Το συνδικαλιστικό κίνημα μπροστά στη νέα χιλιετία

Είναι στις μέρες μας η δράση των συνδικάτων κυρίαρχο ζήτημα των κοινωνικών
διεργασιών; Αν ναι, τότε το 30ό συνέδριο της ΓΣΕΕ είναι από μόνο του το
θεωρητικό και πρακτικό «συνοδικό» γεγονός. Δηλαδή, κυρώνει τα πράγματα ή όχι,
που όμως σημαίνει δημιουργία των δεδομένων ή τουλάχιστον βάσεις γι’ αυτά.

Το συνέδριο της ΓΣΕΕ αποτελεί μια ευκαιρία επανατοποθέτησης, ανανέωσης και
εκσυγχρονισμού του συνδικαλιστικού κινήματος και κυρίως του ρόλου που οφείλει
να διαδραματίσει σε μια εποχή πλήρων και διεθνών ανακατατάξεων. Μας ανοίγεται
ένα πεδίο διεκδικήσεων, αλλά και διαμόρφωσης όρων που θα συνδέσουν την
ανάπτυξη με την απασχόληση, την απασχόληση με τη δημιουργικότητα, τη
δημιουργικότητα με την ανθρωπιά. Είναι ένα πεδίο όπου οι νέες ισορροπίες
τείνουν να δημιουργήσουν ανατροπές εις βάρος των εργαζομένων και των
θεμελιωδών δικαιωμάτων τους.

Το 35ωρο

Το συνδικαλιστικό κίνημα είναι εδώ για να πετύχει τη νομοθετική ρύθμιση του
35ώρου χωρίς μείωση των αποδοχών. Είναι εδώ για να βρει τρόπους ενίσχυσης και
στήριξης των ανέργων. Είναι εδώ για να αντιτάξει τον αντίλογό του σε πολιτικές
πλήρους ιδιωτικοποίησης και μετοχοποίησης των ΔΕΚΟ. Είναι εδώ για να προωθήσει
μια συνολική αναπτυξιακή πολιτική με κοινωνικό όφελος, φορολογικές
μεταρρυθμίσεις, αναμορφώσεις, στοχοθετήσεις, που θα διατηρούν τον άνθρωπο στο
κέντρο της πολιτικής. Είμαστε εδώ για να υπενθυμίσουμε ότι η παγκοσμιοποίηση
δεν είναι μονόδρομος.

Έχουμε όραμα, στόχους. Όραμά μας η κοινωνική πολιτική με σεβασμό στον
εργαζόμενο και τα δικαιώματά μας. Στόχος μας η πραγματοποίηση του οράματός μας
με τους εργαζομένους στο πλευρό μας, με τις συνδικαλιστικές μας οργανώσεις
συνοδοιπόρους, με τις δυνάμεις μας ενωμένες, με τις αντιλήψεις μας σύγχρονες
και ευέλικτες.

Το συνέδριο της ΓΣΕΕ είναι σήμερα πιο επίκαιρο και αναγκαίο από ποτέ. Το
συνδικαλιστικό κίνημα έχει προβλήματα και πρέπει να βρει τρόπους όχι μόνο
επίλυσης, αλλά και υπέρβασης, ώστε να συσπειρώσει τον κόσμο, να προωθήσει τις
ιδέες του, να μπορέσει να πιάσει τον παλμό της εποχής και τις αγωνίες των
εργαζομένων. Η βασικότερη μέριμνά μας πρέπει να είναι η εκ των έσω ανανέωση
και επανατοποθέτηση απέναντι στις σύγχρονες και πολύπλευρες απαιτήσεις. Πρέπει
να αδράξουμε αυτή την ευκαιρία και μέσα από γόνιμο διάλογο και ανταλλαγή
θέσεων, να βγούμε δυναμωμένοι, ενωμένοι και έτοιμοι για δράση. Πρέπει να
αποκτήσουμε σχήμα ευέλικτο, σύγχρονο, μαχητικό και αποτελεσματικό, ώστε να
αποφύγουμε τη συρρίκνωση και να προσελκύσουμε στους κόλπους μας νέους
ανθρώπους με νέες ιδέες, με προτάσεις και θέσεις.

«Είμαστε εδώ»

Πρέπει, τελειώνοντας το συνέδριο της ΓΣΕΕ, να μπορούμε να κοιτάμε τους
εργαζομένους στα μάτια, να μπορούμε να θυμίζουμε σε όσους μας αγνόησαν ότι
είμαστε εδώ και θα παραμείνουμε εδώ μέχρι το τέλος. Πρέπει να σταθούμε
αντάξιοι της εμπιστοσύνης των εργαζομένων και των συνθηκών και να
συνειδητοποιήσουν όλοι ότι το συνδικαλιστικό κίνημα δεν είναι ιμάντας
μεταβίβασης άνωθεν εντολών και έξωθεν επιθυμιών. Είναι ο εκπρόσωπος των
εργαζομένων, βασικό και απαραίτητο κύτταρο της κοινωνίας, μοχλός διακίνησης
ιδεών και αποτελεσματικής διεκδίκησης δικαιωμάτων.

Είναι, τέλος, υποχρέωσή μας να αναδείξουμε την ανάγκη ενός μαζικού
διεκδικητικού συνδικαλιστικού κινήματος που θα αγγίζει τους νέους ανθρώπους,
που θα δίνει όραμα σε κάθε εργαζόμενο. Είμαστε αισιόδοξοι ότι σε αυτή τη
δύσκολη καμπή, θα ανταποκριθούμε με επιτυχία στις προσδοκίες των εργαζομένων,
των ανέργων, των νέων.

Ο Γιάννης Μίχας είναι πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Πειραιά και μέλος
του Δ.Σ. της ΓΣΕΕ