά) πολιτικά κίνητρα. Κατά τη
γνώμη έγκυρων ειδικών, το υπάρχον νομικό πλαίσιο αρκεί για την αντιμετώπισή
της. Το πρόβλημα συνεπώς βρίσκεται αλλού: Πώς η ελληνική αστυνομία κατόρθωνε
στην εποχή του εμφυλίου πολέμου και της χούντας να εξαρθρώνει αριστερές και
δημοκρατικές οργανώσεις και να στέλνει χιλιάδες πολίτες στα στρατοδικεία, στα
δικαστήρια και στα εκτελεστικά αποσπάσματα; Και πώς τόσα χρόνια αποδεικνύεται
ανίκανη να εξαρθρώσει τις τρομοκρατικές οργανώσεις; Εκεί θα έπρεπε να στρέψει
το βλέμμα της η κυβέρνηση και όχι μόνον εκεί: Ποιοι οργανώνουν, χρηματοδοτούν
και προστατεύουν αυτές τις οργανώσεις; Και μέχρι ποίες ξένες μυστικές
υπηρεσίες φθάνει το κύκλωμα; Αντί γι’ αυτό, η κυβέρνηση, «συμμορφωνόμενη» στις
απαιτήσεις των ΗΠΑ (Γ.Α. Μαγκάκης) βρίσκει το απαιτούμενο πρόσχημα για να
εγκαταστήσει ένα πανίσχυρο και ουσιαστικά ­ παρά τις αντίθετες διαβεβαιώσεις ­
ανεξέλεγκτο αστυνομικό κράτος.

Και τώρα ως προς το «οργανωμένο έγκλημα». Κατ’ αρχήν, όπως υποστηρίζει ο
αρμόδιος αντισαγγελεύς Εφετών κ. Νικολούδης, η έννοια στερείται νοήματος.
Έστω! Οι γνωστές μορφές εγκλήματος (δολοφονίες, ληστείες, συμμορίες δολοφόνων,
ξέπλυμα χρήματος, δουλεμπόριο, κ.λπ.) πρέπει να αντιμετωπισθούν. Αλλά για να
υπάρξει αποτελεσματική αντιμετώπιση, πρέπει να «ξεριζωθούν» οι αιτίες των
εγκλημάτων αυτής της κατηγορίας. Και οι αιτίες είναι η ανεργία, η φτώχεια, η
αμάθεια, ο κοινωνικός αποκλεισμός. Και η αιτία των αιτιών είναι η ίδια η
ανταγωνιστική φύση των κοινωνικών σχέσεων: η ιδιωτική ιδιοκτησία και ό,τι αυτή
συνεπάγεται: απληστία, ανταγωνισμό, ανεργία, φτώχεια, περιθώριο, κ.λπ. Δεν
ζητά κανείς από το νεο-φιλελεύθερο ΠΑΣΟΚ να κάνει σοσιαλισμό. Αλλά η θωράκιση
του κράτους, η δημιουργία αστυνομικού κράτους, δεν θίγει τις αιτίες της εγκληματικότητας.

Αντί για κοινωνικά μέτρα που θα μείωναν την ανθρώπινη δυστυχία και την
εγκληματικότητα, η κυβέρνηση, ζώντας στον δικό της κόσμο, θριαμβολογεί για
αεροδρόμια, δρόμους και γεφύρια, εγκαταλείποντας την ύπαιθρο να ερημώνεται και
βλέποντας απαθής την Αθήνα και τις άλλες μεγαλουπόλεις να γιγαντώνονται και να
κατατρώγουν ως κακοήθη νεοπλάσματα το σώμα της κοινωνίας μας.

Ανικανότητα, αδιαφορία, ηθική σήψη; Όχι μόνο. Οι διαχειριστές του
παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού αδυνατούν να ελέγξουν τις κοινωνικές
αντιθέσεις και συγκρούσεις. Οι ΗΠΑ αντιπροσωπεύουν ένα απέραντο αρχιπέλαγος
φυλακών. Η Ευρώπη του Σένγκεν μετατρέπεται νομοτελειακά σε φρούριο και
πολυεθνικό αστυνομικό κράτος. Τις οξυνόμενες κοινωνικές αντιθέσεις δεν θα τις
λύσει ο ψευδεπίγραφος «διάλογος». Τα κοινωνικά ξεσπάσματα θα τα καταστείλει η
αστυνομία. Έτσι, οι άλυτες αντιθέσεις του καπιταλισμού θα γεννούν νέες μορφές
κρατικής βαρβαρότητας.

Οι καιροί μας θυμίζουν κάπως το ψυχορράγημα του ρωμαϊκού Imperium. Τη λύση την
έδωσαν τότε οι εξωτερικές ορδές των βαρβάρων. Στις σημερινές κοινωνίες οι
«βάρβαροι» βρίσκονται «εντός». Επί του παρόντος, κοιμούνται υπνωτισμένοι από
την ιδεολογία και την πρακτική της κυρίαρχης τάξης. Ως πότε; Η κυβέρνηση του
ΠΑΣΟΚ φαίνεται ότι προετοιμάζεται να αντιμετωπίσει τον «εσωτερικό εχθρό».

Ο Ευτύχης Μπιτσάκης είναι ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.