Δις ισόβια για τις 2 φονικές σφαίρες

Μέσα σε δύο νύχτες τον Οκτώβριο του 1999 ο Παντελής Καζάκος σκότωσε δύο
αλλοδαπούς και τραυμάτισε άλλους επτά. Τέσσερις από αυτούς τους «τιμώρησε»
ισόβια να ζουν ανάπηροι, ζωή μισή…

Π. Καζάκος. Δύο φορές ισόβια και επιπλέον 25 χρόνια κάθειρξη ήταν η τιμωρία που του επέβαλε το δικαστήριο με οριακή πλειοψηφία

Χθες, η πλειοψηφία του Μεικτού Ορκωτού Δικαστηρίου της Αθήνας, τον τιμώρησε με
την ίδια ποινή. Δύο φορές ισόβια, μία για κάθε φορά που οι σφαίρες του βρήκαν
τον στόχο τους και επιπλέον 25 χρόνια κάθειρξη για καθένα από τα θύματά του,
που διά βίου θα φέρουν στο κορμί τους τα σημάδια θυμίζοντάς τους πόσο αναίτια
και πόσο κοντά βρέθηκαν στο θάνατο.

Εκείνος, ο πρωταγωνιστής της υπόθεσης, άκουσε ατάραχος την καταδίκη του. Λες
και περίμενε αυτή ακριβώς την ετυμηγορία, που ήρθε να επιβεβαιώσει την
προαναγγελθείσα τιμωρία που μία ημέρα νωρίτερα είχε προτείνει η εισαγγελέας
της έδρας κ. Γεωργία Αδηλίνη ζητώντας την καταδίκη τέτοιων ρατσιστικών
φαινομένων που εκδηλώνονται στο όνομα κάποιου πολιτισμού.

Λίγα βήματα πιο πίσω από το εδώλιο του κατηγορουμένου βρίσκονταν κάποια από τα
θύματά του. Με αγωνία περίμεναν να ακούσουν την ποινή του. Ανάμεσά τους υπήρχε
ισχυρή αστυνομική δύναμη, που δεν χρειάστηκε όμως να επέμβει καθώς τα πρόσωπα
του δράματος στάθηκαν με αξιοπρέπεια μέσα στη δικαστική αίθουσα, με σεβασμό
απέναντι στους λειτουργούς της Θέμιδος, που απένειμαν δίκαιο «προσφέροντας»
ηθική ικανοποίηση στα θύματα των δολοφονικών επιθέσεων του Π. Καζάκου.

Η μοναδική φωνή αντίδρασης ήρθε από κάποια άτομα, μέλη αντιρατσιστικών
οργανώσεων. «Καζάκο φασίστα», φώναζαν την ώρα που απομακρύνθηκαν από τους
αστυνομικούς.

Στο πλευρό του κατηγορουμένου βρέθηκαν και χθες ο πατέρας του και η αδερφή
του. Δεν θέλησαν να μιλήσουν, ούτε να σχολιάσουν την απόφαση. Μέσα τους
διατηρούν «ζωντανή» την ελπίδα για διαφορετική ποινική μεταχείριση όταν ο Π.
Καζάκος κριθεί σε δεύτερο βαθμό.

Συγκεκριμένα ύστερα από πολύωρη διάσκεψη οι δικαστές απέρριψαν ομόφωνα το
αίτημα του κατηγορουμένου για συμπληρωματική πραγματογνωμοσύνη και εγκλεισμό
σε δημόσιο ψυχιατρείο.

Απέρριψαν τον αυτοτελή υπερασπιστικό ισχυρισμό του περί ακαταλόγιστου και την
αναγνώριση οποιουδήποτε ελαφρυντικού, που μόνος στέρησε από τον εαυτό του και
έκριναν κατά πλειοψηφία (4-3) πως όταν πυροβολούσε βρισκόταν σε ήρεμη ψυχική
κατάσταση.

Τρία όμως από τα μέλη του δικαστηρίου (σ.σ.: η πρόεδρος και οι δύο γυναίκες
ένορκοι) είχαν τη γνώμη ότι έπρεπε να αναγνωρισθεί πως ο κατηγορούμενος ήταν
άτομο μειωμένου καταλογισμού κατά το χρόνο τέλεσης των αξιοποίνων πράξεων και
ως εκ τούτου θα έπρεπε να αντιμετωπισθεί διαφορετικά…

Η πλειοψηφία όμως, που την αποτελούσαν οι δύο δικαστές και οι άλλοι δύο
ένορκοι, ακολούθησαν κατά γράμμα την ουσία της εισαγγελικής πρότασης.

Έκριναν ότι ο 26χρονος δράστης που είχαν απέναντί τους, παρά το νεαρό της
ηλικίας του, έπρεπε, και έτσι έγινε, να τιμωρηθεί παραδειγματικά για τα
εγκλήματά του.

Έβαλαν στο περιθώριο την προσπάθειά του να αποδείξει ότι είναι τρελός
αντιμετωπίζοντάς τον ως ένα άτομο που συνειδητά επέλεξε να περάσει από την
όχθη της νομιμότητας στην όχθη της παραβατικότητας.

Να αποκατασταθούν τα θύματα

Την ώρα που ο Π. Καζάκος οδηγείτο πίσω στον Κορυδαλλό, ο συγκατηγορούμενός του
Απόστολος Αποστόλου έφευγε ελεύθερος από το δικαστήριο. Ομόφωνα κρίθηκε αθώος
για την απλή συνέργεια σε μία από τις απόπειρες ανθρωποκτονίας εις βάρος
αλλοδαπού και καταδικάστηκε σε φυλάκιση οκτώ μηνών με τριετή αναστολή για την
παράνομη κατοχή όπλων και ναρκωτικών. Και αν η τιμωρία του Παντελή Καζάκου για
τα εγκλήματά του ήταν το αίτημα των θυμάτων του από τη Δικαιοσύνη, οι ίδιοι
άνθρωποι διεκδικούν τώρα την κοινωνική και οικονομική αποκατάστασή τους από
την Πολιτεία. Δεν ζητούν τον οίκτο των Ελλήνων πολιτών, το μόνο που θέλουν
είναι να τους δοθεί η ευκαιρία να εργασθούν και να προσφέρουν σε αυτήν την
κοινωνία που επέλεξαν να ενταχθούν και να ζήσουν. Εκ μέρους της πολιτικής
αγωγής η δικηγόρος των θυμάτων κ. Αναστασία Χριστοδουλοπούλου, μετά την έκδοση
της απόφασης που έθετε στο περιθώριο την προσπάθεια του κατηγορουμένου να
πείσει ότι είναι τρελός, δήλωσε: «Η απόφαση αυτή που δεν αναγνωρίζει το
ακαταλόγιστο στον Παντελή Καζάκο δίνει τη δυνατότητα για την αποκατάσταση των
θυμάτων κοινωνικά, οικονομικά και προσωπικά. Έχει επανειλημμένως ζητηθεί να
τύχουν ανάλογης εφαρμογής των θυμάτων της τρομοκρατίας και να
συνταξιοδοτηθούν, παρ’ όλο που οι ανάπηροι επιθυμούν να εργαστούν σε κάποια
θέση που να μπορούν να διεκπεραιώνουν όποια εργασία τούς ανατεθεί. Η κοινωνία,
εξάλλου, με το δεδομένο ότι “γέννησε” έναν ρατσιστή πρέπει να αναλάβει και τις
ευθύνες της απέναντι στα θύματά του».