Θεωρίες και ψίθυροι

Πριν από 15 ακριβώς χρόνια, στις 28 Φεβρουαρίου 1986, ο Σουηδός
πρωθυπουργός Ούλοφ Πάλμε έπεφτε θύμα δολοφονικής επίθεσης σε κεντρικό δρόμο
της Στοκχόλμης, καθώς επέστρεφε πεζή στην κατοικία του μαζί με τη σύζυγό του
από τον κινηματογράφο.

Ούλοφ Πάλμε. Η δολοφονία του παραμένει ανεξιχνίαστο μυστήριο 15 χρόνια μετά

Η σφαίρα που δέχτηκε πισώπλατα ο Πάλμε συγκλόνισε όχι μόνο τον σουηδικό λαό,
αλλά και ολόκληρο τον κόσμο.

Από το βράδυ της δολοφονίας του Πάλμε, οι ανακριτές βρέθηκαν μπροστά σε πολλές
θεωρίες συνωμοσίας που θα έπρεπε να ακολουθήσουν για να βρουν όχι μόνο τα ίχνη
του δολοφόνου, αλλά και εκείνους που κρύβονταν πίσω του.

Μία από τις θεωρίες ήθελε τον δολοφονηθέντα πρωθυπουργό αναμεμειγμένο σε
σκάνδαλο πώλησης όπλων στην Ινδία.

Ηγέτης του σουηδικού Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος ο Ούλοφ Πάλμε, είχε από τα
πρώτα βήματα της πολιτικής του καριέρας αποκτήσει τον σεβασμό για τα βαθιά
δημοκρατικά του αισθήματα. Ήταν από τους πρώτους πολιτικούς που εί χαν
καταδικάσει την αμερικανική πολιτική στο Βιετνάμ. Ήταν με πάθος αντιρατσιστής
όπως και φιλειρηνιστής. Για τον ρόλο του αυτό άλλωστε τα Ηνωμένα Έθνη τον
είχαν καλέσει να μεσολαβήσει το 1980 ανάμεσα στο Ιράν και το Ιράκ προκειμένου
να τερματιστεί ο μεταξύ τους πόλεμος.

Η ενεργός ανάμειξή του στην διεθνή πολιτική σκηνή και η πολυσχιδής πολιτική
του δραστηριότητα τον καθιστούσαν στόχο πολλών συμφερόντων τα οποία έθιγε.
Έτσι φούντωναν οι θεωρίες συνωμοσίας γύρω από τη δολοφονία του. Ενώ ταυτόχρονα
η αστυνομική ανάκριση εξελισσόταν σε φιάσκο.

Ένας 33χρονος που είχε συλληφθεί ως ύποπτος στις 2 Μαρτίου, τρεις μέρες μετά
τη δολοφονία, αφέθηκε ελεύθερος αφού η ανάκριση δεν απέδωσε στοιχεία. Για ένα
μεγάλο διάστημα η ανάκριση παρέπαιε, καθώς η υποψία είχε πέσει στην κουρδική
αυτονομιστική οργάνωση ΡΚΚ. Η Τουρκία προωθούσε τη θεωρία της ανάμειξης του
ΡΚΚ και δεν έπαυε να διοχετεύει στη σουηδική πρεσβεία της Άγκυρας «νέα
στοιχεία».

Όπως είχε γράψει τότε η «Σαμπάχ», τα στοιχεία είχαν προκύψει μετά τη σύλληψη
του Σεντμίν Σακίκ, ενός από τους διοικητές των ανταρτικών ομάδων της κουρδικής
αυτονομιστικής οργάνωσης στο Βόρειο Ιράκ. Οι τουρκικές μυστικές υπηρεσίες
υποστήριζαν πως «ο Σακίκ είχε ομολογήσει ότι το ΡΚΚ είχε διατάξει την εκτέλεση
του Πάλμε». Κατά τη δίκη του στο νησί Ιμραλί, όμως, ο αρχηγός του ΡΚΚ
Αμπντουλάχ Οτζαλάν αρνείται πως είχε δώσει εντολή για τη δολοφονία. Δεν
απέκλεισε, ωστόσο, ένα κομμάτι που είχε διασπαστεί από την οργάνωση να είχε
πραγματοποιήσει τη δολοφονία.

«Πρόκειται για μια συνωμοσία που φορτώθηκε στους ώμους μου» φέρεται ότι είπε
στο δικαστήριο ο Οτζαλάν. «Είχα ορισμένες πληροφορίες ότι το ΡΚΚ Ρετζίν,
επικεφαλής του οποίου ήταν ο φίλος της πρώην συζύγου μου Κεσιρέ, ήταν υπεύθυνο
για τον φόνο», πρόσθεσε. Η Κεσιρέ ζούσε στις αρχές της δεκαετίας του ’80 στη
Σουηδία, αλλά δεν είχε κατορθώσει να αποκτήσει ποτέ βίζα για τον φίλο της ώστε
να την επισκεφθεί εκεί. Άλλη μια θεωρία έμενε μετέωρη.

Καθώς έκλειναν 14 χρόνια από τη δολοφονία, η σουηδική αστυνομία αποκάλυπτε ότι
είχε στρέψει την προσοχή της στα ίχνη ενός Γιουγκοσλάβου εμπόρου ναρκωτικών,
που έτρεφε προσωπικό μίσος για τον Πάλμε. Το όνομά του, που αναφερόταν μόνο με
τα αρχικά «G-C», υπήρχε στον κατάλογο των υπόπτων από το 1987, αλλά εκείνος
είχε κατορθώσει να φύγει από τη Σουηδία το 1988.

Η μία αποτυχία μετά την άλλη

Υπόθεση Πάλμε. Οι ανακριτές, όπως τους είδε Σουηδός σκιτσογράφος

Ένα χρόνο μετά τις άκαρπες έρευνες, ο επιθεωρητής της Σουηδικής Αστυνομίας,
υποχρεωνόταν σε παραίτηση.

Ο επόμενος ύποπτος συνελήφθη στις 14 Δεκεμβρίου 1988. Ήταν ο 44χρονος Κρίστερ
Πέτερσον, που κατηγορήθηκε για την δολοφονία. Στις 27 Ιουλίου 1989
καταδικάζεται. Αλλά στις 2 Νοεμβρίου το Εφετείο αποφαίνεται πως δεν είναι
ένοχος, επειδή τα πειστήρια δεν ήταν αρκετά ώστε να στοιχειοθετούν την ενοχή
του.

Οι αποτυχίες των Σουηδών ανακριτών διαδέχονται η μία την άλλη όπως οι ψίθυροι,
οι φήμες και οι θεωρίες.

Μία από τις θεωρίες που απασχόλησαν ιδιαίτερα τη Σουηδική Αστυνομία, ήταν ότι
ο δολοφόνος ήταν άνθρωπος του ρατσιστικού καθεστώτος της Πραιτώρια.

Ένας από τους πληρωμένους φονιάδες της νοτιοαφρικανικής κυβέρνησης, ο Ντερκ
Γκέτζε, ομολογούσε πως γνώριζε πολλά. Και αποκάλυπτε στη σουηδική τηλεόραση
ότι ο δολοφόνος του Πάλμε ζούσε στη Μοζαμβίκη.

Δέκα χρόνια μετά τη δολοφονία, ο διοικητής της αστυνομίας της Νότιας Αφρικής
την εποχή του απαρτχάιντ (φυλετικών διακρίσεων), είχε καταθέσει πως ένας από
τους Νοτιοαφρικανούς περιβόητους κατασκόπους είχε ανάμειξη στη δολοφονία του
Πάλμε. Στον σχεδιασμό ης δολοφονίας, κατά τον Γκέτζε, είχαν πάρει μέρος 80-90
Νοτιοαφρικανοί πράκτορες.

Από τη νύχτα της δολοφονίας του Πάλμε, πριν από δεκαπέντε χρόνια, η Σουηδική
Αστυνομία έχει συγκεντρώσει 18.000 στοιχεία με ενδείξεις και έχει εξετάσει
εκατοντάδες θεωρίες. Ο δράστης παραμένει όμως ασύλληπτος.

LINKS:

*www.anc.org.za/ancdocs/history/solidarity/palme-a.html

*www.contrast.org/truth/html/olof­palme.html