Η ανωτατοποίηση των ΤΕΙ

Ο κοσμήτορας της Πολυτεχνικής Σχολής του Πανεπιστημίου Πατρών κ. Δ.Κ.
Παπαμαντέλλος, μεταλλουργός μηχανικός, και οι καθηγητές της ίδιας Σχολής Αθ.
Σαφάκας, ηλεκτρολόγος μηχανικός, και Σ. Παπαϊωάννου, πρόεδρος του Τμήματος
Μηχανολόγων και Αεροναυπηγών Μηχανικών του Πανεπιστημίου Πατρών υπογράφουν από
κοινού την παρακάτω επιστολή:

«Διαβάσαμε με προσοχή το άρθρο του κ. Ιωάννη Καζάζη, καθηγητή του ΤΕΙ Αθήνας,
στο φύλλο της εφημερίδας σας της 2/3/2001. Μας λυπεί το γεγονός ότι ο
συγγραφέας του άρθρου προσπαθεί, παραποιώντας την αλήθεια, να δημιουργήσει
ψευδείς εντυπώσεις, ότι δήθεν στόχος των μηχανικών στην αντίθεσή τους προς τη
μαζική και με συνοπτικές διαδικασίες ανωτατοποίηση των ΤΕΙ είναι η προάσπιση
προπολεμικών κεκτημένων. Ο συγγραφέας μιλάει για απομόνωση των Ελληνικών
Πολυτεχνικών Σχολών με βάση τη Διακήρυξη της Μπολώνιας, αγνοώντας το γεγονός
ότι η ορθότητα της πρότασης για καθιέρωση πρώτου πτυχίου των ανώτατων σχολών
τριετούς διάρκειας, που εισήγαγε η εν λόγω Διακήρυξη, αμφισβητείται ήδη,
μεταξύ άλλων, από τον πυρήνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Γαλλία, Γερμανία). Οι
καθηγητές των Πολυτεχνείων σε οποιοδήποτε σημείο της Υφηλίου γνωρίζουν ότι η
τριετής διάρκεια σπουδών δεν επαρκεί για την εκπαίδευση μηχανικών, ικανών να
ανταποκριθούν στις σύγχρονες τεχνολογικές προκλήσεις και τις κοινωνικές
απαιτήσεις για ποιότητα, ασφάλεια και αισθητική των πάσης φύσεως έργων. Πέραν
όμως από τη διάρκεια των σπουδών, υπάρχει και το ζήτημα της επάρκειας των
διδασκόντων, η οποία κρίνεται διεθνώς με βάση τα ακαδημαϊκά τους προσόντα
(κατοχή διδακτορικού, ερευνητικό έργο κ.λπ.).

Τα σημερινά ΤΕΙ, στην πλειονότητά τους, δεν ικανοποιούν αυτά τα κριτήρια. Οι
υποστηρικτές της ανωτατοποίησης των ΤΕΙ δεν θα έπρεπε να μιλούν για
επαγγελματικά δικαιώματα, διότι έτσι αποκαλύπτουν τις πραγματικές τους
προθέσεις: να οικειοποιηθούν με νομοθετική ρύθμιση δικαιώματα που δεν
συμβαδίζουν με το επίπεδο της επιστημονικής τους κατάρτισης, όπως π.χ. το
δικαίωμα να μελετούν έργα μηχανικού, εις βάρος τελικά του κοινωνικού συνόλου
και του πολίτη που τα πληρώνει.

Προτροπές του συγγραφέα όπως “είναι πλέον καιρός, πέρα από μυθοπλασίες και
συντεχνιακές αγκυλώσεις, να σκύψουμε στα ουσιαστικά προβλήματα των Ιδρυμάτων
μας διότι το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω και η Ευρώπη δεν περιμένει” προκαλούν
τουλάχιστον θυμηδία. Για ποιο ποτάμι μιλάει ο κ. Καζάζης; Η Διακήρυξη της
Μπολώνιας αμφισβητείται πλέον από την πλειονότητα των ευρωπαϊκών χωρών. Μήπως
εννοεί τη λαίλαπα των πιέσεων της συντεχνίας των διδασκόντων των ΤΕΙ, που δρα
μέσα και έξω από το υπουργείο Παιδείας, προς το ΥΠΕΠΘ και τα κόμματα;

Η μαζική ανωτατοποίηση των περίπου 170 Τμημάτων των σημερινών ΤΕΙ θα
αποτελέσει ιστορικό λάθος. Το κατέβασμα του πήχεως των απαιτήσεων για τις
σπουδές της ελληνικής νεολαίας δεν επιτρέπεται να προβάλλεται προς την κοινή
γνώμη ως εκσυγχρονισμός».